Η τεχνητή νοημοσύνη και η viral εσχατολογία των social media

Καθημερινά ακούμε πως η τεχνητή νοημοσύνη θα μας αφήσει ανέργους και θα αλλάξει τις ζωές μας. Πόσο ισχύουν τελικά όλα αυτά;

Ιωσήφ Χαλαβαζής • 13-02-2026 | 07:43

Ένα από τα πιο δυναμικά θέματα για τα social media είναι οι εξελίξεις γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη και οι διακινδυνεύσεις της για την εργασία. Αυτά δεν γράφονται μόνο από άτομα που αντλούν έμπνευση από τα προϊόντα της δημοφιλούς κουλτούρας και φαντάζονται ένα σενάριο τύπου Terminator ή ανθρώπους που δεν κατανοούν και τόσο πολύ τις νέες τεχνολογίες, αλλά θέλουν να μιλήσουν γι’ αυτές με απόλυτους όρους. Ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτού του λόγου διακινδύνευσης προέρχεται από ιδιοκτήτες εταιρειών marketing, στελέχη της αγοράς και freelancers που αναζητούν έναν τρόπο να γίνουν viral και εφαρμόζουν πάντα την αρχή CTA (Call-To-Action) στα κείμενά τους ζητώντας τη γνώμη ή τις εμπειρίες των αναγνωστών.

Η τεχνητή νοημοσύνη ως ασφαλής πρακτική για viral content

Σίγουρα θα έχετε πέσει πάνω σε κάποιο post με δεκάδες ή εκατοντάδες likes και πολλά σχόλια από κάτω που σε μέσες άκρες λέει πως σε ελάχιστο χρόνο θα χάσεις τη δουλειά σου και τελικά μόνο οι τεχνίτες, οι αγρότες και γενικά οι blue collar θα είναι θωρακισμένοι από αυτό που έρχεται σε λίγα χρόνια.

Αυτές οι εσχατολογικές (doomsday) αναρτήσεις, δεν στοχεύουν μόνο στην εστίαση της προσοχής, αλλά πολλές φορές λειτουργούν ως έμμεσες διαφημίσεις για να προωθήσουν εκπαιδευτικά προγράμματα γύρω από το marketing και την τεχνητή νοημοσύνη, υπηρεσίες αυτοματισμού και γενικά προϊόντα τα οποία υπόσχονται ανθεκτικότητα, πάντα βέβαια με το αντίστοιχο αντίτιμο. Ένα από τα χαρακτηριστικά τους είναι η βεβαιότητα για μία πολύ συγκεκριμένη εκδοχή του μέλλοντος στο οποίο θα υφίσταται ένας τεχνολογικός καπιταλισμός «on steroids» με την τεχνητή νοημοσύνη να κυριαρχεί σε κάθε επίπεδο και ο άνθρωπος να είναι τόσο ευάλωτος όσο ήταν ως τροφοσυλλέκτης.

Επενδύοντας στην τεχνολογική άγνοια

Η εντυπωσιακή γλώσσα, οι αγγλικοί όροι και οι υποτιθέμενες τελευταίες εξελίξεις που «ανατρέπουν» όλα τα δεδομένα, δεν επιτρέπουν την εφαρμογή ελέγχου βασιζόμενου στην κριτική σκέψη. Εφόσον η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει τόσο επιθετική απέναντι στον άνθρωπο, για το πρώτο που θα πρέπει να αναρωτηθούμε είναι γιατί οι CEOs, οι managers, οι freelancers και ευρύτερα όλη αυτή η συνομοταξία που ηγείται της αγοράς συνεχίζει να κάνει ό,τι κάνει και δεν πάει να μάθει μία άλλη τέχνη; Άρα, είτε υπάρχει περιθώριο για ψηφιακή επιβίωση, είτε πρόκειται για άλλη μία φούσκα ευημερίας όπως τα κρυπτονομίσματα.

Εδώ θα πρέπει να σταθούμε απέναντι στον καθρέπτη και να συνειδητοποιήσουμε πόσα καταλαβαίνουμε για την τεχνολογία, ποιους εμπιστευόμαστε ως ειδικούς της και πόσο τελικά τα social media λειτουργούν ως κανάλια εμπορικής προώθησης αντί για χώρους έκφρασης ή έγκυρης ενημέρωσης.

Το φιάσκο του Moltbot

Ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα είναι τα όσα γράφτηκαν στην ελληνική ψηφιακή σφαίρα για το Moltbot. Εν τάχει, το Moltbot είναι μία υπηρεσία που παρέχει AI-assistant, δηλαδή μία τεχνητή νοημοσύνη που λειτουργεί ως προσωπικός βοηθός αυτοματοποιώντας κάποιες εργασίες.

Στο πλαίσιο βελτίωσης αυτής της υπηρεσίας δημιουργήθηκε ένας ψηφιακός χώρος, αντίστοιχος με ένα social media, αλλά αποκλειστικά για AI-assistants στον οποίο αντάλλασσαν εμπειρίες και προβληματισμούς σχετικά με την αλληλεπίδρασή τους με τους ανθρώπους. Όπως μπορείτε να φανταστείτε οι tech experts των social media που έχουν μία απλή συνδρομή σε κάποια μεγάλη AI για να γλιτώνουν χρόνο και εργατικά χέρια από τα projects τους, ξεκίνησαν να γράφουν σειρές επί σειρών για το δυσοίωνο μέλλον της εργασίας.

Εν τέλει αποδείχθηκε πως ένα μεγάλο μέρος αυτών των αναρτήσεων δημιουργήθηκε από ανθρώπους ως μία μορφή καμπάνιας προώθησης για τις υπηρεσίες της τεχνητής νοημοσύνης.

Τα δύο διδάγματα

Το πρώτο είναι η αναζήτηση πληροφοριών για ένα θέμα από μέσα από διαφορετικές πηγές. Η μονομέρεια σε ένα περιβάλλον ακραίου ανταγωνισμού όπως τα social media πολλές φορές οδηγεί στην επαφή με αναμασημένο υλικό. Η λύση γι’ αυτό είναι η αναζήτηση διαφορετικών οπτικών. Σαφώς και κάτι τέτοιο καθίσταται πολύ πιο δύσκολο, αλλά η έρευνα σε βάθος για την κατανόηση ενός φαινομένου απαιτεί κάτι περισσότερο από την ανάγνωση μερικών posts στο Facebook ή το LinkedIn.

Το δεύτερο είναι η κατανόηση του χρόνου ως κριτήριο για την ποιότητα μίας πληροφορίας. Το αίτημα για άμεση απάντηση σε ένα ζήτημα, ενέχει το ρίσκο αυτό που θα λάβουμε να είναι τελικά φήμη, προσωπική εκτίμηση, σενάριο ή οτιδήποτε άλλο εκτός από δεδομένο. Αυτό σημαίνει πως για να κατανοούμε σωστά και με ακρίβεια τον κόσμο, θα πρέπει να αποφεύγουμε τα γρήγορα συμπεράσματα και τις απόλυτες αλήθειες και να είμαστε δεκτικοί στην επικαιροποίηση.