Η προεκλογική περίοδος έχει ξεκινήσει και όπως όλα δείχνουν η Νέα Δημοκρατία κινείται με ένα παρόμοιο στρατηγικό πλάνο επικοινωνίας για τη διεκδίκηση της τρίτης κυβερνητικής θητείας.
Από το 2016, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη η Νέα Δημοκρατία έχει υιοθετήσει ένα στρατηγικό πλάνο επικοινωνίας που βασίζεται σε τρεις κεντρικούς πυλώνες: σταθερότητα, ασφάλεια και μεταρρυθμίσεις.
Αυτό έχει συμπυκνωθεί τόσο στα διάφορα slogans, όσο και στον τρόπο που διενεργείται συνολικά η επικοινωνία σε κάθε κυβερνητική κίνηση είτε αυτή αφορά μία κυβερνητική απόφαση, είτε μία διαχείριση κρίσης.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Νέα Δημοκρατία δεν επαναπαύεται κατά τα έτη διακυβέρνησης και ακολουθεί τη λογική της διαρκούς προεκλογικής εκστρατείας, δηλαδή τη συνθήκη όπου υφίσταται ένας συνεχής έλεγχος στην εικόνα της κυβέρνησης και των προσώπων της.
Κατανοώντας τους τρεις στρατηγικούς πυλώνες της Νέας Δημοκρατίας
Η Νέα Δημοκρατία, παρά τις όποιες προσπάθειες σύγκλισης με τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, θα αποτελεί πάντα ένα δεξιό κόμμα με τεράστια δεξαμενή συντηρητικών ψηφοφόρων. Αυτό σημαίνει πως η σταθερότητα, δηλαδή η παγίωση της πορείας προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση του μέλλοντος, είναι μία έννοια η οποία δεν μπορεί να αφαιρεθεί από την επικοινωνιακή εξίσωση. Είναι δεδομένο, λοιπόν, πως οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας θα συνεχίσουν να κινούνται γύρω από την οικονομική σταθερότητα, όσο όμως και στην βελτίωση της εικόνας της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Η ασφάλεια είναι το κλειδί κάθε σύγχρονου κόμματος να απαντήσει σε έναν κόσμο διαρκούς διακινδύνευσης. Η Νέα Δημοκρατία εδώ και δύο τετραετίες έχει επενδύσει ένα τεράστιο κεφάλαιο σε αυτή αμελώντας πολύ συχνά άλλα ζητήματα. Οι περισσότεροι πολίτες όταν ακούνε ασφάλεια σκέφτονται συνήθως τα σύνορα, τους εξοπλισμούς και τη διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης. Η ασφάλεια, όμως, είναι πολύ πιο ευρεία ως έννοια και επεκτείνεται από τα αλκοτέστ και την επερχόμενη απαγόρευση των social media για τους ανήλικους, μέχρι την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Συνδέοντας κάθε θέμα με το αίσθημα ασφάλειας, υπάρχει θωράκιση απέναντι σε κάθε κρίση που αναδύεται ως αποτέλεσμα της δυσλειτουργίας θεσμών που σχετίζονται με τη διαφάνεια και το κράτος δικαίου.
Τέλος, η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένα κόμμα που συνδυάζει πολλά νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά με κάποιες σοσιαλδημοκρατικές ιδέες γύρω από την κοινωνική μέριμνα και το άγχος που ενέχει ο συντηρητισμός. Αυτό σημαίνει πως η έννοια των μεταρρυθμίσεων δεν έχει μονοδιάστατη ερμηνεία, αντιθέτως επεκτείνεται σε διάφορους τομείς και με διαφορετική έκταση. Για παράδειγμα ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών και οι αλλαγές στο κληρονομικό δίκαιο είναι μεταρρυθμίσεις φιλελεύθερου χαρακτήρα. Από την άλλη πλευρά η σκλήρυνση της στάσης απέναντι σε μορφές παραβατικότητας και τη μετανάστευση λειτουργούν στη λογική του συντηρητισμού. Όπως δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης μέχρι το 2030 θέλει να έχει προχωρήσει σε έναν τεράστιο αριθμό συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που θα τελειώσουν ουσιαστικά το πελατειακό κράτος. Ένας στόχος φιλόδοξος, που δείχνει την ανάγκη για διαρκή κίνηση, παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει όπως για παράδειγμα ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τα πολύ πρόσβατα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.
Μπορεί να ωφεληθεί ξανά η Νέα Δημοκρατία από την υπάρχουσα στρατηγική;
Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται. Εάν και σε πρώτη ανάλυση φαίνεται πως οι τρεις πυλώνες δύνανται να λειτουργήσουν για άλλη μια φορά καλά, δίχως σημαντικές παραμετροποιήσεις, υπάρχουν παράγοντες ώστε να μην επιτευχθεί ο στόχος της αυτοδυναμίας.
Το πρώτο ζήτημα είναι η ακρίβεια. Η πληθωρισμένη ελληνική εργασία δεν μπορεί να επιλυθεί δίχως σημαντικές παρεμβάσεις στον τρόπο λειτουργίας της αγοράς που σήμερα δουλεύει υπό καθεστώς πλήρους απορρύθμισης. Παρά τους δείκτες ανάπτυξης, ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού συνεχίζει να αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα λόγω του υψηλού κόστους διαβίωσης και των χαμηλών μισθών.
Ένα δεύτερο θέμα είναι η εικόνα της κυβέρνησης. Η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να πείσει πως τα μειούμενα ποσοστά οφείλονται στη φυσική φθορά, όμως κάτι τέτοιο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η μείωση των θετικών στάσεων έρχεται σε μεγάλο βαθμό από τις διάφορες αποκαλύψεις για κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων. Το αγροτικό ζήτημα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα.
Το τρίτο και τελευταίο ζήτημα είναι η πιθανότητα αντιπαράθεσης, όχι με το «χάος», αλλά με έναν ανασυγκροτημένο σοσιαλδημοκρατικό δεύτερο πόλο. Παρά τα όσα ακούγονται για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, αυτό δεν θα αποτελέσει ουσιαστικό πρόβλημα σε βάθος χρόνου. Η Νέα Δημοκρατία θα χάσει ψηφοφόρους εάν υπάρξει μία εναλλακτική συγκροτημένη και κοστολογημένη πρόταση από τις προοδευτικές δυνάμεις. Ο λόγος είναι πως σε έναν μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα η ίδια κάλυπτε αυτό το κενό. Σε συνθήκες ισορροπημένου ανταγωνισμού η μάχη θα είναι πολύ δυσκολότερη και η επικοινωνία θα απαιτήσει πολύ πιο σύνθετες και τολμηρές παραμετροποιήσεις.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Off the record»: «Όχι» στον Σαμαρά – Θέλει να χαράξει δική της πορεία η Καρυστιανού
- Εν όψει εκλογών: Τα σχέδια του Παύλου Ντε Γκρες
- Αφού δεν υπάρχει τίποτα, τι φοβούνται από μια Εξεταστική;
