Τέμπη: Όταν το ξυλόλιο τροφοδοτεί την άγνοια της ασφάλειας

Τέμπη: Όταν το ξυλόλιο τροφοδοτεί την άγνοια της ασφάλειας

Τα νέα δεδομένα που προκύπτουν αποτελούν ισχυρές ενδείξεις πως τα Τέμπη εντέλει ήταν αποτέλεσμα έλλειψης ασφάλειας και όχι συνωμοσίας.

Τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του μία νέα έκθεση σχετικά με την πυραντοχή των καθισμάτων της αμαξοστοιχίας Intercity 62 που συγκρούστηκε στα Τέμπη. Κατόπιν έρευνας σε δείγματα καθισμάτων από διαφορετικά βαγόνια προκύπτει πως η αμαξοστοιχία της Hellenic Train παρουσίαζε κρίσιμες ελλείψεις σε ζητήματα πυραντοχής των υλικών.

Ένα δεύτερο εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο είναι πως τα δεδομένα έδειξαν ότι υπήρχε φυσιολογική καύση. Αυτό οδηγεί πρακτικά στο συμπέρασμα πως δεν υπήρχε κάποιος επιταχυντής, δηλαδή ξυλόλιο ή άλλη παράνομη ουσία που μεταφερόταν στα βαγόνια. Αιτία επέκτασης της φωτιάς υπήρξαν τα μη εναρμονισμένα με τις προδιαγραφές ασφαλείας υλικά.

Ασφάλεια vs παράνομο φορτίο

Πολύ πιο συχνά απ’ όσο φανταζόμαστε η κοινή γνώμη πιάνεται από στοιχεία που παράγουν έντονες συγκινήσεις. Το να περιμένει κάποιος ακόμη και χρόνια για να λάβει απαντήσεις σχετικά με ένα μεγάλο γεγονός, όπως τα Τέμπη, είναι κάτι εντελώς έξω από τον γρήγορο κόσμο που ζούμε. Τα γεγονότα είναι ταχύτατα, το ένα επικαλύπτει το άλλο και η μνήμη μας πιο βραχύχρονη από ποτέ. Για τα Τέμπη, τα οποία θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε και συλλογικό τραύμα, το πληροφοριακό κενό δεν μπορεί να περιμένει να καλυφθεί με τεχνικές λεπτομέρειες που σχετίζονται με την ασφάλεια, αλλά επιτάσσει κάτι πιο έντονο και συναρπαστικό.

Αυτό αποκαλύπτει και ένα άλλο στοιχείο της ελληνικής κοινής γνώμης, πως δεν σκέφτεται εκ των προτέρων με όρους ασφάλειας. Μονάχα κατόπιν ενός δυστυχήματος εστιάζουμε σε τέτοια ζητήματα. Πριν τα Τέμπη πολύ σπάνια γινόταν είδηση μία τεχνική έκθεση που προειδοποιούσε για κενά ασφαλείας, ακατάλληλα υλικά, μειωμένο προσωπικό, διαδικασίες ορθών πρακτικών κλπ.

Για να μην υπάρξει παρερμηνεία, τα Τέμπη δεν διαμόρφωσαν μία κουλτούρα ασφάλειας, απλά πλέον δίνεται μεγαλύτερη προσοχή, λόγω της πρόσφατης εμπειρίας. Η διαμόρφωση μίας νέας κουλτούρας απαιτεί χρόνο και σημαντικές αλλαγές στο εσωτερικό ενός κοινωνικού ιστού, κάτι από το οποίο η ελληνική περίπτωση απέχει σημαντικά.

Γιατί στα Τέμπη είδαν κάποιοι μία ευκαιρία;

Εάν κάποιος παρακολουθήσει διαχρονικά τον τρόπο με τον οποίον εξελίχθηκε η δημόσια συζήτηση γύρω από τα Τέμπη, θα διαπιστώσει πως το όλο δυστύχημα επενδύθηκε έντονα με συνωμοσιολογικά στοιχεία.

Το σχήμα της συνωμοσίας είναι ένας τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ερμηνεύουν γεγονότα που δύσκολα μπορούν να κατανοήσουν σε βάθος. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και ένα μέσο ισχυρής πόλωσης που μπορεί να πυροδοτήσει τον σκεπτικισμό και την ακύρωση τόσο των ειδικών όσο και των θεσμών.

Σε μία κοινωνία που χαρακτηρίζεται από έντονη δυσαρέσκεια απέναντι στο πολιτικό σύστημα, η συνωμοσιολογία γίνεται αυτομάτως εργαλείο για τη συγκρότηση μίας κρίσιμης μάζας για την υποστήριξη μίας νέας πολιτικής κίνησης με έντονο αναθεωρητικό χαρακτήρα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού.

Με αυτόν τον τρόπο τα Τέμπη πρέπει να διαβάζονται όχι μόνο ως ένα δυστύχημα που προέκυψε από σημαντικά λάθη και έλλειψη ασφάλειας, αλλά και ως ένα γεγονός σχετιζόμενο άμεσα με την πολιτική επικοινωνία.

Τελευταίες Ειδήσεις