Μονάχα προκλητικές μπορούν να χαρακτηριστούν οι δηλώσεις της βουλεύτριας της Νέας Δημοκρατίας, Χριστίνας Αλεξοπούλου αναφορικά με τη στεγαστική κρίση.
Από χτες το διαδίκτυο και ο δημοσιογραφικός κόσμος ασχολούνται με ένα στιγμιότυπο από την εκπομπή του Τάκη Χατζή «Talk», στο οποίο η Χριστίνα Αλεξοπούλου επιτίθεται με ανάλγητη ειρωνεία στους εκπαιδευτικούς -και όχι μόνο- που αδυνατούν να βρουν προσιτή στέγη.
Σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου πώς είναι δυνατόν ένας εκπαιδευτικός με μισθό 800€ να μπορεί να τα βγάλει πέρα όταν το ενοίκιο τού είναι 400€, η βουλεύτρια της Νέας Δημοκρατίας με ιδιαίτερη «κομψότητα» δήλωσε πως κάποιος πρέπει να πληρώσει και «το τζάμπα πέθανε».
Κατά την ίδια, οι πρόσφατες θεσμοθετήσεις που επιστρέφουν δύο ενοίκια στους εκπαιδευτικούς που καλούνται να εργαστούν σε άλλη πόλη, αποτελούν λύση στα εξαιρετικά αυξημένα ενοίκια.
Η ατομική ευθύνη ως η ρίζα της στεγαστικής κρίσης
Η παραπάνω δήλωση αν και βαθιά προκλητική, δεν θα πρέπει να θεωρείται μία πράξη πολιτικής αυτοκτονίας, ειδικά σε ένα έτος που θεωρείται προεκλογικό. Αντιθέτως, αποτελεί αντανάκλαση ενός κυρίαρχου σκληρού νεοφιλελεύθερου λόγου που αρνείται εμμονικά την όποια συστημική αποτυχία και τα προβλήματα της απορρύθμισης και προτάσσει ως βασική αιτία κάθε ζητήματος την ατομική ευθύνη.
Με απλά λόγια, για όσους ενστερνίζονται την οπτική της κυρίας Αλεξοπούλου το πρόβλημα της στεγαστικής κρίσης δεν εκκινεί από τη διαρκή αύξηση των ενοικίων σε συνθήκες μισθολογικής σταθερότητας και αυξανόμενου πληθωρισμού, αλλά από τα ίδια τα άτομα που παραμένουν φτωχά και κακοπληρωμένα. Ειδικά για τον κλάδο της εκπαίδευσης, μία τέτοια δήλωση επί της ουσίας λειτουργεί ως νομιμοποιητικό πλαίσιο για τα παράλληλα ιδιαίτερα που πολύ συχνά επιλέγουν οι κακοπληρωμένοι εκπαιδευτικοί.
Και η καραμέλα του μιζεραμπιλισμού
Συμπληρωματικά με τα παραπάνω, η Χριστίνα Αλεξοπούλου έκανε και κάποιες δηλώσεις που στην ουσία ενέτασσαν όσους μιλούν για τα οικονομικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας στο ευρύτερο θέμα του μιζεραμπιλισμού. Πρόκειται για το στυλ λόγου που εστιάζει υπερβολικά στη φτώχεια, τη δυστυχία και την κοινωνική παρακμή.
Αν και ο μιζεραμπιλισμός πολύ συχνά κυριαρχεί στον πολιτικό και διαδικτυακό λόγο, είναι λάθος να αποδίδεται με τέτοια ευκολία ακόμη και αν όχι άμεσα, όπως στην περίπτωση της κυρίας Αλεξοπούλου, σε όσους μιλούν για ισότιμη πρόσβαση στη στέγη.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα στέλεχος της κυβέρνησης ακολουθεί αυτή τη στρατηγική. Πριν κάποιους μήνες ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε αναρτήσει στα social media του ένα διάγραμμα σχετικό με την ευτυχία για να ισχυριστεί πως οι Έλληνες επιλέγουν να είναι μίζεροι, όταν άλλοι λαοί με πολλά περισσότερα προβλήματα σκοράρουν πολύ υψηλότερα.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Κανείς δεν περισσεύει στο ΠΑΣΟΚ: Το πρόσωπο που επιστρατεύει ο Ανδρουλάκης
- Το σημείο – κλειδί: Πότε βλέπει ο Τσίπρας ότι η ΕΛ.Α.Σ. θα περάσει τη ΝΔ και θα βγει πρώτη
- Τελειώνει τη ΝΔ: Το ποσοστό που είναι σίγουρος ο Σαμαράς ότι θα πάρει το νέο του κόμμα
