Ο Δημητριάδης επέστρεψε για να πει ότι προστάτευσε την κυβέρνηση. Και κάπως έτσι ξανάβαλε μόνος του στο τραπέζι το ερώτημα που το Μαξίμου ήθελε να κλείσει: ποιος τελικά έπρεπε να προστατευτεί και γιατί.
Υπάρχουν στιγμές που μια φράση αρκεί για να ξανανοίξει μια ολόκληρη υπόθεση. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης είπε ότι «ανέλαβε την πολιτική ευθύνη» και ότι «τα πήρε όλα πάνω του» για να προστατεύσει την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες, την παράταξή του και, όπως πρόσθεσε, «πάνω από όλα την πατρίδα». Το πρόβλημα για το Μαξίμου είναι ότι αυτή η φράση δεν ακούγεται σαν υπεράσπιση. Ακούγεται σαν παραδοχή ότι υπήρχε κάτι που έπρεπε να καλυφθεί πολιτικά.
Γιατί εδώ δεν μιλά ένας τυχαίος κομματικός παράγοντας. Μιλά ο άνθρωπος που βρισκόταν στον πιο στενό κύκλο του πρωθυπουργού, ο τότε γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού, ο οποίος αποχώρησε τον Αύγουστο του 2022, όταν η υπόθεση των υποκλοπών έσκασε με πλήρη πολιτική ένταση. Όταν, λοιπόν, αυτό το πρόσωπο επιστρέφει και λέει ότι λειτούργησε ως ασπίδα, δεν ξανανοίγει απλώς μια παλιά συζήτηση. Ξανανοίγει το ερώτημα αν η παραίτησή του ήταν πράξη ανάληψης ευθύνης ή πράξη απορρόφησης της ζημιάς για να προστατευθεί το κέντρο της εξουσίας.
Και εδώ αρχίζει το δύσκολο πολιτικό σημείο. Αν όντως «προστάτευσε την κυβέρνηση», τότε από τι ακριβώς την προστάτευσε; Από την αλήθεια; Από την πλήρη αποκάλυψη των διαδρομών της υπόθεσης; Από τη σύνδεση του Μεγάρου Μαξίμου με ένα σκάνδαλο που τραυμάτισε όσο λίγα το κράτος δικαίου; Η αντιπολίτευση δεν χρειάστηκε να προσθέσει πολλά. Το ΠΑΣΟΚ μίλησε για «επιτελικό ωτακουστή» που στέλνει μήνυμα πως έδρασε για να διασφαλίσει ασυλία σε όσους χειραγώγησαν τους θεσμούς, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι ο Δημητριάδης «έδειξε Μητσοτάκη» και άρα λειτούργησε ως εντολοδόχος. Η γλώσσα μπορεί να είναι σκληρή, αλλά το πολιτικό ερώτημα παραμένει απολύτως εύλογο.
Η «θυσία»
Το επιχείρημα ότι «ανέλαβε την πολιτική ευθύνη» θα είχε κάποιο νόημα αν συνοδευόταν από διαύγεια. Αντ’ αυτού συνοδεύεται από μισόλογα, από πατριωτικές κορώνες και από μια προσπάθεια να παρουσιαστεί περίπου ως θυσία. Όμως στις σοβαρές δημοκρατίες, η πολιτική ευθύνη δεν είναι λογοτεχνικό σχήμα. Δεν είναι «τα πήρα όλα πάνω μου» και τέλος. Είναι απαντήσεις. Είναι εξήγηση. Είναι αποσαφήνιση του τι έγινε, ποιος ήξερε, ποιος αποφάσιζε, ποιος κάλυπτε ποιον. Όταν αυτά λείπουν, η «πολιτική ευθύνη» ακούγεται περισσότερο σαν φόρμουλα συγκάλυψης παρά σαν πράξη λογοδοσίας.
Κι εδώ ακριβώς ξαναγυρίζει το ζήτημα στο Μαξίμου. Για χρόνια η κυβερνητική γραμμή ήταν ότι η υπόθεση ανήκει στο παρελθόν, ότι η Δικαιοσύνη κινήθηκε, ότι τα πολιτικά συμπεράσματα έχουν εξαχθεί και ότι η αντιπολίτευση αναμασά ένα θέμα που έχει κλείσει. Μόνο που τώρα ο ίδιος ο άνθρωπος που υποτίθεται πως απορρόφησε την κρίση έρχεται και περιγράφει τον εαυτό του ως ασπίδα προστασίας της κυβέρνησης. Άρα η ιστορία δεν έκλεισε. Την ξανάνοιξε μόνος του. Και την ξανάνοιξε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο για το κυβερνητικό αφήγημα: όχι με μια εξωτερική καταγγελία, αλλά με εσωτερική ομολογία σιωπής.
Έβαλε πλάτη…
Γι’ αυτό και η συζήτηση δεν αφορά μόνο τον Δημητριάδη. Αφορά το πώς λειτουργεί τελικά η εξουσία όταν στριμώχνεται. Αντί να δοθούν απαντήσεις, βγαίνει ένας άνθρωπος του συστήματος και λέει, επί της ουσίας, «εγώ έβαλα πλάτη». Μόνο που η δημοκρατία δεν λειτουργεί με ανθρώπους που «βάζουν πλάτη» για να προστατευθεί το κέντρο. Λειτουργεί με θεσμούς που αντέχουν τον έλεγχο, ακόμη κι όταν ο έλεγχος πονά. Και στην υπόθεση των υποκλοπών, αυτό ακριβώς είναι που δεν συνέβη ποτέ πειστικά.
Στο τέλος της ημέρας, λοιπόν, το ερώτημα μένει ορθό και γίνεται βαρύτερο ακριβώς επειδή το έθεσε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής: αν «τα πήρε όλα πάνω του», τι ακριβώς έκρυβε; Γιατί αν δεν υπήρχε τίποτα που να έπρεπε να προστατευθεί, τότε δεν υπήρχε και λόγος για τέτοια πολιτική θυσία. Κι αν υπήρχε, τότε η υπόθεση των υποκλοπών κάθε άλλο παρά τελειωμένη είναι.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Το χαλαρό τριήμερο του Ανδρουλάκη και ο γάμος στα Ανώγεια
- Νέος «πονοκέφαλος» στη κυβέρνηση – Έρχεται 4η δικογραφία και «καίει» 16 νέα πρόσωπα
- Στόχος της Καρυστιανού η «δεξαμενή» των Ελλήνων του εξωτερικού
Τι είναι το Exodos; Εσύ!
Λίγο πριν μπει το ΣΚ, ακούμε Stolen Mic στο Αιγάλεω και πίνουμε μπίρες στην Τεχνόπολη
«Cleansed»: Μια ιστορία αγάπης, ακραίας βίας, υψηλού συμβολισμού και ευγενούς ποίησης
Kουίζ Γεωγραφίας «Βρες τη σημαία»: To ‘χεις να βρεις ποια σημαία ανήκει πού ή μπα;
Κουίζ «Διάσημα Λογότυπα» : Μπορείς το 10/10 στο κουίζ που οι περισσότεροι την πατάνε ενώ τα βλέπουν κάθε μέρα;
Κουίζ ”Animal Kingdom”: Μπορείς το 10/10 στο απόλυτο κουίζ για το ζωικό βασίλειο;
