Ο Άδωνις, η τοξικότητα ως στρατηγική και η μάχη για τη δεξιά στροφή της ΝΔ

Ο Άδωνις Γεωργιάδης και τα δυνατά πνευμόνια

Η ένταση δεν είναι παρορμητισμός. Είναι επιλογή. Και κάθε δημόσια σύγκρουση του Άδωνι Γεωργιάδη αποκαλύπτει ότι η μάχη για τη δεξιά στροφή της Νέα Δημοκρατία έχει ήδη ξεκινήσει και δίνεται με όρους ανοιχτής ιδεολογικής σύγκρουσης

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν «παρασύρεται». Είναι απολύτως συνειδητός.

Κάθε δημόσια σύγκρουση, κάθε τηλεοπτική ένταση, κάθε διαδικτυακή επίθεση δεν είναι αυθόρμητη έκρηξη. Είναι πολιτική επιλογή. Είναι στρατηγική. Και υπηρετεί έναν στόχο: τη μετατόπιση της Νέα Δημοκρατία όσο πιο δεξιά γίνεται, καθώς και τη δική του εδραίωση ως βασικού εκφραστή αυτής της στροφής.

Το μοτίβο Αδωνι

Το τελευταίο διάστημα, το μοτίβο είναι ξεκάθαρο.

Συγκρούσεις με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε υψηλούς τόνους. Δημόσιες αντιπαραθέσεις με γιατρούς και υγειονομικούς. Επιθετική ρητορική απέναντι στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Το περιστατικό στη Νίκαια, με κλίμα πόλωσης και σκληρών χαρακτηρισμών.

Την ίδια στιγμή, η ένταση δεν περιορίζεται στους πολιτικούς του αντιπάλους. Η πρόσφατη αιχμηρή τοποθέτηση του Άδωνι Γεωργιάδη με υπαινιγμούς για χειρισμούς στα εθνικά ζητήματα και συγκεκριμένα για το τουρκολυβικό μνημόνιο άνοιξε μέτωπο και με τον Νίκο Δένδια.

Τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο.

Η τοξικότητα δεν είναι παρενέργεια. Είναι εργαλείο.

Ο Γεωργιάδης γνωρίζει πολύ καλά ότι σε περιόδους εσωτερικής αβεβαιότητας, η ιδεολογική καθαρότητα και η ένταση κινητοποιούν συγκεκριμένα ακροατήρια. Γνωρίζει επίσης ότι η μάχη για τη «δεξιά ταυτότητα» της ΝΔ δεν δίνεται μόνο στα κομματικά όργανα. Δίνεται επίσης στα πάνελ, στα social media, στη διαρκή σύγκρουση.

Η παρέμβαση Σαμαρά

Και ακριβώς εκεί έρχεται και η σημερινή παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά.

Η ανάρτησή του δεν είναι απλώς μια πολιτική τοποθέτηση. Είναι παρέμβαση στην ιδεολογική μάχη της Δεξιάς. Είναι σήμα ότι η συζήτηση για το πού πάει η παράταξη δεν έχει κλείσει, αλλά αντίθετα, ανοίγει ξανά.

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι:
Θα επιλέξει μια κεντρογενή κατά βάση στρατηγική ή θα υιοθετήσει μια πιο σκληρή, συγκρουσιακή, ιδεολογικά φορτισμένη κατεύθυνση;

Ο Γεωργιάδης έχει ήδη απαντήσει με πράξεις. Επιλέγει την ένταση. Επιλέγει την πόλωση. Επιλέγει τη ρητορική σύγκρουσης ως βασικό πολιτικό εργαλείο. Επιλέγει ακόμη και τη χρήση fake news (μεχρι και τα ελληνικά Hoaxes τον “ακύρωσαν”). Το κάνει γιατί γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο ενισχύει τη θέση του σε ένα συγκεκριμένο ακροατήριο της δεξιάς παράταξης.

Το ερώτημα όμως είναι αν αυτή η στρατηγική ενισχύει τη ΝΔ ή αν τη μετατρέπει σε πεδίο εσωτερικής ιδεολογικής σύγκρουσης με απρόβλεπτες συνέπειες.

Γιατί όταν η πολιτική μετατρέπεται σε διαρκή καβγά, όταν ο δημόσιος λόγος βασίζεται στη σύγκρουση και όχι στη σύνθεση, τότε η μάχη δεν είναι μόνο κομματική. Είναι μάχη για το ίδιο το ύφος της δημοκρατικής αντιπαράθεσης.

Και αυτή η μάχη μόλις ξεκίνησε.

Τελευταίες Ειδήσεις