Social media για κάτω των 15: προστασία ή βολική απόδραση;

Γιατί η απαγόρευση των social media για ανηλίκους δεν αρκεί;

Η απαγόρευση των social media για κάτω των 15 ακούγεται αυστηρή και προστατευτική. Είναι όμως και ένα πολύ βολικό θέμα για μια κυβέρνηση που χρειάζεται επειγόντως μια πιο ασφαλή ατζέντα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε χθες (08/04) ότι η κυβέρνηση του θα απαγορεύσει τη χρήση social media για παιδιά κάτω των 15 από την 1η Ιανουαρίου 2027. Είναι ένα μέτρο που ακουμπά ένα υπαρκτό πρόβλημα, αλλά και μια σχεδόν ιδανική πολιτική συνθήκη για το Μαξίμου: οι γονείς το βλέπουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό θετικά, τα παιδιά δεν ψηφίζουν και η δημόσια συζήτηση φεύγει αμέσως από τα σκάνδαλα που πιέζουν την κυβέρνηση.

Ένα «ασφαλές» θέμα για την κυβέρνηση

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πρόβλημα είναι πραγματικό. Η ίδια η κυβέρνηση επικαλείται αυξανόμενο άγχος, προβλήματα ύπνου και τον εθιστικό σχεδιασμό των πλατφορμών, ενώ η κοινωνική αποδοχή του μέτρου είναι ήδη πολύ υψηλή, με δημοσκόπηση της ALCO να δείχνει περίπου 80% στήριξη.

Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, η εξαγγελία δεν μπορεί να διαβαστεί μόνο ως πολιτική προστασίας. Είναι και ένα πολιτικά ασφαλές χαρτί. Ένα θέμα στο οποίο η κυβέρνηση ξέρει εκ των προτέρων ότι θα βρει σχεδόν αυτονόητη στήριξη από τους γονείς, χωρίς σοβαρό εκλογικό κόστος από εκείνους που πλήττονται άμεσα από το μέτρο. Το timing, μάλιστα, μόνο ουδέτερο δεν είναι: έρχεται ακριβώς ενώ η κυβέρνηση πιέζεται από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να έχει ζητήσει την άρση ασυλίας 11 βουλευτών και τον ίδιο τον πρωθυπουργό να ζητά επιτάχυνση της έρευνας. Αυτό δεν αποδεικνύει από μόνο του σκοπιμότητα. Αλλά δύσκολα δεν γεννά την υποψία μιας βολικής μετατόπισης της ατζέντας.

Η απαγόρευση δεν είναι από μόνη της πολιτική

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ουσιαστικό. Μια απαγόρευση μπορεί να ακούγεται αυστηρή και καθησυχαστική, αλλά από μόνη της δεν συνιστά σοβαρή ψηφιακή πολιτική. Η κυβέρνηση μιλά για πανευρωπαϊκή λύση, υποχρεωτική επιβεβαίωση ηλικίας και ενιαία εφαρμογή, πράγμα που στην πράξη είναι έμμεση παραδοχή ότι το πρόβλημα δεν λύνεται εύκολα με μια εθνική εξαγγελία.

Αν δεν υπάρξει ταυτόχρονα ψηφιακή παιδεία στα σχολεία, ουσιαστική στήριξη στους γονείς, ψυχολογική υποστήριξη για παιδιά που ήδη εμφανίζουν σημάδια εξάρτησης ή κακοποίησης, και πραγματική πίεση στις ίδιες τις πλατφόρμες, τότε το μέτρο κινδυνεύει να καταλήξει περισσότερο επικοινωνιακή επίδειξη αυστηρότητας παρά ολοκληρωμένη πολιτική προστασίας. Η απαγόρευση, από μόνη της, είναι εύκολη στην ανακοίνωση. Η πρόληψη είναι η δύσκολη δουλειά.

Τα παιδιά ως πεδίο πολιτικής εκτόνωσης

Εδώ είναι και το πιο ενοχλητικό στοιχείο. Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση χρειάζεται επειγόντως ένα πεδίο στο οποίο να εμφανιστεί «με το σωστό μέρος της κοινωνίας», επιλέγει ένα θέμα που προσφέρει ακριβώς αυτό: υψηλή συναίνεση, ηθικό πλεονέκτημα και μικρό πολιτικό ρίσκο. Οι γονείς ανακουφίζονται, τα ΜΜΕ συζητούν την «προστασία των παιδιών», και η πίεση από τις δικογραφίες, τις παραιτήσεις και τη φθορά μετατοπίζεται.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση επιλέγει μια δημοφιλή θεματική για να αλλάξει το κέντρο βάρους της συζήτησης. Αλλά εδώ η αντίθεση είναι χτυπητή. Από τη μια, μια βαριά πολιτική ατζέντα που αφορά λογοδοσία, έρευνες και ευρωπαϊκή πίεση. Από την άλλη, μια εξαγγελία που ντύνεται με τη γλώσσα της προστασίας και σχεδόν αποκλείει την πολιτική ζημιά. Πολύ βολικό για να περάσει απαρατήρητο.
Προστασία, ναι, αλλά όχι ως άλλοθι.

Το σωστό δεν είναι να υποτιμηθεί η ανησυχία των γονιών. Το σωστό είναι να ειπωθεί καθαρά ότι η προστασία των παιδιών δεν πρέπει να γίνεται πολιτικό καταφύγιο μιας κυβέρνησης που στριμώχνεται αλλού. Αν το Μαξίμου θέλει πράγματι να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση, τότε οφείλει να φέρει κάτι πολύ περισσότερο από ένα δημοφιλές απαγορευτικό μέτρο. Οφείλει να αποδείξει ότι δεν αναζητά απλώς ένα θέμα που ενώνει τους γονείς και δεν κοστίζει εκλογικά, αλλά μια πραγματική πολιτική για την ψηφιακή ζωή των παιδιών.

Αλλιώς, η εξαγγελία θα μείνει με την πιο σκληρή αλλά και πιο πειστική ανάγνωση: όχι ως τολμηρή μεταρρύθμιση, αλλά ως μια βολική απόδραση σε ένα θέμα που δίνει εύκολους πόντους τη στιγμή ακριβώς που τα δύσκολα έχουν αρχίσει να πλησιάζουν επικίνδυνα την κυβέρνηση.

Τελευταίες Ειδήσεις