Η κυβέρνηση πανηγυρίζει την αύξηση του κατώτατου μισθού. Η αγορά, όμως, και το τραπέζι του Πάσχα υπενθυμίζουν ότι άλλο οι ανακοινώσεις και άλλο η πραγματική αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Από την 1η Απριλίου ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στα 920 ευρώ μικτά από 880, δηλαδή κατά 40 ευρώ ή 4,55%, και η κυβέρνηση το παρουσίασε ως ένα ακόμη βήμα ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος. Όμως η πραγματική ζωή έχει τον δικό της, πιο σκληρό τρόπο να ελέγχει την αξιοπιστία των κυβερνητικών πανηγυρισμών. Και αυτός ο έλεγχος γίνεται κάθε μέρα στο ράφι, στον πάγκο και, τώρα που πλησιάζει το Πάσχα, στο οικογενειακό τραπέζι.
Όπως προκύπτει από τα δημοσιευμένα στοιχεία για το φετινό πασχαλινό τραπέζι, το συνολικό κόστος για 6 έως 8 άτομα φτάνει τα 412,29 ευρώ, από 361,95 ευρώ πέρσι. Μόνο το αρνί υπολογίζεται στα 16 ευρώ το κιλό στην επαρχία και μπορεί να φτάσει τα 18 ευρώ και πάνω σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη. Αυτό σημαίνει ότι ένα βασικό πασχαλινό τραπέζι απορροφά σχεδόν το 45% του νέου μικτού κατώτατου μισθού και πάνω από το μισό των καθαρών μηνιαίων αποδοχών που η ίδια η κυβέρνηση υπολογίζει για εργαζόμενο 26-30 ετών.
Τι λένε τα στοιχεία
Και δεν πρόκειται για μια πρόσκαιρη «γιορτινή» παραμόρφωση. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι ήδη τον Φεβρουάριο η ομάδα «Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά» κατέγραψε ετήσια αύξηση 5,2%, με ανατιμήσεις σε ψωμί και αρτοποιήματα, κρέατα, αρνί και κατσίκι, γαλακτοκομικά και αυγά, φρούτα, λαχανικά και καφέ. Την ίδια στιγμή η στέγαση αυξήθηκε κατά 2,6% και τα ξενοδοχεία-καφέ-εστιατόρια κατά 6,5%. Με άλλα λόγια, το πασχαλινό τραπέζι δεν είναι εξαίρεση. Είναι μια συμπυκνωμένη εικόνα της ευρύτερης πίεσης που δέχονται τα νοικοκυριά.
Εδώ ακριβώς καταρρέει και το κυβερνητικό αφήγημα. Διότι η κυβέρνηση ζητά από την κοινωνία να βλέπει την ονομαστική αύξηση του μισθού, όχι το πραγματικό του αποτύπωμα. Ζητά να χειροκροτήσει τα 40 ευρώ της αύξησης, την ώρα που μόνο η ετήσια διαφορά στο φετινό πασχαλινό τραπέζι φτάνει τα 50,34 ευρώ. Δηλαδή, σε ένα μόνο γιορτινό τραπέζι, η επιβάρυνση ξεπερνά την ίδια τη μηνιαία μικτή αύξηση που παρουσιάστηκε ως κοινωνική ανάσα.
Αυτό δεν είναι απλώς λογιστική αντίφαση. Είναι πολιτικό πρόβλημα. Γιατί όταν ο βασικός μισθός ανεβαίνει πιο αργά από την πίεση που ασκούν τα τρόφιμα, η στέγαση και το συνολικό κόστος ζωής, τότε η αύξηση παύει να είναι πραγματική βελτίωση και γίνεται εργαλείο επικοινωνίας. Δεν αρκεί να λες ότι ενισχύεις το εισόδημα, όταν το ίδιο το νοικοκυριό βλέπει ότι η ενίσχυση εξανεμίζεται πριν καν μπει στο σπίτι.
Πασχαλινό τραπέζι κι άσκηση οικονομικής αντοχής
Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η κυβέρνηση μοιάζει να έχει συμβιβαστεί με αυτή την πραγματικότητα. Αντί να αντιμετωπίσει την ακρίβεια ως κεντρικό κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα, συνεχίζει να την προσεγγίζει αποσπασματικά, με ανακοινώσεις, ημίμετρα και καμπάνιες αισιοδοξίας. Όμως η κοινωνία δεν ζει με διαγράμματα. Ζει με λογαριασμούς, ψώνια και οικογενειακές ανάγκες. Και όταν ακόμη και το πασχαλινό τραπέζι μετατρέπεται σε άσκηση οικονομικής αντοχής, τότε το πρόβλημα δεν είναι ψυχολογικό. Είναι βαθιά υλικό και βαθιά πολιτικό.
Γι’ αυτό και το φετινό Πάσχα λέει κάτι πολύ καθαρότερο από οποιαδήποτε κυβερνητική ανακοίνωση: το ζήτημα δεν είναι αν αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός στα χαρτιά. Το ζήτημα είναι αν αυτός ο μισθός φτάνει για να ζήσει ένας άνθρωπος και να σταθεί μια οικογένεια με στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Και η απάντηση που δίνει σήμερα η αγορά είναι σκληρή. Πασχαλινό τραπέζι με κατώτατο μισθό δεν βγαίνει.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Για να το συνδέσω με την Ιθάκη»: Το επικό σκίτσο του Πετρουλάκη για το νέο κόμμα Τσίπρα, για το οποίο μιλούν όλοι σήμερα
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
