Ο Γιώργος Φλωρίδης αντί να απαντήσει για το χάος με τη δίκη των Τεμπών ειρωνεύτηκε τη Μαρία Καρυστιανού ξεπερνώντας κάθε όριο.
Η Μαρία Καρυστιανού έθεσε ένα πραγματικό ζήτημα: αν οι συγγενείς των θυμάτων θα μπορούν να παρακολουθούν ουσιαστικά τη δίκη ή αν θα βρεθούν σε μια κάτω αίθουσα, μπροστά σε οθόνες, σαν να παρακολουθούν κάτι που δεν τους αφορά άμεσα. Το είπε καθαρά. «Δεν θα δεχτούμε να παρακολουθούμε τη δίκη στην κάτω αίθουσα, από την τηλεόραση». Αντί να απαντήσει πάνω σε αυτό, ο υπουργός Δικαιοσύνης προτίμησε τη φράση για τις «ειδικές θέσεις για υποψήφιους αρχηγούς κομμάτων». Δεν έδωσε εξήγηση. Δεν έδωσε λύση. Ειρωνεύτηκε κι έδειξε αγένεια.
Συνολικό φιάσκο
Και η αγένεια αυτή προστέθηκε πάνω σε ένα πραγματικό φιάσκο. Για την αίθουσα της δίκης ξοδεύτηκαν πάνω από 1,6 εκατομμύριο ευρώ, και παρ’ όλα αυτά η πρώτη εικόνα ήταν εξοργιστική: προβλήματα στη χωρητικότητα, στην είσοδο, στην τοποθέτηση των παρισταμένων, στη λειτουργία της διαδικασίας. Δεν μιλάμε λοιπόν για μια υπερβολική αντίδραση των συγγενών. Μιλάμε για ένα υπαρκτό πρόβλημα, που το είδε όλη η χώρα.
Αυτό ακριβώς κάνει τη στάση του Φλωρίδη χειρότερη. Γιατί δεν ειρωνεύτηκε κάποιον που έλεγε κάτι αβάσιμο. Ειρωνεύτηκε μια μάνα που έθετε ζήτημα για μια δίκη η οποία ήδη είχε εκτεθεί από την πρώτη στιγμή. Και όταν ένας υπουργός Δικαιοσύνης αντί να απαντήσει επι της ουσίας διαλέγει αυτή τη ρητορική, τότε δεν μιλάμε απλώς για λάθος ύφος. Μιλάμε για εξουσία που ενοχλείται από την οποιαδήποτε κριτική, ακόμη κι όταν η κριτική πατά πάνω σε γεγονότα.
Δεν είναι και η πρώτη φορά. Ο ίδιος ο Φλωρίδης είχε πει και το 2024 τη γνωστή φράση ότι «όσοι χρησιμοποιούν μια θολή επιχειρηματολογία για τα μπαζώματα… είναι για τα μπάζα». Αυτό δείχνει μια σταθερή στάση. Οχι ψυχραιμία. Οχι μέτρο. Αλλά περιφρόνηση απέναντι σε μια υπόθεση που έχει πληγώσει βαθιά την κοινωνία.
Η ευθύνη Μητσοτάκη
Εδώ όμως τελειώνει η ευθύνη του Φλωρίδη και αρχίζει η ευθύνη του Μητσοτάκη. Ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι υπήρξε «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» και ότι οι «αστοχίες» πρέπει να έχουν ξεπεραστεί έως την 1η Απριλίου. Δηλαδή αναγνώρισε ότι το πρόβλημα υπήρχε. Δεν βρήκε όμως ούτε μια λέξη να πει για τον τρόπο με τον οποίο μίλησε ο υπουργός του στη Μαρία Καρυστιανού. Και αυτή η σιωπή λέει πολλά.
Γιατί ένας πρωθυπουργός δεν κρίνεται μόνο από όσα λέει. Κρίνεται και από όσα αφήνει να περνούν. Οταν ο υπουργός Δικαιοσύνης απαντά με ειρωνεία αντί με σοβαρότητα, και ο πρωθυπουργός σωπαίνει, η εικόνα που μένει είναι ότι αυτός ο τρόπος είναι ανεκτός. Οτι δεν τους ενόχλησε η αγένεια. Οτι τους ενόχλησε περισσότερο η πίεση που δέχονται.
Και εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα για την κυβέρνηση. Οχι απλώς σε μια άτυχη φράση. Αλλά σε μια στάση. Στην αίσθηση ότι απέναντι στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών δεν δείχνει καν σεβασμό. Οτι αντί να απαντήσει για το πώς γίνεται μια αίθουσα που κόστισε πάνω από 1,6 εκατομμύριο ευρώ να αποδειχθεί προβληματική, προτιμά να χτυπήσει αυτόν που το επισημαίνει.
Αυτός είναι ο λόγος που η δήλωση Φλωρίδη δεν περνά ως ένα απλό λεκτικό λάθος. Γιατί δεν ήταν λάθος. Ηταν επιλογή. Και η σιωπή του Μητσοτάκη την έκανε ακόμη βαρύτερη.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
- Το πρώτο… καλλιτεχνικό μπαμ του Τσίπρα: Ο ηθοποιός που κλείνει στο νέο κόμμα
