Το ΕΣΥ δεν αντέχει άλλη προπαγάνδα

nosokomeio

Σήμερα οι εργαζόμενοι στη δημόσια υγεία κατεβαίνουν ξανά στον δρόμο. Και μόνο αυτό αρκεί για να καταρρεύσει η κυβερνητική εικόνα ενός ΕΣΥ που δήθεν σταθεροποιείται και αφήνει πίσω του τα μεγάλα προβλήματα.

Η εικόνα που προσπαθεί να δώσει η κυβέρνηση είναι γνωστή: προκηρύξεις θέσεων, ανακοινώσεις για ενίσχυση του συστήματος, διαβεβαιώσεις ότι γίνονται βήματα και ότι τα πιο δύσκολα είναι πίσω. Και πράγματι, το υπουργείο Υγείας έχει ανακοινώσει φέτος παράταση αιτήσεων για προκήρυξη 196 θέσεων ειδικευμένων ιατρών του κλάδου ΕΣΥ, ενώ τον Ιανουάριο προχώρησε και σε επαναπροκήρυξη άλλων 95 θέσεων, οι οποίες είχαν κηρυχθεί άγονες σε προηγούμενη διαδικασία, με έμφαση μάλιστα σε νησιωτικές, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές.

Μόνο που εδώ ακριβώς αρχίζει το πρόβλημα. Γιατί άλλο να ανακοινώνεις θέσεις και άλλο να μπορείς πραγματικά να τις καλύψεις. Οταν το ίδιο το υπουργείο παραδέχεται, μέσα από την επαναπροκήρυξη, ότι 95 θέσεις έμειναν άγονες, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια διοικητική εκκρεμότητα. Μιλάμε για μια βαθύτερη αδυναμία του συστήματος να προσελκύσει γιατρούς εκεί όπου οι ανάγκες είναι οξύτερες. Και αυτό δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι ζήτημα όρων εργασίας, αμοιβών, κινήτρων και συνολικής αξιοπιστίας του ίδιου του ΕΣΥ. Η πραγματικότητα, δηλαδή, επιστρέφει και ακυρώνει την ωραιοποιημένη εικόνα.

Ενα σαφες μήνυμα

Γι’ αυτό και οι κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών έχουν ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Δεν είναι ένα μεμονωμένο ξέσπασμα. Η ΟΕΝΓΕ προκήρυξε πανελλαδική κλαδική απεργία χθες, 18 Μαρτίου με αιχμή το ιατρικό μισθολόγιο και την υποστελέχωση, και αμέσως μετά ακολουθεί η πανυγειονομική απεργία της ΠΟΕΔΗΝ. Οταν γιατροί και λοιπό προσωπικό κινητοποιούνται σχεδόν ταυτόχρονα, το μήνυμα είναι σαφές: το πρόβλημα δεν αφορά έναν κλάδο, αλλά ολόκληρη τη λειτουργία της δημόσιας υγείας.

Η ίδια η ΠΟΕΔΗΝ το περιγράφει με σκληρούς όρους. Μιλά για δημόσιο σύστημα υγείας που «νοσεί» από σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, για εργαζόμενους εξαντλημένους από τα συνεχή ωράρια, για μαζικές αποχωρήσεις λόγω δυσμενών συνθηκών εργασίας και χαμηλών αμοιβών, αλλά και για ένα ΕΣΥ που έχει μετατραπεί σε «ανθρωποδιώκτη» για τους επαγγελματίες υγείας. Στην ίδια ανακοίνωση υποστηρίζει ακόμη ότι νέοι επαγγελματίες προτιμούν τον ιδιωτικό τομέα ή το εξωτερικό και ότι η απαξίωση απλώνεται πλέον μέχρι και στις ίδιες τις σπουδές υγείας, αφού όπως αναφέρει μειώνεται το ενδιαφέρον για φοίτηση στις σχετικές σχολές. Αυτά είναι καταγγελίες της ομοσπονδίας, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια πολύ συγκεκριμένη περιγραφή της κρίσης που βιώνει το σύστημα από μέσα.

Αυτό είναι και το σημείο όπου η κυβερνητική επιχειρηματολογία χάνει την επαφή της με την πραγματικότητα. Γιατί δεν αρκεί να λες ότι προκηρύσσεις θέσεις, όταν ένα κρίσιμο κομμάτι τους μένει άγονο. Δεν αρκεί να μιλάς για «ενίσχυση», όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι του συστήματος μιλούν για αποχωρήσεις, εξουθένωση και αδυναμία ανανέωσης του προσωπικού. Και δεν αρκεί να επικαλείσαι την πρόοδο, όταν κάθε λίγες εβδομάδες το ΕΣΥ επιστρέφει στην επικαιρότητα μέσα από απεργίες, ελλείψεις και διαμαρτυρίες.

Η επικοινωνία και η ουσία

Η ουσία είναι απλή. Το ΕΣΥ δεν κρίνεται στις ανακοινώσεις του υπουργείου, αλλά στο αν βρίσκει γιατρούς για τις δομές του, στο αν κρατά νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό στις θέσεις τους, στο αν μπορεί να λειτουργεί χωρίς μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και σήμερα όλα δείχνουν ότι δεν έχει λυθεί κανένα από αυτά τα βασικά προβλήματα. Αντίθετα, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει ως «μεταρρύθμιση» μια διαχείριση που απλώς δεν αφήνει το σύστημα να καταρρεύσει πλήρως.

Γι’ αυτό και η συζήτηση για τη δημόσια υγεία δεν μπορεί να εξαντλείται σε επικοινωνιακές ασκήσεις. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν υπάρχει πολιτική βούληση για ουσιαστική στήριξη του ΕΣΥ, με μισθούς που να επιτρέπουν αξιοπρεπή διαβίωση, με πραγματικά κίνητρα για στελέχωση, με μονιμότητα και σταθερότητα εκεί όπου το σύστημα αδειάζει. Γιατί όταν οι εργαζόμενοι βγαίνουν ξανά στον δρόμο, δεν διαψεύδουν μόνο μια κυβέρνηση. Διαψεύδουν ολόκληρη την κατασκευασμένη εικόνα ότι η δημόσια υγεία μπορεί να σωθεί με ανακοινώσεις, ενώ οι άνθρωποί της συνεχίζουν να φεύγουν.

Τελευταίες Ειδήσεις