Κάθε νέα εξέλιξη στην υπόθεση των Τεμπών θα έπρεπε να φέρνει την κοινωνία πιο κοντά στην αλήθεια και στη δικαιοσύνη. Αντί γι’ αυτό, ενισχύεται η αίσθηση ότι η υπόθεση εξακολουθεί να κινείται μέσα σε θολό τοπίο.
Στα Τέμπη, η κοινωνική οργή δεν ανανεώνεται μόνο από τη μνήμη της τραγωδίας. Ανανεώνεται και από το γεγονός ότι οι πρώτες κινήσεις γύρω από τη δικαστική διερεύνηση, αντί να καλλιεργούν αίσθημα ασφάλειας και βεβαιότητας, αφήνουν χώρο για νέα ερωτήματα.
Οι κατασχέσεις υπολογιστών και σκληρών δίσκων των πραγματογνωμόνων, σε σχέση με την υπόθεση του βιντεοληπτικού υλικού, αλλά και η διακοπή της δίκης για τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας δεν είναι άσχετα διαδικαστικά επεισόδια. Συνθέτουν, ήδη από την αρχή, μια εικόνα που δεν ενισχύει την εμπιστοσύνη.
Η κοινωνία εξακολουθεί να περιμένει πλήρεις απαντήσεις, αλλά η διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει με τρόπο που να ενισχύει την αναγκαία εμπιστοσύνη. Και σε μια δημοκρατία, η δικαιοσύνη δεν κρίνεται μόνο από το τελικό της αποτέλεσμα. Κρίνεται και από το αν, σε κάθε στάδιό της, πείθει ότι η αλήθεια θα αναζητηθεί με πληρότητα, καθαρότητα και χωρίς σκιές.
Τα βίντεο της αμαξοστοιχίας
Η υπόθεση των βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας είναι γι’ αυτό τόσο κρίσιμη. Δεν αφορά μόνο ένα επιμέρους αποδεικτικό στοιχείο. Αφορά το αν η κοινωνία μπορεί να πιστέψει ότι τίποτα ουσιαστικό δεν χάθηκε, δεν παραμερίστηκε και δεν θόλωσε στην πορεία. Το γεγονός ότι η ίδια η δίκη αφορά τη διαχείριση αυτού του υλικού εξηγεί γιατί κάθε νέα εμπλοκή βαραίνει τόσο πολύ στο δημόσιο αίσθημα.
Η διακοπή της διαδικασίας είναι ασφαλώς ένα γεγονός που μπορεί να εξηγηθεί τυπικά. Όμως το ζήτημα δεν είναι μόνο η αιτία της διακοπής. Είναι ότι προστίθεται σε μια ήδη επιβαρυμένη ατμόσφαιρα, όπου η κοινωνία δεν μετρά απλώς ημερομηνίες και διαδικασίες, αλλά συσσωρευμένα ερωτήματα και αβεβαιότητα. Το ίδιο ισχύει και για το γεγονός ότι δεν προχώρησε άμεσα η εξέταση κρίσιμων πλευρών που συνδέονται με την αξιολόγηση των ψηφιακών δεδομένων.
Ζητούμενο η αλήθεια
Ακριβώς γι’ αυτό, το πρόβλημα δεν είναι μόνο νομικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και θεσμικό. Όταν μια υπόθεση με τόσο βαρύ ανθρώπινο και ηθικό φορτίο ξεκινά μέσα σε αμφιβολίες γύρω από κρίσιμο υλικό και με δυσκολίες ήδη από τα πρώτα της βήματα, η φθορά δεν περιορίζεται στην εικόνα της Δικαιοσύνης. Ακουμπά τον ίδιο τον πυρήνα της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς.
Τα Τέμπη παραμένουν ανοιχτή πληγή όχι μόνο επειδή το τραύμα είναι τεράστιο, αλλά και επειδή η κοινωνία αισθάνεται ότι η πλήρης αποσαφήνιση της υπόθεσης εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Και όσο η αλήθεια μοιάζει να συναντά νέα εμπόδια ήδη από την αρχή της διαδικασίας, τόσο θα ενισχύεται το αίσθημα ότι αυτό που λείπει δεν είναι απλώς η ταχύτητα, αλλά η βεβαιότητα ότι τίποτα δεν θα μείνει αδιερεύνητο.
Η χώρα δεν χρειάζεται άλλη φθορά της εμπιστοσύνης. Χρειάζεται μια πορεία χωρίς θολά σημεία, χωρίς νέες σκιές και χωρίς την παραμικρή αμφιβολία ότι η δικαιοσύνη θα φτάσει μέχρι τέλους. Γιατί στα Τέμπη δεν αρκεί να υπάρξει κάποτε μια κατάληξη. Χρειάζεται η κοινωνία να πειστεί, από την αρχή μέχρι το τέλος, ότι η αλήθεια δεν θα χαθεί ξανά μπροστά στα μάτια της.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
