Η οριστική και αμετάκλητη καταδίκη των 42 μελών της Χρυσής Αυγής αποτελεί μια σημαντική στιγμή για τη δημοκρατία. Είναι μια δικαίωση για τη μνήμη του Παύλου Φύσσα και για όλους όσοι στάθηκαν απέναντι στον φασισμό. Την ίδια στιγμή όμως υπενθ
Η οριστική και αμετάκλητη καταδίκη των 42 μελών της Χρυσής Αυγής αποτελεί μια ιστορική στιγμή για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Δεν πρόκειται απλώς για την επιβεβαίωση μιας δικαστικής απόφασης, αλλά πρόκειται για μια βαθιά θεσμική και κοινωνική τομή, που υπενθυμίζει ότι ο φασισμός δεν μπορεί να βρει θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Η Χρυσή Αυγή υπήρξε για χρόνια ένα σκοτεινό φαινόμενο της πολιτικής ζωής. Πίσω από τον μανδύα ενός πολιτικού κόμματος, αναπτύχθηκε μια δομή που λειτουργούσε με όρους βίας, εκφοβισμού και μισαλλοδοξίας. Η ελληνική Δικαιοσύνη, μέσα από μια πολυετή και δύσκολη διαδικασία, κατέδειξε ότι δεν επρόκειτο απλώς για ακραίο πολιτικό λόγο, αλλά για μια οργανωμένη δράση που υπονόμευε τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας.
Η μάνα – σύμβολο
Σε αυτή τη διαδρομή, ένα πρόσωπο συμβολίζει όσο κανένα άλλο τη δύναμη της μνήμης και της αξιοπρέπειας: η Μάγδα Φύσσα. Η μητέρα του Παύλου Φύσσα στάθηκε όλα αυτά τα χρόνια όρθια, με αξιοπρέπεια και επιμονή, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η δικαιοσύνη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια αλλά μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη. Η παρουσία της μέσα και έξω από τις αίθουσες των δικαστηρίων αποτέλεσε σημείο αναφοράς για μια κοινωνία που ζητούσε να μην ξεχάσει.
Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013 υπήρξε το σημείο καμπής. Το τραγικό εκείνο γεγονός αποκάλυψε σε όλη του την έκταση τη βία και την ιδεολογία που έκρυβε πίσω της η Χρυσή Αυγή. Από εκείνη τη στιγμή, ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας συνειδητοποίησε ότι η ανοχή στον φασισμό δεν είναι ουδέτερη στάση, αλλά αποτελεί μια επικίνδυνη διολίσθηση.
Η τελική απόφαση της Δικαιοσύνης στέλνει ένα καθαρό μήνυμα: η δημοκρατία διαθέτει θεσμούς, μνήμη και αντοχή. Μπορεί να καθυστερεί, μπορεί να δοκιμάζεται, αλλά τελικά έχει τη δύναμη να υπερασπίζεται τον εαυτό της.
Ο κίνδυνος υπάρχει ακόμη
Ωστόσο, αυτή η δικαίωση δεν μπορεί να μας οδηγήσει σε εφησυχασμό. Το «αυγό του φιδιού» δεν εξαφανίζεται ποτέ οριστικά. Οι ιδέες της μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του αυταρχισμού συνεχίζουν να βρίσκουν χώρο σε περιόδους κοινωνικής ανασφάλειας, οικονομικών πιέσεων και πολιτικής απαξίωσης.
Σήμερα βλέπουμε την άνοδο της ακροδεξιάς σε πολλές χώρες της Ευρώπης αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου. Κόμματα και κινήματα που επενδύουν στον φόβο, στον αποκλεισμό και στη ρητορική του διχασμού αποκτούν επιρροή, αξιοποιώντας τις ανησυχίες των κοινωνιών. Αυτό είναι ένα ανησυχητικό φαινόμενο που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με νομικές αποφάσεις, αλλά απαιτεί πολιτική εγρήγορση, δημοκρατική παιδεία και ενεργούς πολίτες.
Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι η δημοκρατία δεν είναι ποτέ δεδομένη. Χτίζεται καθημερινά και χρειάζεται διαρκή προστασία. Η μνήμη των γεγονότων και των θυμάτων της βίας αποτελεί μέρος αυτής της προστασίας.
Η οριστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής είναι μια σημαντική δικαίωση για τη μνήμη του Παύλου Φύσσα, αλλά και μια δικαίωση για όλους όσοι στάθηκαν απέναντι στον φασισμό. Είναι, όμως, ταυτόχρονα και μια υπενθύμιση ευθύνης.
Γιατί απέναντι στον φασισμό η δημοκρατία δεν επιτρέπεται να «κοιμάται». Οφείλει να παραμένει σε διαρκή εγρήγορση. Το ίδιο και η κοινωνία.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Για να το συνδέσω με την Ιθάκη»: Το επικό σκίτσο του Πετρουλάκη για το νέο κόμμα Τσίπρα, για το οποίο μιλούν όλοι σήμερα
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
