Η απόφαση για το Predator επιβεβαιώνει ότι υπήρξε οργανωμένη παραβίαση απορρήτου. Το ποινικό σκέλος προχωρά αλλά το πολιτικό ερώτημα μένει ανοιχτό.
Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add Instanews.gr on Google
Η απόφαση για τις υποκλοπές δεν είναι απλώς μια δικαστική εξέλιξη. Είναι μια σημαντική πολιτική στιγμή.
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τους τέσσερις κατηγορούμενους για το Predator. Τελεία. Όμως η πραγματική συζήτηση αρχίζει μετά την τελεία.
Γιατί το ζήτημα των υποκλοπών δεν ήταν ποτέ μόνο ποινικό. Ήταν και παραμένει βαθιά θεσμικό.
Όχι μόνο ποινικό, αλλά βαθιά θεσμικό ζήτημα
Η υπόθεση δεν αφορά απλώς ένα παράνομο λογισμικό.
Αφορά τον τρόπο που λειτούργησε το κράτος. Αφορά το πώς παρακολουθήθηκε ο αρχηγός ενός κόμματος.
Αφορά το πώς ενημερώθηκε (ή δεν ενημερώθηκε) η Βουλή.
Αφορά το πώς επί μήνες η κοινωνία άκουγε για «νόμιμες επισυνδέσεις» και «ιδιώτες που δεν έχουν σχέση με το Δημόσιο».
Η χθεσινή απόφαση δημιουργεί ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο: υπήρξε παραβίαση απορρήτου. Υπήρξε οργανωμένη δράση. Υπήρξαν ευθύνες.
Αλλά το πολιτικό ερώτημα παραμένει ανοιχτό.
Η θέση των πρωταγωνιστών
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος βρέθηκε στο επίκεντρο της υπόθεσης, μίλησε για δικαίωση αλλά και για ανάγκη να φτάσει η διερεύνηση μέχρι τέλους. Δεν είναι τυχαίο.
Η παρακολούθηση ενός εν ενεργεία ευρωβουλευτή και υποψηφίου αρχηγού κόμματος δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι πολιτικό γεγονός πρώτης γραμμής.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος το έθεσε με θεσμικούς όρους: το θέμα δεν κλείνει με μια απόφαση.
Όταν η συζήτηση αγγίζει τον πυρήνα του κράτους δικαίου, δεν αρκεί η ποινική καταδίκη φυσικών προσώπων. Χρειάζεται θεσμική αποκατάσταση.
Και εδώ αρχίζει η δυσκολία.
Το κυβερνητικό αφήγημα και η νέα πραγματικότητα
Για χρόνια το κυβερνητικό αφήγημα στηρίχθηκε σε μια διάκριση: άλλο οι «νόμιμες επισυνδέσεις», άλλο το Predator.
Άλλο η ΕΥΠ, άλλο οι ιδιώτες.
Σήμερα, η εικόνα είναι πιο σύνθετη. Όχι γιατί το δικαστήριο απάντησε σε όλα. Αλλά γιατί πλέον υπάρχει δικαστική κρίση που επιβεβαιώνει ότι το δίκτυο παρακολουθήσεων δεν ήταν φαντασίωση της αντιπολίτευσης.
Συνολικά η αντιπολίτευση μιλά για ανάγκη πλήρους διαλεύκανσης. Το πολιτικό σύστημα ξαναμπαίνει σε τροχιά έντασης.
Η Βουλή πιθανόν θα επανέλθει στο θέμα. Και το ερώτημα που αιωρείται είναι απλό:
Ποιος ήξερε;
Ποιος κάλυψε;
Ποιος τελικά λογοδοτεί;
Η χθεσινή απόφαση δεν απαντά οριστικά. Αλλά αφαιρεί το βασικό επιχείρημα της αμφισβήτησης: ότι «δεν υπήρξε τίποτα».
Υπήρξε.
Η ώρα της λογοδοσίας
Και τώρα η συζήτηση μεταφέρεται από τη δικαστική αίθουσα στο πολιτικό πεδίο. Εκεί όπου κρίνονται όχι μόνο οι πράξεις, αλλά και η αξιοπιστία.
Η κυβέρνηση στην υπόθεση αυτή επένδυσε στην κόπωση. Στην αδιαφορία. Στο «δεν ασχολείται ο κόσμος». Υποβάθμισε. Μετέθεσε. Θόλωσε τα νερά.
Μίλησε για ιδιώτες. Για τεχνικές λεπτομέρειες. Για «νόμιμες διαδικασίες». Κι όλα αυτά αδιαφορώντας για το γεγονός πως το ζήτημα έκαιγε τον πυρήνα της Δημοκρατίας.
Η χθεσινή απόφαση δεν επιτρέπει πια υπεκφυγές.
Δεν ήταν «υπερβολή της αντιπολίτευσης».
Δεν ήταν «θεωρία συνωμοσίας».
Δεν ήταν «ένα θέμα που θα ξεχαστεί».
Ήταν οργανωμένη παραβίαση απορρήτου.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από τη φράση «όλα έγιναν νόμιμα».
Γιατί η Δημοκρατία δεν κρίνεται μόνο στη νομιμότητα των τύπων. Κρίνεται στη διαφάνεια. Στη λογοδοσία. Στην αλήθεια.
Και για ολα αυτά η συζήτηση τώρα αρχίζει.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Τελειώνει» (και) το ΠΑΣΟΚ ο Τσίπρας…
- Δημοσκόπηση για το κόμμα Σαμαρά: Τούμπα όλα εάν επιβεβαιωθεί αυτό το νούμερο
- Από επικριτικής, συνοδοιπόρος: Παγωμάρα στην ΕΛ.Α.Σ. για τη νέα μεταγραφή Τσίπρα
