
Η εκταφή των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών ήταν αίτημα των οικογενειών. Τρία χρόνια μετά, αυτό που κρίνεται δεν είναι η πράξη, αλλά αν θα συνοδευτεί από τις ουσιαστικές εξετάσεις που ζητούν οι συγγενείς.
Τρία χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών, οι οικογένειες εξακολουθούν να ζητούν κάτι απλό: να μάθουν πώς και γιατί πέθαναν οι συγγενείς τους. Δεν αντέχουν άλλες γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Δεν θέλουν τυπικές πράξεις. Αναζητούν συγκεκριμένες, επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Η εντολή για εκταφή εννέα σορών που δόθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας (και μάλιστα με χρονικό περιθώριο λίγων ημερών) δεν είναι από μόνη της λύση. Η εκταφή ήταν ένα από τα βασικά αιτήματα των συγγενών. Αλλά δεν ζητήθηκε ως τελετουργική πράξη. Ζητήθηκε για να συνοδευτεί από ουσιαστικές διαδικασίες: δηλαδή πλήρεις χημικές και βιοχημικές αναλύσεις, καθώς και εκτεταμένες τοξικολογικές εξετάσεις, ώστε να υπάρξει σοβαρή διερεύνηση των αιτίων θανάτου.
Αν η διαδικασία περιορίζεται σε DNA και «τυπικές» τοξικολογικές, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: τι ακριβώς αναζητείται;
Εχει σημασία αν κάποιο θύμα κατανάλωσε αλκοόλ;
Το DNA ταυτοποιεί. Δεν φωτίζει μηχανισμούς θανάτου.
Οι τοξικολογικές, αν μείνουν στο επίπεδο του αν υπήρξε κατανάλωση αλκοόλ ή κάποιας ουσίας, τι απαντούν για μια σύγκρουση τρένων; Οι επιβάτες δεν οδηγούσαν. Δεν ήταν εκείνοι που διαχειρίζονταν τα συστήματα ασφαλείας. Δεν είναι δυνατόν η έρευνα να δίνει την εντύπωση ότι μετατοπίζεται από τις συνθήκες του δυστυχήματος στα προσωπικά δεδομένα των θυμάτων.
Οι οικογένειες έχουν ζητήσει συγκεκριμένες εξειδικευμένες εξετάσεις. Έχουν μιλήσει για ανάγκη αξιοποίησης κατάλληλων, διαπιστευμένων εργαστηρίων, ακόμη και στο εξωτερικό. Κι όμως, τρία χρόνια μετά, εμφανίζεται ως επιχείρημα η «αδυναμία» των ελληνικών εργαστηρίων.
Ανεπάρκεια τριών χρόνων
Αν πράγματι υπάρχει τέτοια αδυναμία, γιατί δεν έχει λυθεί;
Γιατί δεν έχει διασφαλιστεί εγκαίρως συνεργασία με πιστοποιημένα εργαστήρια του εξωτερικού;
Γιατί η τεχνική επάρκεια παρουσιάζεται ως εμπόδιο αφού έχει προηγηθεί τόσος χρόνος;
Η εκταφή είναι μια από τις πιο βαριές και επώδυνες πράξεις για μια οικογένεια. Δεν γίνεται για να προστεθεί μια ακόμη διαδικαστική κίνηση σε μια δικογραφία. Γίνεται για να δοθούν απαντήσεις που μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί.
Τρία χρόνια αυτοί οι άνθρωποι ακούν για καθυστερήσεις, για έλλειψη υποδομών, για διαδικαστικά βήματα που «θα γίνουν». Τρία χρόνια μετά, δεν μπορεί η συζήτηση να περιστρέφεται γύρω από το αν υπάρχουν εργαστήρια ή αν θα γίνουν οι σωστές εξετάσεις. Αυτό θα έπρεπε να είχε εξασφαλιστεί από την πρώτη στιγμή.
Η εκταφή, αν δεν συνοδευτεί από πλήρη, ανεξάρτητη και επιστημονικά επαρκή διερεύνηση, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια κίνηση χωρίς ουσία. Και τότε το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο η καθυστέρηση. Θα είναι η αίσθηση ότι ακόμη και τώρα, η αναζήτηση της αλήθειας προχωρά με μισά βήματα.
Και για τις οικογένειες, τα μισά βήματα κάνουν ακόμη πιο επώδυνη την μεγάλη απώλεια που βίωσαν στις 28/2/2023.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές


