Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα: Δύο νέες αποχωρήσεις στο κόμμα της Καρυστιανού

Ήταν να μην γίνει η αρχή. Η Μαρία Καρυστιανού δε σταματά να μετρά απώλειες. Τα δύο νέα πρόσωπα που ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την «Ελπίδα».

Άγγελος Κατσιδήμας • 07-08-2026 | 09:00

Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Add Instanews.gr on Google

Τελικά δεν ήταν μόνο ο Αυγερινός. Ο γνωστός δημοσιογράφος έκανε απλά την αρχή. Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού διάγει την πρώτη του μεγάλη κρίση. Οι αποχωρήσεις έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο. Το ένα μέλος μετά το άλλο ανοίγει την πόρτα της εξόδου αφήνοντας σαφείς αιχμές προς την ηγεσία του κόμματος. Πιο πρόσφατες αποχωρήσεις αυτές των Αστέριου Γερογιάννη και Γιάννη Χατζηστογιάννη.

Αδειάζουν ο ένας μετά τον άλλον την Καρυστιανού

Αμφότεροι είπαν το «αντίο» στην Καρυστιανού εξαπολύοντας τα βέλη τους προς εκείνη μιλώντας για ένα κόμμα στο οποίο υπάρχει έλλειψη δημοκρατικού διαλόγου και συλλογικών διαδικασιών. Με τη σειρά τους δηλαδή συμφωνούν με το σύνολο των μελών που ως τώρα έχουν αποχωρήσει από την «Ελπίδα». Οι περισσότεροι αναφέρουν το ίδιο – σοβαρό – πρόβλημα.

Ο Αστέριος Γερογιάννης γράφει, μεταξύ άλλων, ότι «με την παρούσα επιθυμώ να γνωστοποιήσω την απόφασή μου να αποχωρήσω από την Ομάδα Εργασίας του Τομέα Πολιτισμού. Η συμμετοχή μου στην ομάδα αποτέλεσε μια σημαντική εμπειρία δημιουργικής συνεισφοράς, ανταλλαγής ιδεών και ουσιαστικού διαλόγου για ζητήματα που αφορούν τον πολιτισμό, έναν χώρο που υπηρετώ διαχρονικά ως σκηνοθέτης και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.

Θέλω να εκφράσω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες σε όλους εκείνους τους συναγωνιστές με τους οποίους είχα την ευκαιρία να συμπορευτώ με αμοιβαίο σεβασμό, ειλικρίνεια και διάθεση προσφοράς. Η γνώση, η εργατικότητα και το ήθος τους αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη και τους εύχομαι κάθε επιτυχία στη συνέχιση του έργου τους». Καταλήγει γράφοντας ότι «αποχωρώ με σεβασμό προς τους συναγωνιστές που γνώρισα και συμπορεύτηκα, κρατώντας τις θετικές στιγμές και τις δημιουργικές εμπειρίες. Θα συνεχίσω να υπηρετώ τον πολιτισμό και τις αξίες που πιστεύω, από όποιο μετερίζι θεωρώ ότι μπορώ να προσφέρω ουσιαστικά».

Από την πλευρά του ο Γιάννης Χατζηστογιάννης γράφει: «Όταν ξεκινήσαμε την προσπάθεια για τη συγκρότηση του πολιτικού φορέα “ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”, το κάναμε με μοναδικό γνώμονα την ανάγκη της κοινωνίας για Δικαιοσύνη, Διαφάνεια και Δημοκρατία

Αυτό που μας ένωσε εξαρχής ήταν το πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, την οποία είδαμε ως σύμβολο ενότητας και καταλύτη για τη δημιουργία ενός διαφορετικού φορέα – μιας πολιτικής έκφρασης του κινήματος των Τεμπών που θα ξεσήκωνε την κοινωνία για ουσιαστικές αλλαγές. Πιστέψαμε ανιδιοτελώς στη σύνθεση διαφορετικών πολιτικών αφετηριών, με σεβασμό στη διαφορετική άποψη. Στρατευτήκαμε σε αυτό το εγχείρημα προσφέροντας όλες μας τις δυνάμεις για την οργάνωση και την ανάπτυξή του. Ως οργανωτικό στέλεχος της Κεντρικής Μακεδονίας, οφείλω σήμερα μια καθαρή κουβέντα στους συμπολίτες μας που μας εμπιστεύτηκαν και συμπορεύτηκαν μαζί μας. Η πολιτική, για να εκφράσει πραγματικά την κοινωνία, απαιτεί κανόνες, συλλογικότητα, διαφάνεια και δημοκρατικές διαδικασίες. Απαιτεί ένα ξεκάθαρο καταστατικό και μια ηγεσία που να συνθέτει, να αγκαλιάζει και να εμπνέει – όχι να λειτουργεί με αρχηγικά στερεότυπα, στεγανά και αποφάσεις κλειστών “κέντρων”.

Δυστυχώς, οι τελευταίες εξελίξεις, με τη διαγραφή του φίλου και συναγωνιστή Θανάση Αυγερινού, αλλά και το κύμα αποχωρήσεων καταξιωμένων στελεχών και απλών μελών τις τελευταίες ημέρες, επιβεβαιώνουν μια θλιβερή πραγματικότητα: στην πράξη, οι αρχές για τις οποίες παλέψαμε δεν λειτούργησαν ποτέ. Όταν οι προσδοκίες της κοινωνίας διαψεύδονται από την έλλειψη δημοκρατικού διαλόγου, η σιωπή σημαίνει συνενοχή. Για τους λόγους αυτούς, αποχωρώ από τη θέση του οργανωτικού στελέχους και από το κίνημα “ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους συντρόφους και τους πολίτες της Κεντρικής Μακεδονίας και της Β’ Θεσσαλονίκης για τον αξιέπαινο και καθαρό αγώνα που δώσαμε. Οι ιδέες μας, οι αρχές μας και η απαίτηση για μια δικαιότερη Ελλάδα δεν εγκλωβίζονται σε περιχαρακωμένα σχήματα. Οι ανθρώπινες σχέσεις που χτίσαμε παραμένουν δυνατές και αληθινές. Ο αγώνας για δικαιοσύνη συνεχίζεται στην κοινωνία, μαζί με τους ενεργούς πολίτες».