Όλα παίζουν στο τραπέζι ακόμη και να μην δούμε τελικά την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» να κατεβαίνει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Συσκέψεις επί συσκέψεων στο στρατόπεδο της Καρυστιανού.
Αλλιώς τα υπολόγιζε η Μαρία Καρυστιανού τα πράγματα, αλλιώς αυτά εξελίσσονται. Εξαρχής το κόμμα της είχε τα… θεματάκια του. Τις τελευταίες ημέρες όμως η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» βιώνει μια βαθιά κρίση, την πρώτη της μετά από μόλις δύο μήνες ζωής. Οι αποχωρήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Όσοι φεύγουν και μιλούν αναφέρουν το ίδιο πρόβλημα. Πρόβλημα στην επικοινωνία και μη δημοκρατικές διαδικασίες.
Υπάρχουν πρόσωπα στο κόμμα της Μαρίας που κάνουν κουμάντο. Που δεν αφήνουν κανέναν να μιλήσει και έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Πρόσωπα που έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη της Καρυστιανού και τα ακούει ευλαβικά αφήνοντας στην άκρη στελέχη που τη στήριξαν και την πίστεψαν. Όπως ο Θανάσης Αυγερινός, όπως η Κατερίνα Μουτσάτσου και πάει λέγοντας. Ο κατάλογος μακρύς. Το κύμα των αποχωρήσεων δε λέει να σταματήσει και εύλογα δημιουργούνται ερωτήματα για το μέλλον. Πόσο μπορεί η «Ελπίδα» να αντέξει άλλες αποχωρήσεις; Έχει νέα δεξαμενή προσώπων; Μήπως τελικά η Καρυστιανού δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της ευθύνης της δημιουργίας ενός κόμματος;
Ίσως η Καρυστιανού κάνει πίσω στις εκλογές
Σε δηλώσεις του ο επικοινωνιολόγος Νίκος Καραχάλιος, πρώην μέλος της «Ελπίδας» αναλύει όλα όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα στο κόμμα και το που αυτά οδηγούν:
«Αυτό που ζούµε σήµερα µε την αυτοδιάλυση του πολιτικού εγχειρήµατος της Μαρίας Καρυστιανού είναι για µένα µια πικρή δικαίωση. Πικρή, γιατί κανείς δεν χαίρεται όταν µια προσπάθεια που στήριξαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι οδηγείται σε αδιέξοδο. Και δικαίωση, γιατί όσοι από την πρώτη στιγµή επισηµάναµε ότι υπήρχαν σοβαρά πολιτικά και οργανωτικά προβλήµατα αντιµετωπιστήκαµε ως εχθροί. Σήµερα, όµως, οι αποχωρήσεις στελεχών και οι δηµόσιες συγκρούσεις δείχνουν ότι οι ανησυχίες αυτές δεν ήταν προσωπικές εµµονές. Στην πολιτική, τελικά, τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσµατος. Όταν ξεκινάς µε πρωτοφανή κοινωνική αποδοχή και µέσα σε λίγους µήνες τη βλέπεις να καταρρέει, κάτι έχει πάει λάθος. Όταν ένα εγχείρηµα δηµιουργεί τεράστιες προσδοκίες και στη συνέχεια αδυνατεί ακόµα και να αποκτήσει στοιχειώδη οργα νωτική συνοχή, το πρόβληµα δεν µπορεί να αποδοθεί µόνο στους “άλλους”», αναφέρει µε νόηµα ο κ. Καραχάλιος.
Και συνεχίζει: «Κατά τη γνώµη µου, το πρόβληµα εντοπίζεται στον τρόπο που ασκήθηκε η ηγεσία. Ενα εγχείρηµα που γεννήθηκε ως υπόσχεση συµµετοχικής δηµοκρατίας εξελίχθηκε σε ένα κλειστό σύστηµα λήψης αποφάσεων. Αυτή είναι η µεγαλύτερη πολιτική του αποτυχία. Οι πολίτες πίστεψαν ότι θα δηµιουργηθεί κάτι διαφορετικό από τα παραδοσιακά κόµµατα. Πίστεψαν στις ανοιχτές διαδικασίες, στη συλλογικότητα και στη συµµετοχή. Αντί γι’ αυτό, είδαν εσωτερικές συγκρούσεις, αποχωρήσεις, αλληλοκατηγορίες και διαψευσµένες προσδοκίες. Αυτή είναι η πραγµατική προδοσία. Όχι απέναντι σε πρόσωπα, αλλά απέναντι σε µια ιδέα. Προδόθηκε η ελπίδα ότι µπορεί να υπάρξει ένα διαφορετικό µοντέλο πολιτικής οργάνωσης. Και, όταν διαψεύδεις την ελπίδα, η ζηµιά είναι πολύ µεγαλύτερη από µια εκλογική ήττα. Γιατί απογοητεύεις ανθρώπους που πίστεψαν ότι η πολιτική µπορεί να αλλάξει. Από εκεί και πέρα, η αξιοπιστία κρίνεται και από τη συνέπεια µεταξύ λόγων και πράξεων».
«Όταν ένας πολιτικός χώρος οικοδοµεί την ταυτότητά του πάνω σε συγκεκριµένες καταγγελίες, είναι λογικό να κρίνεται αυστηρά για το αν οι ίδιες του οι επιλογές συµβαδίζουν µε όσα δηµόσια υποστηρίζει. Η πολιτική δεν συγχωρεί τις µεγάλες αντιφάσεις. Και γι’ αυτό πιστεύω ότι η κρίση που βιώνει σήµερα το συγκεκριµένο εγχείρηµα δεν είναι αποτέλεσµα συνωµοσιών ούτε επικοινωνιακών επιθέσεων. Είναι κυρίως αποτέλεσµα των δικών του επιλογών. Η πολιτική είναι σκληρή. Και τελικά δεν επιβραβεύει ούτε τις αυταπάτες ούτε την οργανωτική ανεπάρκεια. Επιβραβεύει την αξιοπιστία, τη συνέπεια και την ικανότητα να µετατρέπεις την κοινωνική εµπιστοσύνη σε σοβαρή πολιτική πρόταση. Όταν αυτά χαθούν, η κοινωνία αποσύρει την εµπιστοσύνη της µε την ίδια ταχύτητα που κάποτε την πρόσφερε», καταλήγει ο κ. Καραχάλιος, εκ των πρώτων συνεργατών της κ. Καρυστιανού, που ωστόσο διαφοροποιήθηκε πριν ακόµα από τη διακήρυξη του κόµµατος «Ελπίδα». Βεβαίως, το ζήτηµα του αδιεξόδου δεν αποτελεί συµπέρασµα µόνο του κ. Καραχάλιου, καθώς πολλά στελέχη που βρέθηκαν κοντά στο πολιτικό εγχείρηµα και είδαν την οργάνωση του κόµµατος θεωρούν πως αυτό δεν θα καταφέρει να φτάσει καν στην κάλπη, για να κριθεί από τον λαό.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Δεν τον αγγίζει καμία φθορά: Ο μόνος κεδρισμένος υπουργός της ΝΔ
- Κίνηση ματ του Τσίπρα για να βγει νικητής στη ΔΕΘ
- Τα παίζει όλα για την ανατροπή: Το σχέδιο Ανδρουλάκη για να γκρεμίσει τον Τσίπρα
