Κλιμακώνεται η κρίση: 10.000 στρατιώτες στο Ορμούζ και νέο παζάρι με το Ιράν
Η κρίση στη Μέση Ανατολή επιστρέφει με ένταση που θυμίζει άλλες εποχές, αλλά με πολύ πιο σύνθετους όρους και παίκτες. Η στρατιωτική κινητοποίηση των ΗΠΑ γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, οι αυξανόμενες απαιτήσεις του Ντόναλντ Τραμπ προς το Ιράν και οι εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα σε διπλωματία κι επίδειξη ισχύος δημιουργούν, ένα σκηνικό που μπορεί να εξελιχθεί προς πολλές κατευθύνσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, κάθε κίνηση δεν είναι απλώς ένα μήνυμα προς τον αντίπαλο, αλλά και προς το εσωτερικό πολιτικό ακροατήριο -τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Τεχεράνη.
Ο Ντόναλντ Τραμπ στέλνει 10.000 στρατιώτες αποκλειστικά για το Ορμούζ, την ώρα που αναμένεται ακόμα ένα πλοίο με F-35 και μερικές χιλιάδες πεζοναύτες για να βρίσκονται στα… πέριξ σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με αμερικανικές διαρροές των τελευταίων ωρών, η ανάπτυξη δυνάμεων συνοδεύεται από αυξημένη παρουσία του αμερικανικού ναυτικού στον Περσικό Κόλπο, με στόχο τον πλήρη έλεγχο των θαλάσσιων διαδρόμων. Οι διαπραγματεύσεις είπε ο Τραμπ ότι θα γίνουν ξανά στο Πακιστάν. Διπλωματικές πηγές ωστόσο αναφέρουν ότι εξετάζονται εναλλακτικές τοποθεσίες, καθώς υπάρχει ανησυχία για την ασφάλεια αλλά και για το αν η Τεχεράνη θα αποδεχτεί τελικά το πλαίσιο.
Ωστόσο, ο Τραμπ ζητά γη και ύδωρ από την Τεχεράνη. Δηλώνει αισιόδοξος ότι θα κερδίσει όλα όσα θέλει, αλλά κανείς δεν γνωρίζει από πού πηγάζει αυτή η αισιοδοξία. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η αισιοδοξία αυτή συνδέεται περισσότερο με εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες ενόψει του εκλογικού κύκλου που ανοίγει στις ΗΠΑ, παρά με πραγματική πρόοδο στις συνομιλίες. Το υπάρχον καθεστώς στο Ιράν φαίνεται ότι είναι ακόμα πιο σκληρό από το προηγούμενο. Μάλιστα, τις τελευταίες ώρες καταγράφονται δηλώσεις Ιρανών αξιωματούχων που απορρίπτουν κάθε «μονομερή επιβολή όρων».
Τι ζητά ο Τραμπ
Ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε απαγόρευση εμπλουτισμού ουρανίου από το Ιράν για 20 χρόνια, αλλά πλέον δεν αρκείται σ’ αυτό κι απαιτεί μη εμπλουτισμό για πάντα. Επίσης απαιτεί το εμπλουτισμένο αέριο που διαθέτει το Ιράν. Σύμφωνα με νέες πληροφορίες, στο τραπέζι έχει πέσει και η απαίτηση για αυστηρότερο διεθνή έλεγχο σε όλες τις πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας. Στο Ιράν από την άλλη, υπάρχει ένα κομμάτι ηγεσίας μαζί με τον πρόεδρο που πιέζει για λύση. Υπάρχει όμως κι ένα πιο σκληρό κομμάτι στην Τεχεράνη που δεν θέλει να παραδοθεί στις ορέξεις του Τραμπ. Η εσωτερική αυτή σύγκρουση φαίνεται να εντείνεται, με πληροφορίες για διαφωνίες ακόμα και στο ανώτατο θρησκευτικό επίπεδο.
Τα «αγκάθια»
Ο Τραμπ κρατάει ανοιχτό το ενδεχόμενο να πάρει κάποιο από τα νησιά στο Ορμούζ με στρατιωτική εισβολή. Ωστόσο, είναι ο πόλεμος είναι αντιδημοφιλής τόσο στην κοινή γνώμη, όσο και μέσα στους Ρεπουμπλικανούς. Νεότερες δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ δείχνουν σαφή κόπωση της κοινής γνώμης από νέα στρατιωτικά μέτωπα. Επίσης ζητά το τέλειο πάγωμα του πυρηνικού προγράμματος, που δεν το δέχεται το Ιράν. Ο Τραμπ επίσης δεν δέχεται αυτό που θέλει το Ιράν δηλαδή κάποιον έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ. Το χάσμα αυτό παραμένει το βασικό εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις.
Από την άλλη, υπάρχει και η Κίνα, που έχει μπει κι αυτή στην εξίσωση. Το Πεκίνο βλέπει τις εξαγωγές να μειώνονται και δεν θέλει μια οικονομική ασφυξία, ούτε θέλει ωστόσο να επικρατήσει κι ο νόμος της ζούγκλας. Σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, η Κίνα εντείνει τις διπλωματικές επαφές, επιχειρώντας να αποτρέψει πλήρη αποσταθεροποίηση της περιοχής.
Αυτός που παραμένει με το δάχτυλο στην σκανδάλη, δεν είναι άλλος από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος δεν θέλει την ειρήνη. Θέλει νίκη και σε Ιράν και σε Λίβανο, που είναι απίθανο να το πετύχει με ίδια μέσα. Ο Νετανιάχου είναι πολύ πίσω στις δημοσκοπήσεις. Πιέζει μεν τον Τραμπ, αλλά μέχρι εκεί που τον παίρνει. Και πλέον δεν είναι δημοφιλής στις ΗΠΑ ούτε ο ίδιος, ούτε το Ισραήλ. Τα ισραηλινά ΜΜΕ αναφέρουν ότι η πίεση προς την κυβέρνηση αυξάνεται και στο εσωτερικό της χώρας και όπως όλα δείχνουν, οι Ισραηλινοί αρχίζουν κι απομονώνονται.
Οι δελφίνοι του Τραμπ κι ο… πόλεμός τους
Σε ό,τι αφορά στο αμερικανικό μέτωπο, δεν είναι μόνο ο Ντόναλντ Τραμπ που έχει ποντάρει τα… ρέστα του στον πόλεμο με το Ιράν. Είναι και οι Μάρκο Ρούμπιο και Τζέι Ντι Βανς. Ο μεν Μάρκο Ρούμπιο προσπαθεί με κάθε μέσο να πετύχει μια νίκη στη διπλωματία, κάτι που δεν ξέρει να κάνει ο Τζέι Ντι Βανς κι εκεί προσπαθεί να «πατήσει» για να τον ξεπεράσει στην προεδρική κούρσα. Αυτοί οι δύο, άλλωστε, θα είναι οι υποψήφιοι για τους Ρεπουμπλικανούς σε δύο χρόνια και ήδη βλέπουν τον πόλεμο ως «διαβατήριο» κι ως ένα πεδίο για να καταθέσουν τα ηγετικά διαπιστευτήριά τους. Στο παρασκήνιο, σύμφωνα με πληροφορίες από την Ουάσιγκτον, οι δύο πλευρές έχουν ήδη αρχίσει να «χτίζουν» ξεχωριστά δίκτυα επιρροής εντός του κόμματος.
Το επόμενο διάστημα θα κρίνει αν η ένταση αυτή θα μετατραπεί σε μια νέα συμφωνία ή σε μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση με παγκόσμιες συνέπειες. Το βέβαιο είναι ότι κανένας από τους βασικούς παίκτες —ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το Ιράν, ούτε το Ισραήλ, ούτε η Κίνα δεν κινείται πλέον μονοδιάστατα. Και σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όπου στρατιωτική ισχύς, ενεργειακά συμφέροντα και πολιτική επιβίωση μπλέκονται, το «ατύχημα» δεν είναι ποτέ εκτός σεναρίου, αλλά ούτε και η ψυχρή, υπολογισμένη αποκλιμάκωση.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
- Το πρώτο… καλλιτεχνικό μπαμ του Τσίπρα: Ο ηθοποιός που κλείνει στο νέο κόμμα
