Χάνει τον πόλεμο, την ψυχραιμία του ή τίποτα από τα δύο; Η στάση Τραμπ για το Ορμούζ και η επιρροή του Ιράν που αλλάζει τις ισορροπίες

Χάνει τον πόλεμο, την ψυχραιμία του ή τίποτα από τα δύο; Η στάση Τραμπ για το Ορμούζ και η επιρροή του Ιράν που αλλάζει τις ισορροπίες

Ο Τραμπ επιτίθεται σε συμμάχους εν μέσω πολέμου με το Ιράν, ενώ η Τεχεράνη αξιοποιεί τα Στενά του Ορμούζ ως στρατηγικό όπλο που μπορεί να αναδιαμορφώσει την παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Από την ημέρα που ξεκίνησε ο πόλεμος του Ισραήλ κατά του Ιράν, συνεπικουρούμενων των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ βαδίζει σε ένα τεντωμένο σχοινί, στο οποίο καλείται να ισορροπήσει, χωρίς να τα καταφέρνει πάντοτε με απόλυτη επιτυχία. Οι σημερινές του τοποθετήσεις, δείχνουν αν μη τι άλλο, ότι του ασκούνται μεγάλες πιέσης, αναφορικά με την εμπλοκή των Αμερικανών στο μέτωπο του Ιράν κι ορισμένες ενέργειες που πράττει δείχνουν πανικό. Κατ’ άλλους μπορεί να ερμηνευθεί ως άγνοια κινδύνου ή μεγαλομανίας που δεν του επιτρέπει να δει τίποτα πέρα από τα «θέλω» και το «εγώ» του. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι… άναρθρες κραυγές που βγάζει ενίοτε, σαν τη σημερινή δείχνουν ότι πιέζεται και ξεσπά προς πάσα κατεύθυνση.

Αρχικά επιτέθηκε στους Γάλλους, με «απειλές» του τύπου «θα το θυμόμαστε αυτό» και διάφορες άλλες ατάκες που χαρακτηρίζουν τον λόγο του, γενικότερα. Ο Αμερικανός πρόεδρος έβαλε κατά της Γαλλίας γιατί δεν επέτρεψε στα αμερικανικά αεροσκάφη να περάσουν από τον εναέριο χώρο της για να κατευθυνθούν στη Μέση Ανατολή.

Στο τελευταίο ξέσπασμά του, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ανάρτησή του στο Truth Social, έγραψε: «Η Γαλλία δεν επέτρεψε σε αεροσκάφη με προορισμό το Ισραήλ, φορτωμένα με στρατιωτικό εξοπλισμό, να περάσουν πάνω από το γαλλικό έδαφος. Η Γαλλία ήταν ΠΟΛΥ ΜΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΜΗ όσον αφορά τον “χασάπη του Ιράν”, ο οποίος τελικά εξοντώθηκε! Οι ΗΠΑ θα το ΘΥΜΗΘΟΥΝ!!! Πρόεδρος DJT».

Έκπληκτοι στο Παρίσι με την ανάρτηση Τραμπ

Από την πλευρά τους, οι Γάλλοι δήλωσαν έκπληκτοι με την ανάρτηση του Τραμπ καθώς όπως ανέφεραν σε σχετική τοποθέτησή τους, «επιβεβαιώνουμε αυτήν την απόφαση, η οποία είναι σύμφωνη με τη γαλλική θέση από την αρχή αυτής της σύγκρουσης».

«Η Γαλλία δεν έχει αλλάξει τη θέση της από την πρώτη μέρα», πρόσθεσε η γαλλική προεδρία. «Είμαστε έκπληκτοι από αυτό το tweet» του Ντόναλντ Τραμπ, σημείωσε περαιτέρω το Ελιζέ.

Η Γαλλία ουδέποτε ανακοίνωσε επίσημα ότι απαγορεύει τις πτήσεις αμερικανικών αεροσκαφών που εμπλέκονται στον πόλεμο, κάτι που έχει κάνει για παράδειγμα η Ισπανία.

Το Παρίσι μάλιστα, είχε επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες να πραγματοποιήσουν προσγειώσεις αεροσκαφών ανεφοδιασμού στη βάση της στο Ιστρ, στη νότια Γαλλία, στις αρχές Μαρτίου, αφού έλαβε διαβεβαιώσεις πως τα αεροσκάφη αυτά δεν συμμετείχαν σε επιχειρήσεις στο Ιράν.

Επίθεση σε συμμάχους στο ΝΑΤΟ και ειδικά στο ΗΒ

Δεν πέρασαν… εννιά μόλις λεπτά από την ανάρτηση του Τραμπ κατά των Γάλλων, κι ακολούθησε νέα, που έβαλε αυτή τη φορά κατά των υπολοίπων Ευρωπαίων συμμάχων στο ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα κατά του Ηνωμένου Βασιλείου, κατηγορώντας τους ότι δεν κάνουν το παραμικρό για να κόψουν τη… φόρα στους Ιρανούς στα Στενά του Ορμούζ.

«Πηγαίνετε μόνοι σας στα Στενά του Ορμούζ για το πετρέλαιο – Οι ΗΠΑ δεν θα είναι εκεί για να βοηθήσουν» έγραψε σχετικά ο Τραμπ. Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν απέναντι στο Ηνωμένο Βασίλειο, κατηγορώντας τους Βρετανούς ότι «το ΗΒ αρνήθηκε να εμπλακεί» στις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν και προέτρεψε τις χώρες να στραφούν στην αμερικανική αγορά ενέργειας λέγοντας: «Αγοράστε από τις ΗΠΑ, έχουμε άφθονο (σ.σ.: πετρέλαιο)».

Ο Τραμπ κάλεσε τους συμμάχους να δείξουν έστω και καθυστερημένα «θάρρος» και να αναλάβουν δράση στα Στενά του Ορμούζ για να «πάρουν το πετρέλαιο». «Πρέπει να μάθετε να πολεμάτε μόνοι σας. Οι ΗΠΑ δεν θα είναι πλέον εκεί για να σας βοηθήσουν, όπως ακριβώς δεν ήσασταν εκεί για εμάς», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε ότι το καθεστώς της Τεχεράνης έχει «ουσιαστικά αποδεκατιστεί» και ότι «το δύσκολο κομμάτι έχει ήδη γίνει», προτρέποντας τις χώρες να «πάτε μόνοι σας να πάρετε το πετρέλαιο».

Ο άσος στο μανίκι που δεν ήξερε ότι έκρυβε το Ιράν

Ωστόσο, δεν ισχύουν όσα λέει ο Αμερικανός πρόεδρος, καθώς το Ιράν διαπίστωσε ξαφνικά, και με αφορμή τον πόλεμο που διεξάγουν εναντίον του, πόσο καταλυτική είναι η επιρροή τους στο παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το πιο ισχυρό «όπλο» της Τεχεράνης, την ώρα που οι πύραυλοι και τα πυρομαχικά ενδέχεται να τελειώσουν κάποια στιγμή. Οι Αμερικανοί μιλούν για συνθηκολόγηση και οι Ιρανοί λένε ότι απέχουν παρασάγκας από μια συμφωνία. Μάλιστα, σύμφωνα με την Wall Street Journal, έχουν θέσει μια σειρά αιτημάτων, που δύσκολα θα πουν ναι οι ΗΠΑ.

Ένα από αυτά τα αιτήματα ξεχωρίζει, καθώς δεν αφορά απλώς τους όρους κατάπαυσης του πυρός, αλλά την ίδια την αρχιτεκτονική της παγκόσμιας ενέργειας. Η Τεχεράνη επιχειρεί να μετατρέψει τα Στενό του Ορμούζ σε κάτι αντίστοιχο με τη Διώρυγα του Σουέζ: Μια πηγή σταθερών εσόδων και, κυρίως, πολιτικής επιρροής. Η σύγκριση όμως είναι παραπλανητική. Το Σουέζ είναι τεχνητή υποδομή με κόστος συντήρησης και σαφές νομικό καθεστώς. Το Ορμούζ από την άλλη, είναι ένα φυσικό πέρασμα διεθνούς ναυσιπλοΐας και η ιρανική πρόταση ισοδυναμεί ουσιαστικά με επιβολή διοδίων υπό απειλή.

Το Ιράν δεν προσπαθεί απλώς να αποσπάσει έσοδα, αλλά να αντικαταστήσει την αγορά ασφάλισης με τον εαυτό του: Να γίνει ταυτόχρονα ο κίνδυνος και η δικλείδα ασφαλείας. Τα περίπου 2 εκατ. δολάρια που ζητά ανά διέλευση δεν είναι απλώς ένα τέλος, αλλά ένα de facto premium ασφάλειας που ανταγωνίζεται ευθέως τη διεθνή ναυτασφαλιστική αγορά. Σε ένα περιβάλλον όπου τα ασφάλιστρα έχουν εκτοξευθεί, η Τεχεράνη εμφανίζεται να «προσφέρει» μια κυνική επιλογή.

Οι επιπτώσεις ξεπερνούν το ενεργειακό κόστος. Αν παγιωθεί ένα τέτοιο καθεστώς, το Ιράν αποκτά έναν μόνιμο μοχλό πίεσης πάνω σε Ευρώπη, Ασία και ΗΠΑ, ικανό να ενεργοποιείται σε κάθε γεωπολιτική κρίση έτσι ώστε να αποκομίζει οφέλη, κυρίως από τη Δύση. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η ιδέα τιμολόγησης σε γιουάν, που θα έπληττε ευθέως την κυριαρχία του πετροδόλαρου στις αγορές πετρελαίου, ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται και πλανάται στην ατμόσφαιρα ως φημολογία. Υπό αυτό το πρίσμα, οι υπερβολικέ απαιτήσεις δεν είναι εκτός πραγματικότητας. Είναι ένα διαπραγματευτικό όπλο που μετατοπίζει τη συζήτηση από το αν θα υπάρξει συμφωνία, στο ποιος θα ελέγχει ένα από τα κρισιμότερα σταυροδρόμια της παγκόσμιας οικονομίας. Για το πού θα… καθίσει η μπίλια, θα περιμένουμε το επόμενο ξεσπάθωμα του Αμερικανού προέδρου…

Τελευταίες Ειδήσεις