«Γιατί δεν φεύγεις από εδώ;»: Η αναφορά της καθηγήτριας πριν το τέλος και η ΕΔΕ που άνοιξε τώρα
Η υπόθεση του θανάτου της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη παίρνει πλέον νέα διάσταση, καθώς το υπουργείο Παιδείας προχώρησε στη διαταγή Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης μετά τις καταγγελίες που είχαν προηγηθεί και οι οποίες έρχονται να ρίξουν βαριά σκιά πάνω στο σχολικό περιβάλλον μέσα στο οποίο εργαζόταν. Η καθηγήτρια, που έφυγε από τη ζωή το Σάββατο έπειτα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, είχε πριν από τον θάνατό της περιγράψει αναλυτικά, μέσα από επίσημη αναφορά, μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση την οποία, όπως υποστήριζε, βίωνε επί μήνες από συγκεκριμένους μαθητές. Οι περιγραφές της αποτυπώνουν μια καθημερινότητα φόβου, έντασης και συνεχούς πίεσης μέσα στην τάξη, με περιστατικά που, σύμφωνα με τα όσα είχε αναφέρει, έθιγαν όχι μόνο την προσωπική της αξιοπρέπεια αλλά και τη σωματική της ακεραιότητα. Η απόφαση για ΕΔΕ έρχεται ενώ η δημόσια συζήτηση γύρω από την υπόθεση γίνεται όλο και πιο έντονη, ακριβώς επειδή η εκπαιδευτικός φέρεται να είχε προειδοποιήσει εγκαίρως για όσα συνέβαιναν και να είχε ζητήσει ακόμη και ενισχυμένα μέτρα ασφάλειας στο σχολείο.
Οι καταγγελίες της Σοφίας Χρηστίδου για εκφοβισμό στο σχολείο
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά, η Σοφία Χρηστίδου είχε αποστείλει τον περασμένο Φεβρουάριο τρισέλιδη αναφορά προς το υπουργείο Παιδείας, τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης και τη Διεύθυνση Κεντρικής Μακεδονίας, περιγράφοντας με λεπτομέρειες τα περιστατικά που, όπως υποστήριζε, αντιμετώπιζε μέσα στη σχολική αίθουσα.
Στην αναφορά της κατέγραφε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες, επιχειρώντας να αποτυπώσει με ακρίβεια το κλίμα που επικρατούσε. Ένα από τα περιστατικά που ανέφερε ήταν εκείνο κατά το οποίο μαθήτρια φέρεται να της πέταξε πλαστικό μπουκάλι γεμάτο με σοκολατούχο γάλα, το οποίο ήταν ανοιχτό, με αποτέλεσμα να λερωθούν τα ρούχα της. Όπως περιέγραφε η ίδια, κατά τη διάρκεια της ίδιας διδακτικής ώρας δεχόταν χαρτιά, ενώ στο τέλος της ώρας ένα ακόμα μπουκάλι γεμάτο με νερό κατέληξε στο πάτωμα, ανοίγοντας και βρέχοντας τόσο την ίδια όσο και την αίθουσα.
Η εκπαιδευτικός περιέγραφε ακόμη περιστατικά στα οποία, ενώ έγραφε στον πίνακα, της πέταξαν στην πλάτη γεμάτο μπουκάλι με νερό και βαρύ βιβλίο. Η ίδια τόνιζε ότι τέτοιες πράξεις μπορούσαν να αποβούν επικίνδυνες, ιδιαίτερα επειδή αντιμετώπιζε ήδη πρόβλημα υγείας, καθώς έπασχε από κάταγμα στο ιερό οστό.
Στο ίδιο κείμενο έκανε αναφορά και σε ύβρεις, σε επιθετική συμπεριφορά αλλά και σε απειλές για τη σωματική της ακεραιότητα, αποτυπώνοντας μια καθημερινότητα που, όπως έλεγε, είχε καταστεί πλέον αβάσταχτη.
Το αίτημα για μέτρα ασφαλείας και η κραυγή αγωνίας
Η Σοφία Χρηστίδου δεν περιορίστηκε μόνο στην καταγραφή των περιστατικών. Μέσα από την αναφορά της ζητούσε την άμεση λήψη μέτρων για την προστασία του σχολικού περιβάλλοντος και του διδακτικού προσωπικού. Η ίδια υποστήριζε ότι σε σχολικές μονάδες όπου καταγράφονται επανειλημμένα φαινόμενα βίας και εκφοβισμού, είναι αναγκαίο να λαμβάνονται ενισχυμένα μέτρα ασφάλειας.
Ανάμεσα στις προτάσεις που είχε καταθέσει ήταν η παρουσία δύο αστυνομικών κατά τη διάρκεια λειτουργίας του σχολείου, αλλά και η εγκατάσταση σαρωτών σώματος και συστημάτων ακτίνων Χ για τον έλεγχο των αντικειμένων που εισέρχονται στον χώρο. Παράλληλα, είχε ζητήσει συνεχή παρουσία σχολικού ψυχολόγου, ώστε να υπάρχει πρόληψη, εποπτεία και πιο αποτελεσματική διαχείριση τέτοιων φαινομένων.
Η ίδια έγραφε ότι η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί προσέβαλλε σοβαρά την προσωπική της αξιοπρέπεια και σε ορισμένες περιπτώσεις έθετε σε κίνδυνο τη σωματική της ακεραιότητα. Με αυτή τη διατύπωση ζητούσε την άμεση παρέμβαση της αρμόδιας Διεύθυνσης για να σταματήσει, όπως χαρακτήριζε, μια άκρως δυσάρεστη, ανησυχητική και τελικά επικίνδυνη κατάσταση.
Η ΕΔΕ και τα ερωτήματα που τώρα ανοίγουν
Η διαταγή για Ένορκη Διοικητική Εξέταση δίνει πλέον νέα θεσμική βαρύτητα στην υπόθεση, καθώς καλείται να διερευνηθεί τι ακριβώς είχε καταγγελθεί, πώς αντιμετωπίστηκαν οι αναφορές της εκπαιδευτικού και αν υπήρξαν οι αναγκαίες ενέργειες από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η εξέλιξη αυτή δεν κλείνει την υπόθεση. Αντίθετα, την ανοίγει ακόμη περισσότερο, γιατί πλέον η υπόθεση της Σοφίας Χρηστίδου δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως ένα τραγικό προσωπικό τέλος, αλλά και ως μια υπόθεση που θέτει σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία του σχολείου, για τα όρια του εκφοβισμού σε βάρος εκπαιδευτικών και για το αν οι προειδοποιήσεις μιας δασκάλας ακούστηκαν όπως έπρεπε να ακουστούν.
Το βάρος τώρα πέφτει στην εξέταση όλων των καταγγελιών, στα πραγματικά δεδομένα που θα αναδειχθούν και στην απάντηση που θα δοθεί στο κεντρικό ερώτημα που πλανάται πάνω από την υπόθεση. Αν μπορούσε να είχε γίνει κάτι νωρίτερα, πριν η ιστορία αυτή πάρει τόσο τραγική τροπή.
