Η παγίδα του κλιματισμού, το ύπουλο μονοξείδιο του άνθρακα και το μοναδικό παράθυρο σωτηρίας
Η επιβεβαίωση της ιατροδικαστικής εξέτασης για τον θάνατο των δύο νέων δικηγόρων, ηλικίας 28 και 24 ετών, σε κλειστό γκαράζ στον Πειραιά, έγραψε τον πιο σκληρό επίλογο σε μια αδιανόητη τραγωδία. Η αιτία, ασφυξία από εισπνοή μονοξειδίου του άνθρακα, γεννά αυθόρμητα το βασανιστικό ερώτημα που πλανάται σε τέτοιες περιπτώσεις: Υπήρχε τρόπος να σωθούν; Για να κατανοήσουμε το πώς ακριβώς εγκλωβίστηκαν τα δύο παιδιά, πρέπει να δούμε την σκληρή πραγματικότητα.
Η μηχανική παγίδα του κλιματισμού
Βρισκόμαστε στα μέσα Ιουλίου. Το ζευγάρι μπήκε στο γκαράζ και προφανώς ήθελε να παραμείνει λίγο στο αυτοκίνητο με τη δροσιά του κλιματισμού. Όμως, στα συμβατικά οχήματα, για να λειτουργήσει το air condition, πρέπει υποχρεωτικά να δουλεύει ο κινητήρας. Ένας κινητήρας εσωτερικής καύσης που λειτουργεί μέσα σε ένα σφραγισμένο, τσιμεντένιο γκαράζ, μετατρέπει ταχύτατα τον χώρο σε θάλαμο αερίων.
Τα αυτοκίνητα δεν είναι ερμητικά κλειστές κάψουλες. Οι αεραγωγοί επιτρέπουν στο τοξικό μείγμα του γκαράζ να περάσει στην καμπίνα, ενώ αν είχαν δοκιμάσει να ανοίξουν έστω και λίγο το παράθυρο, το τέλος θα ερχόταν απλώς ταχύτερα, αφού θα έβαζαν τον μολυσμένο αέρα απευθείας και μαζικά μέσα στον χώρο τους. Η μόνη λύση θα ήταν να σβήσουν εντελώς τη μηχανή, χάνοντας όμως τον κλιματισμό.
Ο αδυσώπητος χρόνος και το παράθυρο σωτηρίας
Το μονοξείδιο του άνθρακα είναι ο απόλυτος «σιωπηλός δολοφόνος». Δεν έχει οσμή, χρώμα ή γεύση και κυρίως, δεν προκαλεί δύσπνοια ή αίσθημα πνιγμονής. Απλώς εκτοπίζει ταχύτατα το οξυγόνο από το αίμα, ξεγελώντας τον οργανισμό με μια αίσθηση βαθιάς υπνηλίας.
Τα ιατροδικαστικά δεδομένα δείχνουν ότι το μοναδικό, ρεαλιστικό παράθυρο σωτηρίας ήταν εξαιρετικά στενό: τα πρώτα 5 με 10 λεπτά. Μόνο σε αυτό το χρονικό όριο ο εγκέφαλος διατηρεί επαρκές οξυγόνο και το σώμα την ικανότητα να υπακούσει στην εντολή της φυγής. Αν είχαν ανοίξει την πόρτα του οχήματος και είχαν βγει στον δρόμο σε εκείνα τα λεπτά, θα είχαν γλιτώσει, ίσως μόνο με έναν ανεπαίσθητο πονοκέφαλο.
Από το 15ο λεπτό και μετά, η μάχη είχε ήδη χαθεί. Ακόμα κι αν συνειδητοποιούσαν μια περίεργη ζάλη, το νευρικό τους σύστημα είχε αρχίσει να παραλύει. Οι μύες αδυνατούσαν να γυρίσουν το κλειδί στη μίζα ή να πατήσουν το χερούλι της πόρτας. Η μεγαλύτερη τραγωδία πίσω από αυτούς τους θανάτους δεν είναι ότι τα θύματα αργούν να φύγουν, αλλά ότι το δηλητηριώδες αέριο τους αφαιρεί την ικανότητα να αντιδράσουν, βυθίζοντάς τους σε έναν θανατηφόρο λήθαργο πριν καν καταλάβουν τον κίνδυνο.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Με μια ηχηρή έκπληξη: Όλα τα ονόματα που θα έχει στο νέο κόμμα ο Αντώνης Σαμαράς
- Έως 1518 μόρια: Οι 3 σχολές με τη μεγαλύτερη πτώση στις βάσεις δεν είναι αυτές που περίμεναν όλοι
- Τους άφησε όλους στα κρύα του λουτρού: Το μοναδικό πρόσωπο που παίρνει απ’ τον Σύριζα ο Τσίπρας
