Η φρίκη της Καισαριανής δεν είναι μόνο οι 200 εκτελεσμένοι, είναι και το μετά...
Το πρωί της Πρωτομαγιάς του 1944, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών δεν έμεινε μόνο ως αριθμός: έμεινε ως εικόνα, ως ήχος, ως διαδρομή αίματος μέχρι το Γ’ Νεκροταφείο.
Στο βιβλίο του γιατρού του στρατοπέδου Χαϊδαρίου Αντώνη Ι. Φλούντζη, «Χαϊδάρι – Κάστρο και Βωμός της Εθνικής Αντίστασης» (Β’ έκδοση, Εκδόσεις Παπαζήση, 1986), καταγράφονται σημειώματα των μελλοθάνατων και αφηγήσεις αυτοπτών που βρέθηκαν γύρω από τον τόπο της εκτέλεσης.
Στις μαρτυρίες που παραθέτει ο Φλούντζης και δημοσιεύτηκαν στο Πρώτο Θέμα, οι κρατούμενοι έφτασαν περίπου προς τα μέσα του πρωινού και οδηγούνταν ανά εικοσάδες. Περιγράφονται πολυβόλα στημένα σε βάσεις, «διαταγές πυρός» και η ψυχρή, επαναλαμβανόμενη διαδικασία, ενώ καταγράφεται και η αγωνιώδης προσπάθεια παρέμβασης του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού.
Κάπου εκεί, μέσα στη φρίκη, ξεχωρίζει η λεπτομέρεια που κόβει την ανάσα: σύμφωνα με εργαζόμενους που μετέφεραν τους νεκρούς, άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας εμφανίστηκαν αργότερα στην περιοχή και την ώρα που τα φορεία πήγαιναν και έρχονταν, «άρπαζαν τα παπούτσια τους». Την ίδια ώρα, όσοι παρακολουθούσαν από κοντινά σημεία μιλούν για κραυγές, τραγούδια και συνθήματα λίγο πριν τις ριπές.
Κι έπειτα, τα τελευταία ίχνη: χαρτάκια και κομμάτια υφάσματος με λόγια αποχαιρετισμού που γράφτηκαν στη διαδρομή. Ένα από τα σημειώματα που παρατίθενται γράφει λιτά: «Πρωτομαγιά. Γεια σας όλοι. Πάμε στη μάχη».
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Για να το συνδέσω με την Ιθάκη»: Το επικό σκίτσο του Πετρουλάκη για το νέο κόμμα Τσίπρα, για το οποίο μιλούν όλοι σήμερα
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
