Νέo επεισόδιο στην κόντρα των δυο ανδρών
Η εσωκομματική ένταση στη Νέα Δημοκρατία όσο περνάει ο καιρός και πλησιάζουμε προς τις εκλογές, αντί να μειώνεται αυξάνεται. Πρωταγωνιστής στο νέο επεισόδιο του εμφυλίου ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Αφορμή για την έκρηξη του ήταν ένα βίντεο που προβλήθηκε κατά την έναρξη του πρόσφατου συνεδρίου της ΝΔ, στο οποίο ο Αντώνης Σαμαράς έλαμψε διά της απουσίας του.
Το γεγονός αυτό δεν έμεινε ασχολίαστο από τον Μεσσήνιο πολιτικό, ο οποίος επέλεξε το βήμα της Βουλής (και συγκεκριμένα τη συζήτηση επί της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τις υποκλοπές) προκειμένου να εξαπολύσει τα βέλη του κατά του πρωθυπουργού. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, αισθάνεται ως ο πρώτος πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός της κεντροδεξιάς παράταξης που έχει ουσιαστικά «διαγραφεί».
Παράλληλα, έβαλε στο κάδρο και τον Κώστα Καραμανλή, υποστηρίζοντας πως αμφότεροι «σβήστηκαν» κυριολεκτικά από την ιστορική αναδρομή του κόμματος με εντολή του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Το πιο αιχμηρό σημείο της παρέμβασής του, ωστόσο, δεν ήταν η προσωπική του πικρία, αλλά η βαθιά ιδεολογική ρήξη που περιέγραψε. Με έντονη δόση ειρωνείας, ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως η αφαίρεσή του από το υλικό ήταν μια… σωστή επιλογή, καθώς η παραδοσιακή Νέα Δημοκρατία δεν έχει πλέον καμία απολύτως σχέση με τη σημερινή της μορφή.
Ανατρέχοντας στις ρίζες του κόμματος και στον ιδρυτή του, Κωνσταντίνο Καραμανλή, υπενθύμισε τις βασικές αρχές της παράταξης: ομαλότητα, καθαρός ευρωπαϊκός και πατριωτικός προσανατολισμός, πολυδιάστατη διπλωματία και βαθύς σεβασμός στη λαϊκή βάση.
Στον αντίποδα, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την τωρινή κυβερνητική παράταξη ως έναν «μεταλλαγμένο» πολιτικό σχηματισμό. Με σκληρές εκφράσεις, έκανε λόγο για ένα συνονθύλευμα δίχως ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, χρησιμοποιώντας τον όρο «ποταμίσια ιδεολογία» για να δείξει τον καιροσκοπισμό και την απουσία σταθερών αξιών.
Το σφυροκόπημα κορυφώθηκε με την κατηγορία πως η σημερινή ηγεσία δοκιμάζει τα όρια και τις αντοχές της ίδιας της Δημοκρατίας, μετέρχοντας πρακτικές που παραπέμπουν σε οτιδήποτε άλλο εκτός από ένα σύγχρονο, δυτικό κόμμα.
