Η απουσία από το Συνέδριο και το πολιτικό μήνυμα Καραμανλή
Η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να μην εμφανιστεί ούτε σε αυτό το Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας δεν τη λες και… κεραυνό εν αιθρία. Περισσότερο επιβεβαίωσε κάτι που εδώ και χρόνια συζητείται χαμηλόφωνα στη γαλάζια παράταξη, ότι ο πρώην πρωθυπουργός έχει επιλέξει συνειδητά τη στάση του «απόντα παρατηρητή», ο οποίος παρεμβαίνει μόνο όταν θεωρεί ότι κινδυνεύει η δική του πολιτική υστεροφημία.
Οι ψηφοφόροι της ΝΔ τον τίμησαν όσο λίγους πολιτικούς της μεταπολίτευσης, δίνοντάς του τα σκήπτρα, δύο εκλογικές νίκες κι εν τέλει τις τύχες της χώρας. Ωστόσο, από το 2009 και μετά, όταν αποφάσισε να παραδώσει τη διακυβέρνηση στον Γιώργο Παπανδρέου, ο Καραμανλής μπήκε σε μια μακρά περίοδο σιωπής, που συχνά έμοιαζε περισσότερο με πολιτική φυγομαχία παρά με θεσμική στάση. Πού τον έβρισκες, πού τον έχανες, γυρνοβολούσε στη Ραφήνα κι έκανε τα μπάνια του με τη Νατάσα Παζαΐτη, αδιαφορώντας για τα της γαλάζιας παράταξης.
Εκκωφαντική ήταν η απουσία του, ακόμη και στις πιο κρίσιμες στιγμές της χώρας, από τα μνημόνια μέχρι το δημοψήφισμα του 2015, η σιωπή του ήταν μνημειώδης. Για να μην τον αδικούμε εντελώς, στα… χασομέρια του δημοψηφίσματος, τοποθετήθηκε για τα μάτια του κόσμου. Την ίδια ώρα, όμως, στο παρασκήνιο είχε παγιωθεί η αίσθηση ότι διατηρούσε ανοιχτούς διαύλους με το περιβάλλον Τσίπρα και τον ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλο. Κάπως έτσι γεννήθηκε και ο όρος «τσιπροκαραμανλισμός», που για χρόνια κυκλοφορούσε σχεδόν ως πολιτικό inside joke στους διαδρόμους της κεντροδεξιάς.
Η ρήξη με την παράταξη που δεν γεφυρώθηκε ποτέ
Η πιο καθαρή σύγκρουση ήρθε το 2015, όταν ο Καραμανλής στήριξε ανοιχτά τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη απέναντι στον Μητσοτάκη. Έχασε εκείνη τη μάχη, αλλά ποτέ δεν έδειξε πραγματικά να αποδέχεται την εσωκομματική ήττα. Από τότε διατήρησε μια μόνιμη απόσταση από την κομματική ζωή, αφήνοντας διαρκώς υπαινιγμούς και «χρησμούς», χωρίς όμως να αναλαμβάνει ανοιχτή πολιτική ευθύνη για τίποτα. Από την άλλη, όσο η ΝΔ σάρωνε τις εκλογικές αναμετρήσεις κι ο Μητσοτάκης ισχυροποιούσε την κυριαρχία του, τόσο πιο πολύ βλέπαμε τον Καραμανλή να «φωνάζει». Όχι ως ενεργού παράγοντα της παράταξης, αλλά ως κάποιου που επιμένει να θυμίζει ότι παραμένει «μεγαλομέτοχος» της ιστορίας της. Ωστόσο, αυτό που δεν μπορεί να αποδεχθεί ο Καραμανλής, είναι το γεγονός ότι το σύστημα τον «ξέρασε». Στη βάση της Νέας Δημοκρατίας αρχίζει να παγιώνεται η αίσθηση ότι η συνεχής απουσία του πρώην πρωθυπουργού από τις κρίσιμες κομματικές στιγμές μοιάζει λιγότερο με θεσμική αξιοπρέπεια και περισσότερο με πικρία απέναντι στην πολιτική κυριαρχία του διαδόχου του. Ως εκ τούτου, ο Καραμανλής αποτελεί ξένο σώμα κι ουδείς ασχολείται μαζί του. Οπότε, δεν αναμένεται να λείψει κι από κανέναν από προσεχές συνέδριο του κόμματος.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Η συνέντευξη που δεν ήθελαν
- Η Κοβέσι δεν κάνει πίσω: Το μεγάλο γαλάζιο όνομα στην 4η δικογραφία ΟΠΕΚΕΠΕ
- Πολύ θετική εξέλιξη για τον Γιώργο Μυλωνάκη
