Η φράση του ότι το drone «αλιεύθηκε εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων» είχε έναν πολύ συγκεκριμένο πολιτικό στόχο. Να μη δοθεί η εικόνα ότι ένα άγνωστο ή στρατιωτικού τύπου αντικείμενο έφτασε σχεδόν πάνω σε ελληνικό νησί χωρίς έλεγχο
Ο Νίκος Δένδιας, δεν είναι κάποιος απαίδευτος που δεν ξέρει πού πέφτει η Λευκάδα. Από το 1864 που προσαρτήθηκαν ξανά στην Ελλάδα, δεν έχει αλλάξει το καθεστώς εξ’ όσων γνωρίζουμε. Το πιθανότερο δεν είναι ότι ο ΥΠΕΘΑ μπέρδεψε τη γεωγραφία και «είδε διεθνή ύδατα στη Λευκάδα». Πιο πολύ μοιάζει με μια προσπάθεια να ειπωθούν μισές αλήθειες για ένα περιστατικό που το κυβέρνηση θέλει να κρατήσει όσο γίνεται πιο θολό.
Η φράση του ότι το drone «αλιεύθηκε εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων» είχε έναν πολύ συγκεκριμένο πολιτικό στόχο. Να μη δοθεί η εικόνα ότι ένα άγνωστο ή στρατιωτικού τύπου αντικείμενο έφτασε σχεδόν πάνω σε ελληνικό νησί χωρίς έλεγχο. Το πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος άκουσε κάτι εντελώς διαφορετικό. Άκουσε έναν υπουργό να μιλά για «διεθνή ύδατα» ενώ το αντικείμενο κατέληξε στη Λευκάδα, και έτσι η υπόθεση γύρισε αμέσως σε ειρωνεία και memes.
Η ατυχής διατύπωση και η «αλήθεια»
Πίσω από την ατυχή διατύπωση, όμως, φαίνεται να υπάρχει μια πιο σύνθετη διαχείριση. Αν οι ελληνικές υπηρεσίες γνώριζαν ήδη την ύπαρξη του drone και το παρακολουθούσαν, τότε η κυβέρνηση δεν ήθελε να παραδεχτεί δημόσια ότι ένα τέτοιο αντικείμενο μπόρεσε να φτάσει τόσο κοντά στην ακτογραμμή χωρίς να υπάρξει κάποια θεαματική αντίδραση. Αν πάλι δεν το είχαν αντιληφθεί εγκαίρως, τότε το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό για την εικόνα της επιτήρησης στο Ιόνιο. Σε κάθε περίπτωση, η διατύπωση «εκτός χωρικών υδάτων» λειτουργεί σαν μια ενδιάμεση ζώνη: Ούτε πλήρης παραβίαση, ούτε πλήρης άγνοια. Κάτι σαν «το ξέραμε, το παρακολουθούσαμε, δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας».
Ο Νίκος Δένδιας εδώ και μήνες προσπαθεί να εμφανιστεί ως ο άνθρωπος που φέρνει τη νέα εποχή στις Ένοπλες Δυνάμεις, με έμφαση στα drones, τα anti-drone συστήματα και τη νέα αμυντική τεχνολογία. Γι’ αυτό και στην ίδια τοποθέτηση επέμεινε ότι «ξέρουμε ποιοι είναι» και «ξέρουμε περίπου τι περιέχει» το drone. Ήθελε να εκπέμψει εικόνα ελέγχου και τεχνολογικής επάρκειας: ότι το κράτος δεν αιφνιδιάστηκε και έχει πλήρη εικόνα. Μόνο που εκεί άνοιξε μεγαλύτερη τρύπα. Γιατί όταν λες ότι γνωρίζεις τι είναι και ποιος το έστειλε, αλλά αποφεύγεις να κατονομάσεις χώρα, αποστολή ή διαδρομή, δημιουργείται η αίσθηση ότι υπάρχει κάτι που δεν θέλεις να συζητηθεί δημόσια. Και κάπου εδώ αναλαμβάνουν οι συνωμοσιολόγοι, οι πολιτικοί αντίπαλοι και οι διπλωματικοί κύκλοι.
Αν πράγματι το drone σχετίζεται με ουκρανικό υλικό και δη το Magura V5 ή με διαδρομές που συνδέονται έμμεσα με τον πόλεμο, τότε η Αθήνα έχει λόγους να κρατήσει πολύ χαμηλούς τόνους. Δεν θέλει να ανοίξει δημόσια θέμα εμπλοκής της Ελλάδας σε επιχειρησιακές αλυσίδες του πολέμου, ούτε να δημιουργήσει διπλωματικό επεισόδιο με το Κίεβο ή με δυτικούς συμμάχους. Από την άλλη, δεν μπορεί και να εμφανιστεί σαν να πέρασε ένα στρατιωτικό αντικείμενο μέσα από το Ιόνιο χωρίς κανείς να ξέρει τίποτα.
Κάπως έτσι προέκυψε αυτή η «παράξενη» γλώσσα που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί και οι επικοινωνιολόγοι τους. Θα σας πούμε αυτά που θέλουμε να σας πούμε, αυτά που πρέπει να γνωρίζετε και τίποτα παραπάνω. Και η ζωή συνεχίζεται…
Τελευταίες Ειδήσεις
- Γιατί ο Καραμανλής δεν μπορεί να συγχωρήσει την κυριαρχία Μητσοτάκη
- Η συνέντευξη που δεν ήθελαν
- Η Κοβέσι δεν κάνει πίσω: Το μεγάλο γαλάζιο όνομα στην 4η δικογραφία ΟΠΕΚΕΠΕ
