Από «ορφανοί» σε ρυθμιστές... Οι μεταγραφές που θα κρίνουν τις ισορροπίες
Η εικόνα των 27 ανεξάρτητων βουλευτών στη σημερινή Βουλή των Ελλήνων δεν είναι απλώς μια στατιστική ιδιομορφία, αλλά μια κινούμενη πολιτική δεξαμενή, ένα άτυπο «παζάρι» επιρροής που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για την επόμενη φάση του πολιτικού σκηνικού. Οι ανεξάρτητοι βουλευτές, παραμένουν σε αναμονή για να δουν πού θα έχουν καλύτερο πολιτικό μέλλον και να αποφασίσουν εν τέλει που θα προσχωρήσουν.
Αν εξαιρέσουμε τον πιο πολυσυζητημένο ανεξάρτητο βουλευτή, που δεν είναι άλλος από τον Αλέξη Τσίπρα, άλλοι δύο ΣΥΡΙΖαίοι παίζουν δυνατά για την επόμενη μέρα. Η Αθηνά Λινού και ο Ευάγγελος Αποστολάκης, επίσης προερχόμενοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, κινούνται σε πιο «θεσμική» τροχιά. Τα σενάρια τους θέλουν είτε να επιστρέφουν σε μια ανασυγκροτημένη κεντροαριστερά είτε να συμμετέχουν σε σχήματα ευρύτερων συνεργασιών, εφόσον αυτές αποκτήσουν σοβαρό πολιτικό βάθος. Από την πλευρά της δεξιάς, ο Μάριος Σάλμας παραμένει «παίκτης» με ιστορικές διαδρομές στη Νέα Δημοκρατία. Στα πολιτικά παρασκήνια επανέρχεται συχνά το σενάριο επαναπροσέγγισης, αλλά με σαφείς όρους πολιτικής αποκατάστασης.
Οι «ορφανοί» μικρότερων σχημάτων
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι ανεξάρτητοι που προέρχονται από κόμματα διαμαρτυρίας ή προσωποπαγή σχήματα. Ο Παύλος Σαράκης (πρώην Ελληνική Λύση) και οι πρώην των Σπαρτιατών –όπως ο Χάρης Κατσιβαρδάς και ο Γεώργιος Ασπιώτης– βρίσκονται σε μια πιο ρευστή κατάσταση. Τα σενάρια τους θέλουν είτε να αναζητούν στέγη σε δεξιότερους σχηματισμούς, είτε να λειτουργούν ως «δορυφόροι» σε μελλοντικά σχήματα που θα επιχειρήσουν να καλύψουν τον χώρο δεξιά της ΝΔ, βλέπε πιθανό κόμμα Σαμαρά. Εδώ, οι μετακινήσεις δεν είναι μόνο ιδεολογικές αλλά και καθαρά εκλογικές.
Η περίπτωση του Παναγιώτη Παρασκευαΐδη από το ΠΑΣΟΚ είναι ενδεικτική του πώς οι εσωκομματικές εντάσεις μπορούν να τροφοδοτήσουν τη δεξαμενή των ανεξάρτητων. Θεωρείται από πολλούς «εν δυνάμει επιστρέφων», αν και τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. Στο ίδιο «καζάνι» μπήκε κι ο Χάρης Καστανίδης, που έλυσε εσχάτως κάβους κι απομακρύνθηκε από τη Χαριλάου Τρικούπη… Αντίστοιχα, οι αποχωρήσεις από την Πλεύση Ελευθερίας, όπως της Αρετής Παπαϊωάννου και του Μιχάλη Χουρδάκη, δείχνουν ότι τα μικρότερα κόμματα έχουν μεγαλύτερη διαρροή και μικρότερη δυνατότητα επαναπατρισμού.
Τα σενάρια της επόμενης μέρας
Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τη «γραμμή» των πολιτικών στηλών, τα βασικά σενάρια είναι τέσσερα: Μεγάλα κόμματα, κυρίως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ενδέχεται να απορροφήσουν ορισμένους ανεξάρτητους για να ενισχύσουν κοινοβουλευτικά και πολιτικά το προφίλ τους. Στην ανασύνθεση της Κεντροαριστέρας, μπαίνουν στο παιχνίδι πρόσωπα προεξάρχοντος του Τσίπρα, που καλούνται να δώσουν νέα πνοή στον χώρο. Πιθανή είναι και η δημιουργία νέων κομμάτων, που θα λειτουργήσουν -καταρχάς- ως «δοκιμαστικοί σωλήνες». Οι ανεξάρτητοι βουλευτές αναμένεται να λειτουργήσουν ως πυρήνες για νέες πολιτικές κινήσεις, ειδικά σε χώρους που εμφανίζουν εκλογικά κενά. Τέλος, ορισμένοι μπορεί να επιλέξουν να παραμείνουν εκτός κομματικών σχημάτων, λειτουργώντας ως «ρυθμιστές» σε κρίσιμες ψηφοφορίες.
Η πραγματική τους ισχύς
Οι 27 ανεξάρτητοι δεν είναι ενιαίο μπλοκ. Δεν έχουν κοινή γραμμή, ούτε κοινό σχέδιο. Αυτό όμως είναι και η δύναμή τους. Σε μια Βουλή όπου οι ισορροπίες μπορεί να μεταβληθούν γρήγορα, κάθε ψήφος μετράει διαφορετικά. Και κάθε ανεξάρτητος κουβαλά μια μικρή αλλά κρίσιμη πολιτική υπεραξία. Τη δυνατότητα επιλογής. Στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα δεν είναι αν θα μετακινηθούν.
Είναι ποιος θα τους πείσει, και με ποια ανταλλάγματα.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
- Το πρώτο τεστ του νέου Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ
