Με αφορμή τη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ.
Στην πολιτική αρκετές φορές δεν χρειάζεται να πεις το όνομα κάποιου για να καταλάβουν οι άλλοι το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεσαι. Αρκεί ένα παράδειγμα από την επικαιρότητα. Η Νάντια Γιαννακοπούλου φαίνεται πως το γνωρίζει καλά αυτό ερωτώμενη σε τηλεοπτική εκπομπή για τη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ.
Συγκεκριμένα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η διεύρυνση θα πρέπει να έχει σαφή όρια και να καθορίζεται από τη γενικότερη πολιτική στρατηγική στόχευση που πρέπει να έχει το κόμμα. Και κάπου εκεί έρχεται το παράδειγμα. Το όνομα του Νικόλα Φαραντούρη αναπόφευκτα μπήκε στη συζήτηση, λειτουργώντας ως σημείο αναφοράς με αφορμή την ένταξή του στο κόμμα. Ένα πρόσωπο που συμβολίζει το άνοιγμα προς τα έξω, αλλά ταυτόχρονα πυροδοτεί και τα αντανακλαστικά όσων φοβούνται ότι το κόμμα μπορεί να «απλωθεί» περισσότερο από τις δυνατότητές του.
«Καλώς να έρθει, τι άλλο να πω εγώ;» ανέφερε χαρακτηριστικά η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ για την ένταξη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο ΠΑΣΟΚ. Και τόνισε: «Εγώ μια απλή βουλευτής είμαι, δεν συμμετέχω στην επιτροπή διεύρυνσης» για να συνεχίσει «το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι θέλουμε τη διεύρυνση, θέλουμε να μεγαλώσουμε ως ΠΑΣΟΚ τα ποσοστά μας, όμως η διεύρυνση δεν γίνεται ούτε με ανθρώπους οι οποίοι έχουν πληγώσει πάρα πολύ την παράταξη στο παρελθόν, ούτε προφανώς και με γυρολόγους».
Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει: ποιος καθορίζει τους όρους της διεύρυνσης; Γιατί όσο το ΠΑΣΟΚ ψάχνει να ισορροπήσει ανάμεσα στη διεύρυνση και τη συνοχή, τόσο θα χρειάζεται… βολικά παραδείγματα για να κάνει τη συζήτηση χωρίς να ανοίγει μέτωπα. Και σε αυτή τη φάση, κάποιοι παίζουν αυτόν τον ρόλο—είτε το θέλουν είτε όχι.
Σημειώνεται πάντως ότι, εκτός από την ένταξη Φαραντούρη στο ΠΑΣΟΚ, ακούγεται έντονα η «επιστροφή» στη Χαριλάου Τρικούπη της Νίνας Κασιμάτη, της Θεοδώρας Τζάκρη, του Θάνου Μωραΐτη και άλλων στελεχών που εντάχθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ επί Αλέξη Τσίπρα.
