Μέχρι τις 18 Απριλίου 1775, ο Πολ Ρεβίρ ήταν ένας πολύτεκνος αργυροχόος.
Η ιστορία το διέσωσε ως “Paul Revere’s Midnight Ride“, δηλαδή αναφέρεται στην έφιππη δράση του Πολ Ρεβίρ από τα μεσάνυχτα της 18ης Απριλίου 1775 μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας.
Ο αργυροχόος από τη Βοστώνη, γιος ουγενότου (σ.σ. όρος που χρησιμοποιήθηκε για τους Γάλλους προτεστάντες κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα), έμελλε να γράψει την πιο εμβληματική στιγμή της Αμερικανικής Επανάστασης.
Συγκεκριμένα ανέλαβε την κρίσιμη αποστολή να προειδοποιήσει τους Σάμιουελ Άνταμς και Τζον Χάνκοκ ότι τα βρετανικά στρατεύματα κατευθύνονταν προς το Λέξινγκτον για να τους συλλάβουν και να καταστρέψουν τις αποθήκες πολεμοφοδίων στο Κόνκορντ.
Η επιτυχία της αποστολής βασίστηκε σε ένα προσεκτικά σχεδιασμένο σύστημα οπτικής ειδοποίησης.
Ο Ρεβίρ είχε δώσει οδηγίες να τοποθετηθούν φανάρια στο καμπαναριό της Παλιάς Βόρειας Εκκλησίας, το υψηλότερο σημείο της πόλης, ώστε το μήνυμα να φτάσει απέναντι στο Τσάρλσταουν ακόμη κι αν ο ίδιος έπεφτε στα χέρια του εχθρού.
Ένα θα άναβε αν οι Βρετανοί έρχονταν από την ξηρά. Δύο αν κατέφθαναν από τη θάλασσα. Τελικά επέλεξαν να διασχίσουν τον ποταμό Τσαρλς με βάρκες.
Καλπάζοντας προς το Λέξινγκτον, ο Ρεβίρ φώναξε «οι Τακτικοί (Regulars) έρχονται» και όχι «οι Άγγλοι έρχονται», αφού όλοι τότε θεωρούσαν Άγγλους τους εαυτούς τους.
Παράλληλα, ο Γουίλιαμ Ντόους ακολουθούσε μια διαφορετική, χερσαία διαδρομή για να διασφαλίσει ότι η είδηση θα έφτανε στον προορισμό της.
Οι δύο ιππείς συναντήθηκαν στο Λέξινγκτον, όπου πέτυχαν τον πρώτο τους στόχο, προειδοποιώντας τους ηγέτες των επαναστατών.
Έπειτα προστέθηκε στην ομάδα τους ένας τρίτος ιππέας, ο γιατρός Σάμιουελ Πρέσκοτ, ο οποίος έμελλε να αποδειχθεί καθοριστικός.
Λίγο μετά την αναχώρησή τους για το Κόνκορντ, οι ιππείς έπεσαν σε βρετανική περίπολο, ο Ρεβίρ συνελήφθη και ο Ντόους έχασε το άλογό του προσπαθώντας να διαφύγει (τα κατάφερε).
Ωστόσο, ο Πρέσκοτ κατάφερε να πηδήξει έναν φράχτη με το άλογό του και ήταν ο μόνος που έφτασε τελικά στον προορισμό τους, κινητοποιώντας πλήρως τους πολιτοφύλακες.
Παρά τη σύλληψή του, ο Ρεβίρ είχε ήδη πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση, καθώς δεκάδες άλλοι ανώνυμοι ιππείς ξεχύθηκαν στην ύπαιθρο, μεταφέροντας το μήνυμα σε κάθε γωνιά της Μασαχουσέτης.
Χάρη στον συντονισμό του συστήματος των φαναριών και την επιμονή των τριών βασικών ιππέων, οι “Minutemen” (πολιτοφύλακες σε ετοιμότητα) ήταν έτοιμοι τα ξημερώματα της 19ης Απριλίου να αντιμετωπίσουν τους Βρετανούς, ξεκινώντας τον ένοπλο αγώνα για την ανεξαρτησία.
Η τύχη του Ρεβίρ
Η σύλληψη του Ρεβίρ έγινε γύρω στη 01:00 τα ξημερώματα της 19ης Απριλίου, λίγο μετά την αναχώρησή τους από το Λέξινγκτον.
Υπό την απειλή όπλων, οι Βρετανοί αξιωματικοί τον διέταξαν να σταματήσει μαζί με τους υπόλοιπους ιππείς.
Ενώ ο Πρέσκοτ και ο Ντόους κατάφεραν να διαφύγουν μέσα από τα δέντρα, ο Ρεβίρ περικυκλώθηκε και οδηγήθηκε σε ένα κοντινό δάσος για ανάκριση.
Ο ταγματάρχης Μίτσελ έβαλε το πιστόλι του στο κεφάλι και τον απείλησε ότι θα τον εκτελέσει αν δεν έλεγε την αλήθεια.
Ο Ρεβίρ, με εκπληκτική ψυχραιμία, όχι μόνο παραδέχθηκε ποιος ήταν, αλλά μπλόφαρε λέγοντας ότι η πολιτοφυλακή είχε ήδη ειδοποιηθεί και πως 500 ένοπλοι άνδρες τούς περίμεναν στο Λέξινγκτον.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι τότε είχε αποκτήσει εννέα παιδιά, οκτώ με τη Σάρα Ορν (τα δύο πέθαναν σε βρεφική ηλικία) κι ακόμα ένα με τη Ρέιτσελ Γουόκερ, την οποία παντρεύτηκε μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου.
Συνολικά έγινε πατέρας 16 φορές (8+8), αλλά τα πέντε αγγελούδια του απεβίωσαν μέχρι την ηλικία των 2 ετών.
Πίσω στη δράση, καθώς οι εχθροί οδηγούσαν τον Ρεβίρ πίσω προς το Λέξινγκτον, ακούστηκαν πυροβολισμοί από μακριά – δηλαδή δόθηκε το σύνθημα των πολιτοφυλάκων για συγκέντρωση.
Φοβούμενοι ότι θα περικυκλωθούν, οι Βρετανοί αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον αιχμάλωτό τους για να κινηθούν πιο γρήγορα.
Ωστόσο, του πήραν το άλογο για να το χρησιμοποιήσει ένας δικός τους στρατιώτης, αφήνοντας τον Ρεβίρ ελεύθερο αλλά πεζό μέσα στη νύχτα.
Εκείνος περπάτησε μέσα από τα χωράφια και κατάφερε να επιστρέψει στο Λέξινγκτον εγκαίρως για να δει την ιστορική μάχη να ξεκινά.
Η ιστορία του Ρεβίρ, αν και συλλογική στην πραγματικότητα, παραμένει το κορυφαίο σύμβολο ατομικού ηρωισμού στην αμερικανική παράδοση.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Off the record»: «Όχι» στον Σαμαρά – Θέλει να χαράξει δική της πορεία η Καρυστιανού
- Εν όψει εκλογών: Τα σχέδια του Παύλου Ντε Γκρες
- Αφού δεν υπάρχει τίποτα, τι φοβούνται από μια Εξεταστική;
