Οι δύο όψεις της αμερικανικής στρατηγικής στην ευρύτερη περιοχή.
Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Κούβας βρίσκεται στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας, εν μέρει επειδή η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ επιμένει σε μια «στρατηγική μέγιστης πίεσης» που φέρεται να στοχεύει να αλλάξει το πολιτικό καθεστώς της Αβάνας.
Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και η αμερικανική εμπλοκή στον πόλεμο με το Ιράν συνεχίζουν να απασχολούν τη διεθνή σκηνή.
Εντούτοις, η Κούβα επανέρχεται δυναμικά στο επίκεντρο των διπλωματικών και οικονομικών σχεδιασμών της Ουάσινγκτον.
Η αμερικανική κυβέρνηση έχει εντείνει τις κυρώσεις και την οικονομική πίεση στην Αβάνα, ιδίως μέσω ενός έμμεσου ενεργειακού αποκλεισμού που έχει οδηγήσει σε σοβαρές ελλείψεις καυσίμων και παρατεταμένους περιορισμούς στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στη χώρα.
Η Ουάσινγκτον δεν έχει ανακοινώσει νέες πολιτικές, αλλά παραδέχεται ότι οι διαπραγματεύσεις σε υψηλό επίπεδο συνεχίζονται, χωρίς όμως να έχει καταλήξει σε συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Η επίσημη γραμμή της κυβέρνησης Τραμπ είναι ότι το καθεστώς της Κούβας βρίσκεται σε «πολύ αδύναμη κατάσταση» και πως η κατάρρευσή του χαρακτηρίζεται αναπόφευκτη, θέση που η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου (Κάρολαϊν Λίβιτ) επανέλαβε επ’ ακριβώς σε πρόσφατη ενημέρωση.
Παράλληλα, επιβεβαίωσε ότι οι συνομιλίες παραμένουν σε εξέλιξη, στοιχείο που υποδηλώνει πως οι ΗΠΑ επεξεργάζονται πιέσεις και πιθανές ευκαιρίες συμφωνίας.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά
Στο μεταξύ, στο εσωτερικό της Κούβας, οι συνέπειες της αμερικανικής πολιτικής γίνονται αισθητές, με εκατοντάδες ανθρώπους να διαδηλώνουν στην Αβάνα κατά του ενεργειακού αποκλεισμού.
Επιπροσθέτως, οργανώσεις όπως η Ομοσπονδία Κουβανών Γυναικών καλούν τον Ντόναλντ Τραμπ να άρει τα μέτρα που πλήττουν τη χώρα.
Η κουβανική κυβέρνηση προσπαθεί να διαχειριστεί την κρίση και να αποφύγει μεγαλύτερη κοινωνική αναταραχή, αλλά πλέον τα περιθώρια έχουν στενέψει πολύ.
Εντούτοις, η στρατηγική των ΗΠΑ αναφορικά με τη Λατινική Αμερική δεν φαίνεται να εστιάζει μόνο στην πίεση προς την Αβάνα.
Οι Αμερικανοί δεν ακολουθούν την ίδια στάση απέναντι σε όλες τις χώρες – αντίθετα προσαρμόζουν την πολιτική τους ανάλογα με το συμφέρον τους σε κάθε περίπτωση.
Επί παραδείγματι, στη Βραζιλία έχουν σταλεί προειδοποιήσεις με αρνητικό πρόσημο, ενώ στη Βενεζουέλα έχουν χαλαρώσει κάποιες κυρώσεις.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
