
Η αποστολή δεν προβλέπει προσελήνωση, αλλά έχει τεράστια επιχειρησιακή αξία
Έπειτα από περισσότερα από 50 χρόνια, η ανθρωπότητα επέστρεψε σε επανδρωμένη πορεία προς τη Σελήνη. Η αποστολή Artemis II εκτοξεύθηκε το βράδυ της 1ης Απριλίου από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, με το σκάφος Orion να τίθεται επιτυχώς σε τροχιά και τους τέσσερις αστροναύτες -Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ, Κριστίνα Κοχ και Τζέρεμι Χάνσεν- να ξεκινούν μια αποστολή περίπου 10 ημερών γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη. Η NASA περιγράφει την πτήση ως το πρώτο επανδρωμένο σεληνιακό flyby από την εποχή του Apollo, ενώ πρόκειται για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή προς τη Σελήνη εδώ και μισό και πλέον αιώνα.
Η αποστολή δεν προβλέπει προσελήνωση, αλλά έχει τεράστια επιχειρησιακή αξία. Το πλήρωμα περνά τις πρώτες ώρες και ημέρες ελέγχοντας σε πραγματικές συνθήκες όλα τα κρίσιμα συστήματα του Orion, από την υποστήριξη ζωής και τους προωθητήρες έως τις επικοινωνίες και τους ελιγμούς σε βαθύ διάστημα. Ακόμη και ένα απρόοπτο με το σύστημα τουαλέτας του σκάφους αντιμετωπίστηκε επιτυχώς από το πλήρωμα και το κέντρο ελέγχου, σε μια μικρή αλλά ενδεικτική δοκιμασία για το πόσο απαιτητική είναι μια τέτοια αποστολή όταν το πλήρωμα απομακρύνεται χιλιάδες χιλιόμετρα από τη Γη.
Liftoff.
The Artemis II mission launched from @NASAKennedy at 6:35pm ET (2235 UTC), propelling four astronauts on a journey around the Moon.
Artemis II will pave the way for future Moon landings, as well as the next giant leap — astronauts on Mars. pic.twitter.com/ENQA4RTqAc
— NASA (@NASA) April 1, 2026
Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει: γιατί χρειάστηκε να περάσει μισός αιώνας από την τελευταία επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη;
The Orion spacecraft successfully separated from the upper stage of the rocket, and the “proximity operations” test is underway. The Artemis II astronauts are manually piloting Orion similarly to how they would if they were docking with another spacecraft. pic.twitter.com/RWW4RSyaoq
— NASA (@NASA) April 2, 2026
Η απάντηση δεν βρίσκεται σε κάποια τεχνολογική «λήθη», αλλά κυρίως στην πολιτική και στο κόστος. Η NASA υπενθυμίζει, μέσα από την ιστορική της αποτίμηση, ότι μετά την επιτυχία του Apollo 11 ο βασικός γεωπολιτικός στόχος των ΗΠΑ είχε ουσιαστικά επιτευχθεί. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση Νίξον έκρινε υπερβολικά δαπανηρά τα φιλόδοξα σχέδια, περιόρισε τη χρηματοδότηση και ακύρωσε διαδοχικές αποστολές, στρέφοντας σταδιακά το βάρος αλλού.
Από εκεί και πέρα, οι αμερικανικές διαστημικές προτεραιότητες μετακινήθηκαν σε άλλες κατευθύνσεις: στο διαστημικό λεωφορείο, αργότερα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και γενικότερα στη χαμηλή γήινη τροχιά. Παράλληλα, σχέδια επιστροφής στη Σελήνη εμφανίστηκαν και χάθηκαν μέσα στις εναλλαγές κυβερνήσεων και στρατηγικών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρόγραμμα Constellation, το οποίο ακυρώθηκε το 2010 προτού ωριμάσει.
Η μεγάλη διαφορά σήμερα είναι ότι το Artemis δεν φιλοδοξεί απλώς να επαναλάβει το συμβολικό αποτύπωμα του Apollo. Η NASA μιλά πλέον ανοιχτά για μακροπρόθεσμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη που θα λειτουργήσει ως προθάλαμος για τον Άρη. Με άλλα λόγια, ο στόχος δεν είναι άλλη μια σημαία και πατημασιά, αλλά η οικοδόμηση υποδομών που θα επιτρέψουν μόνιμη επιστροφή.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Ριψοκίνδυνη απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού…
- Αιφνιδιασμός Σαμαρά με 10%
- Τσίπρας, Καρυστιανού ή Ανδρουλάκης; Ποιον βλέπουν οι δημοσκόποι φαβορί για τη δεύτερη θέση