Με φόντο το διάγγελμα του Αμερικανού προέδρου.
Σε σκηνικό γαι γερά νευρά που παράλληλα θυμίζει ψυχροπολεμική σκακιέρα εξελίσσονται τις τελευταίες ώρες οι τελευταίες κινήσεις Ουάσινγκτον, Μόσχας και Τεχεράνης΄/, με την Ευρώπη να βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο πιέσεων και διλημμάτων.
Συγκεκριμένα, η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να επαναφέρει μια στρατηγική «ελεγχόμενης αστάθειας» στην Ουκρανία. Μέσα από διπλωματικά ανοίγματα προς τη Ρωσία αλλά και ταυτόχρονη διατήρηση κυρώσεων, ο Αμερικανός πρόεδρος διαμορφώνει ένα περιβάλλον όπου η Ευρώπη καλείται να επωμιστεί μεγαλύτερο βάρος ασφάλειας και χρηματοδότησης του πολέμου. Παράλληλα, η επικοινωνία του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για το ουκρανικό ζήτημα ενισχύει τις ανησυχίες περί ενός «παζαριού» που μπορεί να γίνει ερήμην των Ευρωπαίων .
Διπλωματικές πηγές κάνουν λόγο για ένα παιχνίδι ανταλλαγών μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας, στο οποίο η Ουκρανία λειτουργεί ως βασικός μοχλός πίεσης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρώπη εμφανίζεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στην ανάγκη στήριξης του Κιέβου και στον φόβο μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης που θα πλήξει την ίδια .
Την ίδια στιγμή, η ρητορική Τραμπ για το Ιράν και η έμφαση σε νέες κυρώσεις ή πιέσεις προς την Τεχεράνη δημιουργούν ένα δεύτερο μέτωπο αβεβαιότητας. Η Ευρώπη καλείται να επιλέξει μεταξύ πλήρους ευθυγράμμισης με τις ΗΠΑ ή διατήρησης αυτόνομης διπλωματικής γραμμής, με το κόστος να είναι υψηλό και στις δύο περιπτώσεις.
Μέσα σε αυτό το κενό ισορροπίας, το Ιράν φαίνεται να «κλείνει το μάτι» προς τη Ρωσία. Η σύγκλιση συμφερόντων, ιδίως υπό την πίεση δυτικών κυρώσεων, ενισχύει μια άτυπη συμμαχία που επηρεάζει τόσο τη Μέση Ανατολή όσο και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Μόσχα, από την πλευρά της, αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να υπονομεύσει τη δυτική συνοχή, ενώ δεν διστάζει να κατηγορεί ευρωπαϊκές δυνάμεις ότι παρατείνουν τη σύγκρουση αντί να επιδιώκουν ειρήνη .
Η ενεργειακή διάσταση επιτείνει περαιτέρω την εξάρτηση και την ένταση. Παρά τις κυρώσεις, η Ευρώπη συνεχίζει να εισάγει ρωσική ενέργεια σε σημαντικά επίπεδα, γεγονός που υπογραμμίζει τις αντιφάσεις της ευρωπαϊκής στρατηγικής .
Το αποτέλεσμα είναι μια πολυεπίπεδη κρίση: η Ουκρανία ως πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης, το Ιράν ως γεωπολιτικός καταλύτης και η Ευρώπη ως ο αδύναμος κρίκος ανάμεσα σε υπερδυνάμεις. Σε αυτό το περίπλοκο παιχνίδι ισχύος, η επόμενη κίνηση δεν θα καθορίσει μόνο την έκβαση του πολέμου, αλλά και τη μορφή της νέας παγκόσμιας τάξης.
Με το βλέμμα στο διάγγελμα
Την ίδια στιγμή, η διεθνής κοινότητα έχει στραμμένο το βλέμμα της στο διάγγελμα του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών (04:00 ώρα Ελλάδας), με φόντο τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή που μαίνονται περισσότερο από έναν μήνα. Οι πληροφορίες που διαρρέουν από διπλωματικές πηγές ενισχύουν το σενάριο ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να ανακοινώσει μια αιφνιδιαστική πρωτοβουλία για εκεχειρία, σε μια χρονική στιγμή που η ένταση στην περιοχή βρίσκεται σε οριακό σημείο.
Παρότι ο ίδιος ο Τραμπ δεν έχει προϊδεάσει ανοιχτά για το περιεχόμενο της ομιλίας του, στενοί συνεργάτες του αφήνουν να εννοηθεί ότι πρόκειται για μια «σημαντική εξέλιξη» με διεθνείς προεκτάσεις. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν διαχρονικά ρόλο-κλειδί στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής, γεγονός που καθιστά κάθε παρέμβαση της Ουάσινγκτον καθοριστική για την πορεία των γεγονότων.
Το ενδεχόμενο εκεχειρίας δεν είναι, ωστόσο, μια απλή υπόθεση. Οι αντιμαχόμενες πλευρές εμφανίζονται βαθιά διχασμένες, με αντικρουόμενα συμφέροντα και περιορισμένη εμπιστοσύνη σε διεθνείς μεσολαβήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, μια πρωτοβουλία από την πλευρά των ΗΠΑ θα απαιτούσε όχι μόνο διπλωματική πίεση αλλά και σαφείς εγγυήσεις ασφάλειας για όλους τους εμπλεκόμενους.
Αναλυτές εκτιμούν ότι ο Τραμπ ενδέχεται να επιχειρήσει να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά μια πιθανή εκεχειρία, παρουσιάζοντάς την ως προσωπική του επιτυχία στη διεθνή σκηνή. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με τη μέχρι σήμερα στρατηγική του, που συχνά δίνει έμφαση σε εντυπωσιακές κινήσεις υψηλού συμβολισμού.
Την ίδια στιγμή, δεν λείπουν οι επιφυλάξεις. Ορισμένοι διπλωμάτες εκφράζουν αμφιβολίες για το κατά πόσο μια ανακοίνωση, ακόμη και αν γίνει, θα συνοδεύεται από ουσιαστικό σχέδιο εφαρμογής. Χωρίς συγκεκριμένους μηχανισμούς επιτήρησης και συμφωνημένα βήματα αποκλιμάκωσης, μια εκεχειρία κινδυνεύει να παραμείνει σε επίπεδο δηλώσεων.
Η αποψινή ομιλία αποκτά έτσι ιδιαίτερη βαρύτητα. Είτε πρόκειται για μια πραγματική διπλωματική πρωτοβουλία είτε για μια πολιτική κίνηση εντυπωσιασμού, το περιεχόμενο του διαγγέλματος θα επηρεάσει άμεσα τις διεθνείς ισορροπίες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι επόμενες ώρες αναμένονται κρίσιμες, όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή αλλά και για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στη διαμόρφωση της παγκόσμιας σταθερότητας.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
- Το πρώτο… καλλιτεχνικό μπαμ του Τσίπρα: Ο ηθοποιός που κλείνει στο νέο κόμμα
