Με την άφιξη χιλιάδων Αμερικανών πεζοναυτών στην περιοχή, την ενεργή εμπλοκή των Χούθι και τον Τζέι Ντι Βανς να προαναγγέλλει παράταση των συγκρούσεων, η κρίση βαθαίνει. Ο Ντόναλντ Τραμπ καλείται τώρα να επιλέξει πώς θα τελειώσει ο πόλεμος.
Η άφιξη περίπου 3.500 Αμερικανών πεζοναυτών τις τελευταίες ώρες, μέσω του αμφίβιου πλοίου εφόδου USS Tripoli και άλλων ναυτικών δυνάμεων, δείχνει την απόλυτη ετοιμότητα της Ουάσιγκτον για όλα τα ενδεχόμενα. Ταυτόχρονα, η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο με την είσοδο των ανταρτών Χούθι της Υεμένης στον άμεσο πόλεμο, οι οποίοι ξεκίνησαν να βάλλουν εναντίον του Ισραήλ σε ένδειξη αλληλεγγύης προς την Τεχεράνη.
Μέσα σε αυτό το ρευστό και εκρηκτικό κλίμα, οι πρόσφατες δηλώσεις του Αμερικανού αντιπροέδρου, Τζέι Ντι Βανς, ξεκαθαρίζουν εν μέρει τις αμερικανικές προθέσεις: ο πόλεμος θα συνεχιστεί «λίγο ακόμα» προκειμένου να εξουδετερωθεί ουσιαστικά η ηγεσία και η δύναμη του Ιράν, αν και φρόντισε να διαβεβαιώσει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα αποχωρήσουν σύντομα από την περιοχή.
Με αυτά τα δεδομένα στο τραπέζι, το πώς θα τερματιστεί η σύγκρουση εξαρτάται αποκλειστικά από τις αποφάσεις που θα λάβει ο Πρόεδρος Τραμπ. Οι επιλογές του διαμορφώνουν τρία ξεκάθαρα σενάρια για την επόμενη μέρα.
Σενάριο πρώτο: Η διπλωματική διέξοδος και ο ρόλος των μεσολαβητών
Το πρώτο και πιο αισιόδοξο σενάριο αφορά μια άμεση διπλωματική λύση. Η Ουάσιγκτον, παράλληλα με τη στρατιωτική πίεση, φέρεται να έχει καταθέσει ένα ειρηνευτικό σχέδιο δεκαπέντε σημείων μέσω του Πακιστάν. Εάν ο Τραμπ επιλέξει να κεφαλαιοποιήσει τα συντριπτικά πλήγματα που έχει καταφέρει στην ιρανική άμυνα, μπορεί να προκρίνει μια συμφωνία που θα προβλέπει τον πυρηνικό αφοπλισμό της Τεχεράνης με αντάλλαγμα την άρση των κυρώσεων. Σε αυτό το σενάριο, η αμερικανική ηγεσία παίζει ένα σκληρό πόκερ: η ανάπτυξη των πεζοναυτών λειτουργεί αμιγώς ως μοχλός πίεσης για να συρθεί το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων υπό δυσμενείς όρους, ανοίγοντας ταυτόχρονα τα κρίσιμα Στενά του Ορμούζ.
Σενάριο δεύτερο: Κλιμάκωση με χερσαία επέμβαση και αποκλεισμό κρίσιμων στενών
Στον αντίποδα, εάν οι διπλωματικές προσπάθειες καταρρεύσουν, ο Τραμπ ίσως επιλέξει τη σκληρή στρατιωτική λύση. Οι πεζοναύτες που αναπτύσσονται στην περιοχή μπορούν ανά πάσα στιγμή να αναλάβουν δράση. Το δεύτερο σενάριο προβλέπει στοχευμένες χερσαίες επιχειρήσεις ή την κατάληψη στρατηγικών ιρανικών νησιών (όπως το Χαργκ) με σκοπό τον έλεγχο των πετρελαϊκών ροών. Όπως άφησε να εννοηθεί ο Βανς, η Ουάσιγκτον ίσως χρειαστεί να «εξουδετερώσει» πλήρως τις στρατιωτικές δομές του Ιράν προτού αποχωρήσει. Αυτό θα σήμαινε μια ραγδαία κλιμάκωση η οποία, αν και σχεδιάζεται να είναι σύντομη, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για την παγκόσμια οικονομία λόγω ενεργειακής κρίσης.
Σενάριο τρίτο: Παρατεταμένος πόλεμος φθοράς και περιφερειακή ανάφλεξη
Το τρίτο και πιο επικίνδυνο σενάριο είναι να παρασυρθούν οι ΗΠΑ σε έναν πόλεμο φθοράς. Η εμπλοκή των Χούθι και οι επιθέσεις τους αποδεικνύουν ότι οι σύμμαχοι του Ιράν είναι διατεθειμένοι να ανοίξουν πολλαπλά, ασύμμετρα μέτωπα σε όλη τη Μέση Ανατολή. Εάν ο Τραμπ επιχειρήσει να λύσει το πρόβλημα αποκλειστικά μέσω συνεχιζόμενων επιδρομών χωρίς σαφές σχέδιο εξόδου, η σύγκρουση θα μπορούσε να τραβήξει σε μάκρος. Αυτό το απευκταίο σενάριο εγκλωβίζει τις αμερικανικές δυνάμεις, αποσταθεροποιεί τις συμμαχικές αραβικές χώρες και ακυρώνει την κεντρική προεκλογική δέσμευση του Λευκού Οίκου για γρήγορη λήξη των υπερπόντιων πολέμων.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Οι πρώην πρωθυπουργοί πιέζουν το Μαξίμου: Σαμαράς στο 90’, γρίφος ο Καραμανλής
- Το πολιτικό σαλόνι στον Βενιζέλο
- To ΠΑΣΟΚ κρατά «ζεστή» την 4ημερη εργασία
