Η ανθυποσμηναγός Ευαγγελία Καφαντόγια-Κριεμπάρδη μίλησε για την οικογένεια, τη Σχολή Ικάρων, την πτητική εκπαίδευση και τη δύναμη που χρειάζεται αυτός ο δρόμος
Με λόγια γεμάτα αυτογνωσία, καθαρότητα και δύναμη, η Ευαγγελία Καφαντόγια-Κριεμπάρδη, ανθυποσμηναγός και πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας, έδωσε μια σπάνια εικόνα για το τι σημαίνει να υπηρετείς στους αιθέρες, να δοκιμάζεσαι καθημερινά, να σπας στερεότυπα και να επιμένεις σε έναν δρόμο που απαιτεί πειθαρχία, θυσίες και πραγματική αγάπη για αυτό που κάνεις. Η ίδια δεν μίλησε μόνο για το επάγγελμα, αλλά και για όλα όσα το περιβάλλουν: για το οικογενειακό της υπόβαθρο, για τη στολή, για την αίσθηση ευθύνης, για την αδρεναλίνη, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο μια γυναίκα που πετυχαίνει και ξεχωρίζει εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία σε αρκετούς. Όπως είπε, «Μεγάλωσα σε μια στρατιωτική οικογένεια. Ο παππούς μου, ο μπαμπάς μου και η αδερφή μου μετέπειτα, ήταν αξιωματικοί στην Πολεμική Αεροπορία. Οπότε ήταν πρότυπο αυτό στη ζωή μου. Απ’ την άλλη, πάντα με εντυπωσίαζε η στολή. Και η ιδέα να υπηρετεί κάποιος την πατρίδα, είναι μεγάλο ιδανικό». Από την πρώτη αυτή αναφορά ήταν φανερό ότι η επιλογή της δεν ήταν επιπόλαιη ούτε περιστασιακή, αλλά συνδεδεμένη με αξίες βαθιά χαραγμένες μέσα της.
Ιδιαίτερη σημασία είχαν τα λόγια της για τη μητέρα της, που όπως εξήγησε υπήρξε ισχυρό πρόσωπο-κλειδί στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της. «Η μαμά είναι πάρα πολύ δυνατή και δυναμική γυναίκα. Αν μπορούσε και εκείνη να είχε μπει σε μια στρατιωτική σχολή τότε, θα το είχε κάνει. Μας μεγάλωσε έτσι να είμαστε ανεξάρτητες και χειραφετημένες», είπε. Με αυτόν τον τρόπο, η ίδια δεν αφηγήθηκε μόνο μια προσωπική επαγγελματική ιστορία, αλλά και μια μικρή οικογενειακή διαδρομή γυναικείας δύναμης. Μιλώντας για τον τρόπο που αντιδρά ο κόσμος όταν μαθαίνει ότι είναι πιλότος, ανέφερε πως η έκπληξη είναι έντονη, ακριβώς επειδή πολλοί δεν περιμένουν να δουν πίσω από μια γυναικεία μορφή έναν τόσο απαιτητικό και σκληρό ρόλο. «Σίγουρα όταν κάποιος το ακούει ότι είμαστε πιλότοι εντυπωσιάζεται γιατί δεν το περιμένει κιόλας. Ίσως επειδή είμαστε και κοπέλες. Χωρίς τη στολή, ίσως να μας βλέπουν και πιο κοριτσάκια και δεν μπορούν να το φανταστούν. Δεν μπορούν όλοι να το διαχειριστούν. Σίγουρα έτσι μια δυναμική γυναίκα και πετυχημένη δεν μπορούν να τη διαχειριστούν όλοι». Η φράση αυτή συμπυκνώνει όχι μόνο μια προσωπική εμπειρία αλλά και μια διαρκή κοινωνική αμηχανία απέναντι στις γυναίκες που δεν χωρούν σε παλιές νόρμες.
Όταν η συζήτηση πήγε στο τι χρειάζεται κάποιος για να γίνει πιλότος στην Πολεμική Αεροπορία, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη και χωρίς κανένα ίχνος εξιδανίκευσης. «Το πρώτο που χρειάζεται είναι να το θέλει και να το αγαπάει. Να έχει πάθος γι’ αυτό. Γιατί για να γίνεις επαγγελματίας και να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις, πρέπει να προσπαθήσεις πραγματικά». Περιέγραψε το πλαίσιο της εκπαίδευσης, εξηγώντας ότι η Σχολή Ικάρων είναι τέσσερα χρόνια και ότι η πτητική εκπαίδευση για τους ιπτάμενους συνεχίζεται και μετά τη σχολή. Η ίδια μίλησε για περίπου έξι χρόνια συνολικά, με όλες τις επιπλέον εκπαιδεύσεις και τα μέσα στα οποία εκπαιδεύτηκε. Τόνισε ότι για μια κοπέλα που θέλει να επιλέξει μια στρατιωτική σχολή απαιτείται δυναμισμός, ενώ κάθε τέτοια σχολή χρειάζεται θυσίες, θέληση και προσπάθεια. «Το πιο δύσκολο για έναν ιπτάμενο είναι η πτητική εκπαίδευση. Εκεί πρέπει πραγματικά να το θέλεις, να προσπαθήσεις με όλη σου τη δύναμη και να αγαπάς αυτό που κάνεις. Περισσότερο η αδρεναλίνη και η αγάπη για την πτήση, αυτά είναι που υπερνικούν», είπε, δίνοντας ίσως την πιο ουσιαστική περιγραφή για το τι κρατά όρθιο έναν άνθρωπο σε ένα τόσο απαιτητικό πεδίο.
Στο πιο ανθρώπινο και ουσιαστικό κομμάτι της συνέντευξης, η ανθυποσμηναγός μίλησε για τις αεροδιακομιδές και τη βαθιά αίσθηση πληρότητας που της προσφέρει αυτή η αποστολή. «Εμείς κάνουμε αεροδιακομιδές. Άρα, πέρα από αυτή την ευτυχία που νιώθεις και την ελευθερία του αέρα, είσαι ευτυχισμένος και χαρούμενος και νιώθεις γεμάτος επειδή κάνεις ένα λειτούργημα». Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι στη Σχολή Ικάρων δεν υπάρχουν διακρίσεις με όρους φύλου, αλλά με όρους ιδιότητας, ευθύνης και απόδοσης. «Στη Σχολή Ικάρων δεν είσαι άντρας ή γυναίκα, είσαι Ίκαρος», είπε, προσθέτοντας ότι ο άνθρωπος που ξέρει τις δυνατότητές του και έχει αυτοπεποίθηση προσπαθεί συνεχώς να γίνει καλύτερος για τον εαυτό του. Το κλείσιμο της τοποθέτησής της ήταν και το πιο ηχηρό: «Εγώ σε κάθε νέα κοπέλα που ονειρεύεται να γίνει ιπτάμενη, θέλω να της πω να το τολμήσει. Δεν είναι ένα ανδρικό επάγγελμα. Χρειάζεται σκληρή δουλειά όμως και πειθαρχία. Ο ουρανός δεν ανήκει σε κανένα φύλο. Ανήκει μόνο σε όσους τολμήσουν να τον διεκδικήσουν». Πρόκειται για μια φράση που ξεπερνά την ατομική της διαδρομή και στέκεται σαν καθαρή προτροπή σε μια νέα γενιά γυναικών να μη φοβηθεί να κοιτάξει ψηλά.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
