Πρόταση 15 σημείων: Η τακτική του Τραμπ να δημιουργεί μια κρίση και να εμφανίζεται μετά ως ο μόνος που μπορεί να τη λύσει

Ο Τραμπ θέλει να ελέγξει τον νέο ηγέτη του Ιράν και κλιμακώνει την ένταση στη Μέση Ανατολή

Πού το πάει ο Ντόναλντ Τραμπ; Το instanews αναλύει.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ακολουθεί τους κανόνες της διπλωματίας κι αυτό είναι γνωστό τοις πάσι: τους γράφει από την αρχή, χρησιμοποιώντας το χάος ως το απόλυτο εργαλείο διαπραγμάτευσης. Η πρόταση των 15 σημείων για το Ιράν δεν είναι μια απλή ειρηνευτική κίνηση, αλλά η κορύφωση ενός προμελετημένου ψυχολογικού πολέμου, που μοιάζει με παιχνίδι πόκερ από την πλευρά του Αμερικανού προέδρου.

Αφού έφερε την Τεχεράνη στο χείλος του γκρεμού, ο Τραμπ εμφανίζεται τώρα ως ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή, αρκεί οι όροι του να γίνουν δεκτοί χωρίς αστερίσκους.

Η στρατηγική είναι ξεκάθαρη: Πρώτα προκαλείς ασφυξία στον αντίπαλο, μετά τον πείθεις ότι η κατάρρευση είναι θέμα ημερών και, την τελευταία στιγμή, του πετάς ένα «σωσίβιο» που όμως έχει το δικό σου όνομα γραμμένο πάνω. Βάζεις δηλαδή τη φωτιά για να εισπράξεις αργότερα τον έπαινο επειδή την έσβησες.

Στο ίδιο έργο θεατές

Το είδαμε να συμβαίνει με τη Βόρεια Κορέα και το βλέπουμε τώρα με το Ιράν. Η ρητορική της «μέγιστης πίεσης» μεταμορφώνεται ξαφνικά σε μια «γενναιόδωρη» προσφορά. Με την υπόσχεση για άρση κυρώσεων και ίδρυση πρεσβειών, ο Τραμπ δεν απευθύνεται μόνο στην ηγεσία του Ιράν, αλλά και στον ιρανικό λαό, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως τον ηγέτη που μπορεί να τους φέρει την ευημερία που το δικό τους καθεστώς τους στερεί.

Τα 14 Σημεία ως Πολιτικό Τελεσίγραφο

Η συγκεκριμένη λίστα λειτουργεί ως διπλή παγίδα. Για το εσωτερικό ακροατήριο των ΗΠΑ, ο Τραμπ εδραιώνει την εικόνα του “Master Dealer”. Για τη διεθνή κοινότητα, μεταφέρει το μπαλάκι της ευθύνης αποκλειστικά στην Τεχεράνη. Αν το Ιράν αρνηθεί, ο Τραμπ θα έχει το ελεύθερο να πει: «Εγώ τους έδωσα τα πάντα, εκείνοι επέλεξαν τον πόλεμο».

Το Ρίσκο της Στρατηγικής

Βέβαια αυτή η προσέγγιση του «όλα ή τίποτα» είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Βασίζεται στην πεποίθηση ότι ο αντίπαλος θα προτιμήσει την ταπεινωτική συνθηκολόγηση από την ολοκληρωτική καταστροφή. Όμως, στην παγκόσμια σκακιέρα, οι παίκτες δεν είναι πάντα ορθολογικοί. Η πίεση μπορεί να μην οδηγήσει σε συμφωνία, αλλά σε μια απελπισμένη έκρηξη που κανείς δεν θα μπορεί να ελέγξει.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι αν το “deal” γίνει, θα είναι ο θρίαμβος ενός ανθρώπου που νίκησε ένα ολόκληρο σύστημα εξωτερικής πολιτικής. Αν όχι, το χάος που ο ίδιος δημιούργησε θα γίνει η νέα παγκόσμια κανονικότητα.

Τελευταίες Ειδήσεις