Το τηλεφώνημα που άλλαξε τα πάντα: Πώς ο Νετανιάχου έσπρωξε τον Τραμπ στο χτύπημα κατά του Χαμενεΐ
Ένα εξαιρετικά βαρύ παρασκήνιο για την απόφαση των ΗΠΑ να συμμετάσχουν στην επιχείρηση που οδήγησε στον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ φέρνει στο φως το Reuters, περιγράφοντας ένα κρίσιμο τηλεφώνημα ανάμεσα στον Μπένιαμιν Νετανιάχου και τον Ντόναλντ Τραμπ λίγο πριν από την επίθεση στα τέλη Φεβρουαρίου. Σύμφωνα με το πρακτορείο, το τηλεφώνημα αυτό έγινε λιγότερο από 48 ώρες πριν από την έναρξη της επιχείρησης και είχε ως βασικό επιχείρημα από την πλευρά του Ισραηλινού πρωθυπουργού ότι ίσως δεν θα υπήρχε ποτέ καλύτερη ευκαιρία για ένα χτύπημα «αποκεφαλισμού» κατά της ανώτατης ηγεσίας του Ιράν. Το Reuters σημειώνει ότι Τραμπ και Νετανιάχου είχαν ενημερωθεί από τις μυστικές υπηρεσίες πως ο Χαμενεΐ και στενοί συνεργάτες του θα βρίσκονταν σε συνάντηση στην Τεχεράνη, κάτι που δημιουργούσε ένα παράθυρο εξαιρετικά υψηλής επιχειρησιακής αξίας. Το πρακτορείο ξεκαθαρίζει ότι δεν μπόρεσε να διαπιστώσει με βεβαιότητα πόσο ακριβώς καθοριστική ήταν η παρέμβαση Νετανιάχου, αλλά αναφέρει πως πηγές με γνώση της συνομιλίας τη θεωρούν τον τελικό καταλύτη για την απόφαση Τραμπ να δώσει το πράσινο φως.
Το ίδιο ρεπορτάζ δίνει ιδιαίτερο βάρος στο γεγονός ότι ο Τραμπ δεν μπήκε στην επιχείρηση από το μηδέν. Σύμφωνα με το Reuters, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε ήδη εγκρίνει κατ’ αρχήν στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν, αλλά δεν είχε ακόμη αποφασίσει ακριβώς το πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις οι ΗΠΑ θα εμπλέκονταν πλήρως στον πόλεμο. Η στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή είχε ήδη ενισχυθεί σημαντικά, άρα η προοπτική αμερικανικής εμπλοκής δεν ήταν απλώς ένα μακρινό ενδεχόμενο. Εκεί ακριβώς, κατά το πρακτορείο, ήρθε να κουμπώσει η ισραηλινή πίεση για χτύπημα στην κορυφή της ιρανικής πυραμίδας. Ο Νετανιάχου φέρεται να είπε στον Τραμπ ότι δεν υπήρχε καλύτερη στιγμή για να σκοτωθεί ο Χαμενεΐ, συνδέοντας μάλιστα αυτή την επιλογή και με την ανάγκη εκδίκησης για προηγούμενες ιρανικές απόπειρες κατά του ίδιου του Τραμπ.
Το Reuters δείχνει Νετανιάχου ως τον άνθρωπο της τελικής πίεσης
Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της αποκάλυψης είναι ότι το Reuters δεν παρουσιάζει τον Νετανιάχου ως τον μοναδικό αρχιτέκτονα της απόφασης, αλλά ως εκείνον που έβαλε την τελευταία, καθοριστική πίεση. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί τις προηγούμενες ημέρες ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός είχε απορρίψει ως «fake news» τον ισχυρισμό ότι το Ισραήλ έσυρε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον πόλεμο με το Ιράν, λέγοντας ουσιαστικά ότι κανείς δεν λέει στον Τραμπ τι να κάνει. Το ρεπορτάζ του Reuters δεν αναιρεί πλήρως αυτή τη θέση, αλλά την αναδιατυπώνει με πιο σύνθετο τρόπο: ο Τραμπ φέρεται να σκεφτόταν την επίθεση για μήνες, να είχε ήδη στρατιωτικό σχεδιασμό μπροστά του και να είχε ανοίξει την πόρτα της σύγκρουσης. Όμως το τηλεφώνημα Νετανιάχου παρουσιάζεται ως εκείνο που μετέτρεψε τη γενική προδιάθεση σε τελική απόφαση για χτύπημα στο ανώτατο επίπεδο της ιρανικής ηγεσίας.
Το Reuters προσθέτει ακόμη ότι ο Τραμπ συζητούσε την ιδέα ενός νέου χτυπήματος κατά του Ιράν ήδη από την άνοιξη του 2025. Μετά την κοινή επιχείρηση του περασμένου Ιουνίου, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε μιλήσει για εξάλειψη της πυραυλικής δυνατότητας του Ιράν, όμως σταδιακά η σκέψη μετατοπιζόταν σε δεύτερο, πιο βαρύ χτύπημα. Κατά το πρακτορείο, ο Νετανιάχου είχε ξεκαθαρίσει στον Τραμπ ήδη από συνάντησή τους στο Μαρ-α-Λάγκο τον Δεκέμβριο ότι δεν ήταν ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα της προηγούμενης κοινής δράσης και ότι το Ισραήλ έβλεπε ανάγκη πιο αποφασιστικής κίνησης. Ο Τραμπ τότε εμφανιζόταν πρόθυμος να εξετάσει νέο γύρο βομβαρδισμών, αλλά ήθελε να δώσει χώρο και σε μια τελευταία προσπάθεια διπλωματίας.
Τα γεγονότα που, κατά το Reuters, έσπρωξαν τον Τραμπ στο τελικό «ναι»
Το πρακτορείο περιγράφει επίσης δύο εξελίξεις που, κατά Αμερικανούς και Ισραηλινούς αξιωματούχους, έσπρωξαν τον Τραμπ πιο κοντά στην τελική απόφαση. Η πρώτη ήταν η αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα στις 3 Ιανουαρίου, την οποία ο Λευκός Οίκος φέρεται να είδε ως απόδειξη ότι μπορεί να εκτελέσει υψηλού ρίσκου στρατιωτικές ενέργειες χωρίς βαρύ αμερικανικό κόστος. Η δεύτερη ήταν το ξέσπασμα μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο Ιράν, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν βίαια από το καθεστώς. Σύμφωνα με το Reuters, αυτά τα δύο γεγονότα ενίσχυσαν στον αμερικανικό υπολογισμό την αίσθηση ότι υπήρχε ταυτόχρονα στρατιωτικό παράθυρο και πολιτική αδυναμία στο εσωτερικό του Ιράν. Έτσι, η ιδέα του χτυπήματος δεν παρουσιαζόταν μόνο ως τιμωρητική, αλλά και ως στρατηγική ευκαιρία.
Το πολιτικό βάρος της αποκάλυψης είναι τεράστιο, γιατί δείχνει ότι η απόφαση να χτυπηθεί ο Χαμενεΐ δεν προέκυψε από στιγμιαία παρόρμηση, αλλά από μήνες συζητήσεων, επιχειρησιακού σχεδιασμού και διαδοχικών πιέσεων. Ταυτόχρονα, το ίδιο το Reuters κρατά μια κρίσιμη επιφύλαξη: δεν αποδεικνύει ότι ο Νετανιάχου μόνος του «έπεισε» τον Τραμπ, αλλά ότι η δική του παρέμβαση φέρεται να λειτούργησε ως ο τελευταίος μοχλός σε μια απόφαση που ήδη ωρίμαζε στην Ουάσιγκτον. Και ακριβώς αυτή η διαφορά είναι που κάνει το ρεπορτάζ πιο σοβαρό και πιο επικίνδυνο πολιτικά. Δεν περιγράφει έναν Τραμπ που παρασύρθηκε, αλλά έναν πρόεδρο που ήταν έτοιμος να χτυπήσει και βρήκε στο τηλεφώνημα με τον Νετανιάχου το τελικό επιχείρημα για να το κάνει.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Off the record»: «Όχι» στον Σαμαρά – Θέλει να χαράξει δική της πορεία η Καρυστιανού
- Εν όψει εκλογών: Τα σχέδια του Παύλου Ντε Γκρες
- Αφού δεν υπάρχει τίποτα, τι φοβούνται από μια Εξεταστική;
