Πού το πάει τελικά ο Ντόναλντ Τραμπ; Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Το Instanews αναλύει.
Πρόκειται ίσως για ένα από τα πιο δύσκολα και περίπλοκα εγχειρήματα. Το να προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις την σκέψη και την τακτική του Ντόναλντ Τραμπ μπορεί πολύ εύκολα να σε εκθέσει καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος συνηθίζει να αλλάζει γνώμη και αποφάσεις πιο γρήγορα απ’ ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί και ο πιο έμπειρος αναλυτής.
Για παράδειγμα η πρόσφατη, αιφνιδιαστική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναστείλει για πέντε ημέρες τα αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα κατά των ενεργειακών υποδομών του Ιράν, επικαλούμενος «παραγωγικές συνομιλίες», προκάλεσε σοκ στη διεθνή κοινότητα.
Σε μια στιγμή που η Μέση Ανατολή φλέγεται και οι ιρανικοί πύραυλοι συνεχίζουν να στοχοποιούν το Ισραήλ και συμμαχικές θέσεις, το ερώτημα που κυριαρχεί στα επιτελεία των αναλυτών είναι ένα: Αποτελεί αυτή η κίνηση έναν στρατηγικό ελιγμό ανασύνταξης ή μήπως ο Αμερικανός πρόεδρος αναζητά μια διέξοδο απεμπλοκής από έναν πόλεμο που κινδυνεύει να βγει εκτός ελέγχου;
Η απάντηση φυσικά δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη, αλλά αποκαλύπτει την κλασική στρατηγική του Τραμπ: τη διπλωματία του ακροβάτη.
Τα σημάδια της «εξόδου»
Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα που συνηγορούν στο ότι ο Τραμπ θέλει να τελειώνει με αυτόν τον πόλεμο το συντομότερο δυνατό. Πρώτον, το δόγμα του “America First” βασίστηκε ιστορικά στην υπόσχεση της απεμπλοκής των ΗΠΑ από τους «ατέρμονους πολέμους» της Μέσης Ανατολής. Μια παρατεταμένη, άμεση σύγκρουση με το Ιράν έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική του φιλοσοφία.
Δεύτερον, οι οικονομικές επιπτώσεις είναι ήδη ορατές και απειλητικές. Με το πετρέλαιο τύπου Brent να έχει σκαρφαλώσει πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι, ο κίνδυνος ενός νέου πληθωριστικού κύματος στις ΗΠΑ είναι τεράστιος. Ο Τραμπ γνωρίζει πως οι Αμερικανοί ψηφοφόροι δυσανασχετούν όταν βλέπουν τις τιμές της βενζίνης να εκτοξεύονται. Η μονομερής ανακοίνωση περί «συνομιλιών» (έστω και αν η Τεχεράνη τη χαρακτηρίζει “fake news”) λειτουργεί κατευναστικά για τις αγορές και δείχνει την πρόθεσή του να δοκιμάσει το έδαφος για έναν διπλωματικό συμβιβασμό που θα του επιτρέψει να αποχωρήσει κηρύσσοντας «νίκη».
Τα σημάδια της κλιμάκωσης
Από την άλλη πλευρά, τα στρατιωτικά δεδομένα στο πεδίο δείχνουν μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Εάν ο Τραμπ ήθελε απλώς να αποχωρήσει, δεν θα κλιμάκωνε την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή σε τέτοιο βαθμό. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, χιλιάδες Αμερικανοί πεζοναύτες καταφθάνουν στη Μέση Ανατολή ακριβώς την ημέρα που λήγει το πενθήμερο τελεσίγραφο.
Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ σπρώχνουν παραδοσιακούς, αλλά διστακτικούς συμμάχους, όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε ενεργή στρατιωτική εμπλοκή. Το άνοιγμα της αεροπορικής βάσης King Fahd στους Αμερικανούς και το πάγωμα ιρανικών περιουσιακών στοιχείων από τα ΗΑΕ δεν υποδηλώνουν αποκλιμάκωση. Αντίθετα, δείχνουν την προσπάθεια της Ουάσιγκτον να στήσει έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την Τεχεράνη. Το μήνυμα είναι σαφές: «Είτε συνθηκολογείτε τώρα, είτε ακολουθεί ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών σας».
Η στρατηγική του “Dealmaker”
Τελικά, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αναζητά μια φυγή, αλλά μια «έξοδο με τους δικούς του όρους». Εφαρμόζει τη λογική του dealmaker στο πεδίο της μάχης. Η πενθήμερη παύση είναι στην πραγματικότητα ένα τελεσίγραφο μέγιστης πίεσης. Προσφέρει στο Ιράν ένα στενό, χρονικό «παράθυρο» για να κάνει πίσω, χωρίς να ρίξει την πρώτη βόμβα στις πετρελαιοπηγές του.
Εάν η Τεχεράνη δεν ενδώσει, όπως άλλωστε δείχνει με τις νέες ομοβροντίες πυραύλων της, ο Αμερικανός πρόεδρος θα έχει εξασφαλίσει το άλλοθι που χρειάζεται (τόσο στο εσωτερικό του ακροατήριο όσο και στη διεθνή κοινότητα) για να εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση, έχοντας ήδη μεταφέρει τις απαραίτητες ενισχύσεις στην περιοχή.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Νέο «πέσιμο» του Βορίδη στη Κοβέσι: «Αβάσιμες και αστήρικτες οι 13 υποθέσεις»
- Η Κυβέρνηση έβαλε στο στόχαστρο τον εχθρό στις εκλογές, τον Αλέξη Τσίπρα
- Η έξυπνη κίνηση Μητσοτάκη στην ΚΟ που συσπείρωσε τη Νέα Δημοκρατία
