Η δραστική μείωση του ΦΠΑ στην Ισπανία και το δημοσιονομικό «τείχος» της Αθήνας.
Η ενεργειακή κρίση που πυροδοτήθηκε από τις γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή το 2026 ανάγκασε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να λάβουν έκτακτα μέτρα. Ωστόσο, η απόφαση του Ισπανού Πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ να προχωρήσει σε μια «γενναία» μείωση του ΦΠΑ στα καύσιμα από το 21% στο 10%, άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για το αν τέτοιες οριζόντιες παρεμβάσεις είναι εφικτές και στην Ελλάδα.
Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο Σάντσεθ δεν είναι και το πιο αγαπητό πρόσωπο για την ελληνική κυβέρνηση, καθώς η δημοφιλία του στη χώρα μας έρχεται με πολιτικές που είναι αντίθετες με αυτές της ελληνικής πλευράς. Τόσο με την στάση του στον πόλεμο, όσο και με την επιθετική του πολιτική στην οικονομία δείχνει ότι κινείται στον αντίθετο δρόμο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και αυτό σίγουρα δεν αρέσει σε πολλούς στο Μαξίμου…
Η Στρατηγική της Μαδρίτης: Μείωση «στην Πηγή»
Η Ισπανία επέλεξε μια επιθετική φορολογική πολιτική για να ανακουφίσει άμεσα τους καταναλωτές. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης Σάντσεθ, το πακέτο μέτρων περιλαμβάνει:
Μείωση του ΦΠΑ στο 10%: Μια κίνηση που στοχεύει στην άμεση πτώση της τιμής στην αντλία.
Αναστολή Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ): Η προσωρινή κατάργηση του φόρου στους υδρογονάνθρακες αναμένεται να μειώσει την τιμή της βενζίνης και του ντίζελ κατά 0,30€ έως 0,40€ το λίτρο.
Ενεργειακή Θωράκιση: Η Μαδρίτη ποντάρει στην υψηλή παραγωγή από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), η οποία επιτρέπει στην ισπανική οικονομία να απορροφά τους κραδασμούς από το πετρέλαιο πιο αποτελεσματικά από άλλες χώρες.
Γιατί η Ελλάδα λέει «Όχι» στο Ισπανικό Μοντέλο;
Παρά τις πιέσεις, η ελληνική κυβέρνηση παραμένει πιστή στη γραμμή των «στοχευμένων μέτρων» αντί των οριζόντιων φορολογικών μειώσεων. Οι λόγοι είναι κυρίως τρεις:
1. Η «Μαύρη Τρύπα» των Εσόδων Στην Ελλάδα, οι φόροι στα καύσιμα (ΕΦΚ και ΦΠΑ) αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των δημόσιων εσόδων. Μια μείωση του ΦΠΑ από το 24% στο 10% θα σήμαινε απώλεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Με την Ελλάδα να επιδιώκει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για τη διατήρηση της επενδυτικής βαθμίδας, το Υπουργείο Οικονομικών θεωρεί μια τέτοια κίνηση «δημοσιονομική αυτοκτονία».
2. Το Φαινόμενο της «Απορρόφησης» Υπάρχει έντονος σκεπτικισμός για το αν η μείωση του φόρου θα έφτανε ποτέ στην τσέπη του πολίτη. Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι, σε μια αγορά με στρεβλώσεις, οι μεσάζοντες και οι εταιρείες εμπορίας ενδέχεται να αυξήσουν τα περιθώρια κέρδους τους, «καταπίνοντας» τη φορολογική ελάφρυνση.
3. Κοινωνική Δικαιοσύνη vs Οριζόντια Μέτρα Η Αθήνα προκρίνει τα επιδόματα (τύπου Fuel Pass) με εισοδηματικά κριτήρια. Το επιχείρημα είναι απλό: Μια μείωση στον ΦΠΑ ωφελεί εξίσου τον ιδιοκτήτη ενός πολυτελούς σκάφους ή SUV και τον χαμηλόμισθο που κινείται με ένα μικρό αυτοκίνητο πόλης. Τα επιδόματα επιτρέπουν στο κράτος να κατευθύνει τους πόρους σε αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη.
Η Ισπανία του Σάντσεθ τολμά μια μετωπική σύγκρουση με την ακρίβεια, χρησιμοποιώντας το δημοσιονομικό της εκτόπισμα και την ενεργειακή της αυτονομία. Η Ελλάδα, ωστόσο, παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα στην ανάγκη για δημοσιονομική πειθαρχία και την πίεση των καταναλωτών. Και όσο συμβαίνει αυτό τόσο θα μεγαλώνει η δημοφιλία του Σάντσεθ στην Ελλάδα και θα μεγαλώνει η μουρμούρα για την ελληνική κυβέρνηση…
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
