Η κυβέρνηση υπερασπίζεται τη δράση της ελληνικής συστοιχίας στη Σαουδική Αραβία, επιμένοντας ότι η κατάρριψη ιρανικών πυραύλων ήταν πράξη αποτροπής και προστασίας κρίσιμων υποδομών.
Η κυβέρνηση έσπευσε να δώσει πολιτική απάντηση στις αντιδράσεις και στα ερωτήματα που προκάλεσε η είδηση ότι ελληνικοί Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψαν δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να ξεκαθαρίζει ότι η ενέργεια αυτή δεν συνιστά εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Όπως ανέφερε, δεν πρόκειται για πολεμική συμμετοχή, αλλά για μια αμυντική ενέργεια και πράξη αποτροπής. Η παρέμβαση αυτή δεν ήταν τυχαία, καθώς η εξέλιξη έχει αυξημένο πολιτικό βάρος και αγγίζει έναν ευαίσθητο πυρήνα της δημόσιας συζήτησης: πού ακριβώς τελειώνει η αμυντική συνδρομή σε συμμαχικές αποστολές και πού αρχίζει η ουσιαστική εμπλοκή σε μια ενεργή περιφερειακή σύγκρουση. Η Αθήνα επιχειρεί να τοποθετηθεί με σαφήνεια στη γραμμή ότι η ελληνική αποστολή δεν έχει επιθετικό χαρακτήρα, ούτε αποτελεί συμμετοχή σε επιχείρηση κατά του Ιράν, αλλά εντάσσεται σε υφιστάμενη αμυντική αποστολή προστασίας υποδομών. Η διεθνής εικόνα, πάντως, είναι ότι η Σαουδική Αραβία δέχεται επιθέσεις από ιρανικούς πυραύλους και drones, ενώ αναχαιτίζει επανειλημμένα απειλές κατά ενεργειακών στόχων.
Η κυβερνητική γραμμή βασίζεται ακριβώς σε αυτό το στοιχείο. Ότι οι Patriot δεν χρησιμοποιήθηκαν για να πλήξουν στόχους σε ιρανικό έδαφος ούτε για να ενταχθούν σε επιθετικό επιχειρησιακό σχεδιασμό, αλλά για να αναχαιτίσουν πυραύλους που κατευθύνονταν προς διυλιστήρια στη Σαουδική Αραβία. Αυτό είχε περιγράψει νωρίτερα και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, ο οποίος επιβεβαίωσε πως η ελληνική συστοιχία ανέλαβε ενεργό δράση όταν ήχησε συναγερμός για βαλλιστική απειλή. Η κυβέρνηση επιμένει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πρόκειται για αυστηρά αμυντική λειτουργία ενός αντιαεροπορικού συστήματος, το οποίο υπάρχει ακριβώς για να αποτρέπει πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές και όχι για να ανοίγει μέτωπα. Με αυτή τη λογική, η Αθήνα προσπαθεί να αποσυνδέσει την επιχειρησιακή δράση από την πολιτική ερμηνεία της εμπλοκής, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ένα τέτοιο γεγονός μπορεί να διαβαστεί με εντελώς διαφορετικό τρόπο από αντιπολίτευση, κοινή γνώμη και διεθνείς παρατηρητές.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε γύρω από το οικονομικό και ενεργειακό σκέλος του θέματος. Ο Νίκος Δένδιας επέλεξε να δώσει ευρύτερη διάσταση στην επιτυχία της ελληνικής συστοιχίας, λέγοντας πως η προστασία των σαουδαραβικών διυλιστηρίων συμβάλλει έμμεσα αλλά σαφώς και στην προστασία του επιπέδου ζωής των Ελλήνων και των Ευρωπαίων πολιτών. Η διατύπωση αυτή στηρίζεται στον φόβο ότι νέα πλήγματα σε κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να εκτοξεύσουν κι άλλο τις τιμές του πετρελαίου, να προκαλέσουν νέα κύματα ακρίβειας και να πιέσουν ακόμη περισσότερο τις οικονομίες. Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνή μέσα καταγράφουν ήδη σοβαρό κίνδυνο για την ενεργειακή ασφάλεια στον Κόλπο, με τις επιθέσεις του Ιράν σε πετρελαϊκές και αεριοπαραγωγικές υποδομές να τροφοδοτούν τον παγκόσμιο φόβο για νέα ενεργειακή κρίση. Η Αθήνα, επομένως, επιχειρεί να παρουσιάσει τη δράση των ελληνικών Patriot όχι μόνο ως υποχρέωση συμμαχικής άμυνας, αλλά και ως συμβολή στη σταθερότητα των αγορών ενέργειας.
Παρά τα παραπάνω, η πολιτική δυσκολία της υπόθεσης παραμένει. Γιατί ακόμη κι αν ένα αντιαεροπορικό σύστημα ενεργεί αμυντικά, το ίδιο το γεγονός ότι ελληνικά μέσα αναχαίτισαν ιρανικούς πυραύλους δίνει στη χώρα αντικειμενικά πιο ενεργό ρόλο σε μια πολεμική ζώνη. Αυτή ακριβώς είναι και η λεπτή γραμμή που προσπαθεί να διαχειριστεί η κυβέρνηση. Από τη μία δεν θέλει να φανεί ότι η Ελλάδα παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις όταν απειλούνται σύμμαχοι και κρίσιμες ενεργειακές υποδομές. Από την άλλη δεν θέλει να δημιουργηθεί η εικόνα ότι η χώρα έχει περάσει σε φάση άμεσης εμπλοκής σε πόλεμο με το Ιράν. Η επιλογή των λέξεων «αμυντική ενέργεια» και «αποτροπή» είναι γι’ αυτό απολύτως πολιτική και στοχευμένη. Σκοπός είναι να αποτυπωθεί ότι η Αθήνα κρατά αποστάσεις από μια ρητορική πολεμικής συμμετοχής, ενώ ταυτόχρονα υπερασπίζεται τη χρησιμότητα και τη νομιμοποίηση της αποστολής.
Η υπόθεση αυτή ενδέχεται να ανοίξει μεγαλύτερη συζήτηση το επόμενο διάστημα για τον συνολικό ρόλο της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή, για τις στρατιωτικές αποστολές που αναλαμβάνει στο εξωτερικό και για τα όρια της συνδρομής σε φίλες χώρες όταν η περιοχή μετατρέπεται σε ενεργό θέατρο σύγκρουσης. Η κυβέρνηση για την ώρα θέλει να κρατήσει το ζήτημα απολύτως εντός του πλαισίου της άμυνας και της αποτροπής, προβάλλοντας την επιχειρησιακή επιτυχία της ελληνικής συστοιχίας και τη σημασία της για την ενεργειακή σταθερότητα. Ωστόσο, το περιστατικό με τους ιρανικούς πυραύλους δείχνει ότι η παρουσία της Ελλάδας στη Σαουδική Αραβία αποκτά πλέον πολύ μεγαλύτερο στρατηγικό βάρος από ό,τι στο παρελθόν. Και αυτό από μόνο του αρκεί για να καταστήσει το θέμα ένα από τα πιο ευαίσθητα της συγκυρίας.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Για να το συνδέσω με την Ιθάκη»: Το επικό σκίτσο του Πετρουλάκη για το νέο κόμμα Τσίπρα, για το οποίο μιλούν όλοι σήμερα
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
