Η ελληνική αεράμυνα δεν στηρίζεται μόνο στους Patriot...
Με φόντο την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, τη σύγκρουση Ισραήλ – Ιράν και την αμερικανική εμπλοκή, η ελληνική αμυντική μηχανή βρίσκεται σε αυξημένη επιφυλακή, ιδίως σε ό,τι αφορά την αντιβαλλιστική και αντιαεροπορική προστασία της χώρας.
Το τελευταίο διάστημα, το ενδιαφέρον έχει στραφεί κυρίως στους Patriot, ωστόσο η εικόνα της ελληνικής αεράμυνας δεν εξαντλείται εκεί.
Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας απέφυγε να μπει σε δημόσια συζήτηση για μετακινήσεις συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων, ενώ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε να διαψεύσει κατηγορηματικά σενάρια περί ενδεχόμενου χτυπήματος στη Σούδα. Την ίδια ώρα, στην έκτακτη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Πεντάγωνο υπό τον Νίκο Δένδια, τέθηκαν επί τάπητος τα μέτρα ασφαλείας σε κρίσιμες στρατιωτικές περιοχές, καθώς και η συνολική ετοιμότητα της χώρας απέναντι σε πιθανές απειλές.
Στο επίκεντρο του σχεδιασμού βρίσκεται πλέον η δημιουργία του ελληνικού αντιαεροπορικού και αντι-drone θόλου, της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα». Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι Patriot αποτελούν μεν την πιο γνωστή και πιο προβεβλημένη ασπίδα μεγάλου βεληνεκούς, όμως δεν είναι το μοναδικό ενεργό εργαλείο που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις για την προστασία του εθνικού χώρου.
Οι Patriot θεωρούνται από τα κορυφαία αντιαεροπορικά συστήματα παγκοσμίως. Είναι αμερικανικής κατασκευής, εντάχθηκαν στην Πολεμική Αεροπορία το 2003 και μπορούν να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα αεροσκάφη, πυραύλους cruise και βαλλιστικές απειλές. Η εμβέλεια του ραντάρ τους φτάνει τα 170 χιλιόμετρα, το μέγιστο βεληνεκές εμπλοκής τα 150 χιλιόμετρα και το μέγιστο ύψος εμπλοκής τα 24 χιλιόμετρα, ενώ κάθε Μονάδα Πυρός μπορεί να ελέγχει έως και 16 σταθμούς εκτόξευσης. Η Ελλάδα διαθέτει δύο Κέντρα Συντονισμού-Πληροφοριών και έξι Σταθμούς Ελέγχου Εμπλοκής, με έξι Σταθμούς Εκτόξευσης ο καθένας.
Πέρα όμως από τους Patriot, στο ελληνικό οπλοστάσιο υπάρχουν και άλλα συστήματα που καλύπτουν διαφορετικές αποστάσεις, ύψη και είδη απειλών. Ένα από αυτά είναι οι S-300 PMU1, το ρωσικό σύστημα που εντάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία το 2000. Αν και σήμερα δεν θεωρείται ενεργό, εκτιμάται ότι μπορεί να καταστεί επιχειρησιακό εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο. Πρόκειται για σύστημα σχεδιασμένο να προστατεύει στρατεύματα και ζωτικές εγκαταστάσεις από αεροδυναμικούς στόχους, αλλά και από βαλλιστικούς ή τακτικούς πυραύλους πεδίου μάχης.
Σημαντικό ρόλο στο πλέγμα αεράμυνας έχουν και οι MIM-23 HAWK, σύστημα μέσου βεληνεκούς που έχει υποστεί διαδοχικές αναβαθμίσεις. Ο εκσυγχρονισμός τους το 2006 ανέβασε την εμβέλεια εμπλοκής από τα 25 στα 42 χιλιόμετρα, ενώ μπορούν να αντιμετωπίσουν ελικόπτερα, drones και ακόμη και τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους σε μικρότερες αποστάσεις. Το σύστημα έχει χρόνο αντίδρασης 10 έως 16 δευτερόλεπτα και η Ελλάδα διαθέτει συνολικά 42 εκτοξευτές.
Στη μικρότερη ακτίνα δράσης, ξεχωρίζουν τα TOR-M1, τα αυτοκινούμενα ρωσικής κατασκευής συστήματα μικρού βεληνεκούς που εντάχθηκαν στην Πολεμική Αεροπορία το 2001. Είναι παντός καιρού και προορίζονται για την προστασία τακτικών και στρατηγικών στόχων σε χαμηλά και μεσαία ύψη. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον αεροσκαφών, ελικοπτέρων, UAV, πυραύλων cruise, βλημάτων αντιραντάρ και άλλων κατευθυνόμενων πυρομαχικών, με την Ελλάδα να διαθέτει 21 τέτοια συστήματα.
Στην ίδια φιλοσοφία ανήκει και το ASRAD Hellas, ένα προηγμένο σύστημα αεράμυνας μικρού βεληνεκούς γερμανικής σχεδίασης. Ο ελληνικός στρατός έχει αποκτήσει 54 οχήματα STINGER ASRAD Hellas, τα οποία επιτρέπουν αξιόπιστη ανίχνευση, αναγνώριση και εμπλοκή στόχων ημέρα και νύχτα, υπό διαφορετικές συνθήκες ορατότητας και καιρού. Η δυνατότητα λειτουργίας με παθητικούς και ενεργούς αισθητήρες επιτήρησης δίνει στο σύστημα αυξημένη ευελιξία στην αντιμετώπιση σύγχρονων εναέριων απειλών.
Σημαντικό κρίκο στην ελληνική αεράμυνα αποτελεί και το γαλλικής κατασκευής Crotale NG/GR, που εντάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία το 2003. Πρόκειται για κινητό σύστημα μικρού βεληνεκούς, σχεδιασμένο για την προστασία τακτικών και στρατηγικών στόχων από αεροσκάφη και βλήματα σε χαμηλά και μεσαία ύψη. Διαθέτει ραντάρ έρευνας και εγκλωβισμού, εμβέλειας 20 χιλιομέτρων, ενώ το ίδιο το σύστημα μπορεί να εμπλέξει στόχους σε απόσταση έως 11 χιλιομέτρων και σε ύψος έως 6 χιλιομέτρων.
Στο πλέγμα προστασίας εντάσσεται και το σύστημα «ΒΕΛΟΣ», ελβετικής κατασκευής, το οποίο βρίσκεται σε υπηρεσία από το 1982. Πρόκειται για σύστημα που συνδυάζει βλήματα και πυροβόλα, προσφέροντας προστασία έναντι αεροσκαφών και βλημάτων σε χαμηλά και μεσαία ύψη. Έχει τη δυνατότητα αυτόματης παρακολούθησης 20 στόχων και ταυτόχρονης εμπλοκής έξι, εκ των οποίων τέσσερις με βλήματα και δύο με πυροβόλα. Η δομή του, με ραντάρ SUPER GIRAFFE, δύο SKYGUARD, δίδυμα πυροβόλα 35 χιλιοστών και εκτοξευτήρες SPARROW RIM-7M, το καθιστά χρήσιμο για την κάλυψη συγκεκριμένων εγκαταστάσεων.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
