Τι σημαίνει η αλλαγή στάσης του.
Ερωτήματα έχει προκαλέσει η στάση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι ντι Βανς απέναντι στον πόλεμο των ΗΠΑ με το Ιράν.
Ο αντιπρόεδρος, ο οποίος στο παρελθόν είχε ταυτιστεί με την πιο επιφυλακτική πτέρυγα των Ρεπουμπλικανών απέναντι στις στρατιωτικές επεμβάσεις, εμφανίζεται σήμερα να στηρίζει τις επιχειρήσεις της κυβέρνησης, διατηρώντας όμως μια πιο προσεκτική δημόσια ρητορική.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης του περασμένου Ιουνίου – του λεγόμενου «πολέμου των 12 ημερών» ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ – ο Βανς είχε επιχειρήσει να υποβαθμίσει τον κίνδυνο μιας γενικευμένης σύγκρουσης. Σε συνεντεύξεις του σε αμερικανικά δίκτυα, υποστήριζε ότι οι αμερικανικές επιδρομές σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις δεν σήμαιναν ότι η Ουάσινγκτον βρισκόταν σε πόλεμο με την Τεχεράνη. «Δεν είμαστε σε πόλεμο με το Ιράν, αλλά με το πυρηνικό του πρόγραμμα», είχε δηλώσει, επιχειρώντας να παρουσιάσει την επιχείρηση ως περιορισμένη στρατιωτική δράση με συγκεκριμένο στόχο.
Η γραμμή αυτή αντικατόπτριζε τη γενικότερη πολιτική ταυτότητα του Βανς, ο οποίος συχνά προειδοποιούσε για τον κίνδυνο νέων «ατελείωτων πολέμων» στη Μέση Ανατολή. Σε δηλώσεις του στις αρχές του 2026, τόνιζε ότι δεν υπήρχε «καμία πιθανότητα» οι ΗΠΑ να εμπλακούν σε πολυετή στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν, επικαλούμενος τα διδάγματα των πολέμων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.
Η επιφυλακτικότητα αυτή είχε φανεί και σε άλλη κρίση της κυβέρνησης Τραμπ: την επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του Νικολάς ΜΑδούρο στηβενεζουέλα. Τότε, στο Κογκρέσο και σε τμήματα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος υπήρχαν ανησυχίες για υπέρβαση των προεδρικών εξουσιών και για το ενδεχόμενο μιας νέας στρατιωτικής εμπλοκής στη Λατινική Αμερική. Ο Βανς είχε τοποθετηθεί πιο προσεκτικά, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες επιχειρήσεις θα πρέπει να έχουν σαφώς καθορισμένους στόχους και σύντομη διάρκεια.
Σήμερα όμως, καθώς η σύγκρουση με το Ιράν έχει κλιμακωθεί με αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα σε πολλαπλούς στόχους, ο αντιπρόεδρος εμφανίζεται περισσότερο ευθυγραμμισμένος με τη στρατηγική του Λευκού Οίκου. Παρά τη στήριξη αυτή, αποφεύγει συστηματικά να παρουσιάσει την επιχείρηση ως πλήρη πόλεμο, επιμένοντας ότι πρόκειται για στοχευμένη προσπάθεια περιορισμού της ιρανικής στρατιωτικής και πυρηνικής ισχύος.
Η στάση αυτή δείχνει την πολιτική ισορροπία που επιχειρεί να διατηρήσει ο Βανς: από τη μία να στηρίξει τις αποφάσεις της κυβέρνησης Τραμπ, από την άλλη να παραμείνει συνεπής με την εικόνα του πολιτικού που αντιτίθεται σε μακροχρόνιες στρατιωτικές επεμβάσεις. Σε μια περίοδο όπου η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή απειλεί να εξελιχθεί σε ευρύτερο πόλεμο, αυτή η ισορροπία αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της πολιτικής του στάσης.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Εν όψει εκλογών: Τα σχέδια του Παύλου Ντε Γκρες
- Αφού δεν υπάρχει τίποτα, τι φοβούνται από μια Εξεταστική;
- H σιωπή του Καραμανλή, ο φόβος της Νέας Δημοκρατίας
