Ο φόβος ενός στοχευμένου, συμβολικού και αμφίσημου πλήγματος
Το ABC News αποκάλυψε ότι το FBI διένειμε στα τέλη Φεβρουαρίου προειδοποιητικό δελτίο προς αστυνομικές υπηρεσίες της Καλιφόρνιας, στο οποίο αναφερόταν ότι το Ιράν «φέρεται να επιδίωκε» από τις αρχές Φεβρουαρίου 2026 μια αιφνιδιαστική επίθεση με drones από άγνωστο σκάφος ανοικτά των αμερικανικών ακτών, εναντίον απροσδιόριστων στόχων στην πολιτεία, σε περίπτωση αμερικανικών πληγμάτων κατά της Τεχεράνης. Το ίδιο δελτίο έλεγε επίσης ότι δεν υπήρχαν πρόσθετες πληροφορίες για χρόνο, μέθοδο, στόχους ή δράστες. Το Reuters επιβεβαίωσε την ύπαρξη της προειδοποίησης και μετέδωσε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε στις 11 Μαρτίου 2026 πως δεν ανησυχεί για ιρανική επίθεση σε αμερικανικό έδαφος.
Πηγές με γνώση του υπομνήματος είπαν ότι το σήμα ήταν προειδοποιητικού χαρακτήρα και ότι, τη δεδομένη στιγμή, δεν υπήρχαν αξιόπιστα στοιχεία που να στηρίζουν άμεση απειλή ή ικανότητα επιτυχούς εκτέλεσης μιας τέτοιας επίθεσης. Με άλλα λόγια, οι αμερικανικές Αρχές δεν μιλούν δημόσια για βέβαιο χτύπημα, αλλά για ένα σενάριο που κρίθηκε αρκετά σοβαρό ώστε να κοινοποιηθεί προληπτικά στην τοπική αστυνομία.
Τι ακριβώς φοβούνται οι αμερικανικές υπηρεσίες
Το σενάριο που περιγράφεται ταιριάζει με τη λογική της ασύμμετρης ιρανικής αποτροπής: αντί για μια κλασική, ευδιάκριτη επίθεση με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, μια χώρα μπορεί να επιδιώξει πλήγμα χαμηλότερου ίχνους, με φθηνότερα μέσα, πιο δύσκολη απόδοση ευθύνης και μεγαλύτερη ψυχολογική επίδραση.
Γιατί η Ευρώπη είναι ακόμη πιο εκτεθειμένη
Ήδη η σύγκρουση έχει αγγίξει ευρωπαϊκό έδαφος με το drone που έπληξε τη βρετανική αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, προκαλώντας περιορισμένες ζημιές. Δεν μιλάμε λοιπόν για μια εντελώς υποθετική επέκταση του πολέμου στην ευρωπαϊκή περιφέρεια· μιλάμε για μια πραγματικότητα που έχει ήδη δοκιμάσει τα εξωτερικά όρια της ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Η Ευρώπη έχει και ένα πρόσθετο πρόβλημα: Διαθέτει τεράστια ακτογραμμή, εμπορικούς λιμένες, ενεργειακές εγκαταστάσεις, τερματικούς LNG, βιομηχανικά συγκροτήματα, τουριστικά παράλια και βάσεις που την καθιστούν πιο εύκολα ευάλωτη.
Ένα μικρό drone ή ένα σύστημα που εκτοξεύεται από πολιτικό ή «γκρίζο» σκάφος κοντά στην ακτή δεν χρειάζεται να διανύσει τις αποστάσεις που θα χρειαζόταν από ιρανικό έδαφος. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα του σεναρίου της Καλιφόρνιας: όχι ότι το Ιράν θα πετάξει απαραίτητα από την Τεχεράνη ως το Σαν Φρανσίσκο ή τη Μασσαλία, αλλά ότι θα μπορούσε να προσπαθήσει να μεταφέρει την πλατφόρμα εκτόξευσης πολύ πιο κοντά στον στόχο.
Η μέθοδος αυτή, σε επίπεδο θεωρίας απειλής, είναι πιο σχετική για την Ευρώπη απ’ ό,τι για τις ηπειρωτικές ΗΠΑ. Το ABC μιλά ρητά για «άγνωστο σκάφος» ανοικτά της ακτής· η ίδια λογική, αν ποτέ εφαρμοζόταν στην πράξη, θα ήταν τεχνικά πιο ευνοϊκή σε μια ευρωπαϊκή ακτογραμμή με βραχύτερες αποστάσεις, μεγαλύτερη ναυτιλιακή κίνηση και πιο περίπλοκο παράκτιο περιβάλλον.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η ακτίνα βολής, αλλά η μέθοδος προσέγγισης
Αν το μοντέλο είναι «drone από προωθημένη πλατφόρμα», τότε το κέντρο βάρους δεν είναι πια η θεωρητική εμβέλεια από ιρανικό έδαφος, αλλά η ικανότητα προώθησης, απόκρυψης και αιφνιδιασμού. Αυτό εξηγεί γιατί οι υπηρεσίες ασφαλείας εστιάζουν σε σκάφη, λιμάνια, προμήθειες διπλής χρήσης, επιτήρηση ακτογραμμής και δίκτυα υποστήριξης. Από αυτή την άποψη, οι ευρωπαϊκές χώρες που θα εμπλέκονταν πιο άμεσα σε πολεμικές επιχειρήσεις (παραχωρώντας βάσεις, αεροπορικούς διαδρόμους, ναυτική υποστήριξη, πληροφορίες ή αντιαεροπορική κάλυψη) θα είχαν αυξημένο ρίσκο.
Όχι απαραίτητα επειδή το Ιράν θα επέλεγε μια θεαματική, μεγάλης κλίμακας επίθεση, αλλά επειδή θα μπορούσε να επιδιώξει ένα στοχευμένο, συμβολικό και αμφίσημο πλήγμα: σε στρατιωτική εγκατάσταση, σε ενεργειακή υποδομή, σε αγκυροβολημένο πλοίο, ή σε σημείο όπου η οικονομική και ψυχολογική ζημιά θα ήταν δυσανάλογη προς το μέγεθος του μέσου που χρησιμοποιήθηκε.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Η επεξήγηση Μαρινάκη στην ατάκα του πρωθυπουργού για το «ίδρωμα της φανέλας»
- Το βλέμμα του Μητσοτάκη και «καμπανάκι» στον Ταχιάο
- Ουρές Συριζαίων στον δρόμο για την… Ιθάκη
- #Ιράν
