Ο πραγματικός κερδισμένος από τη συνέχιση του πολέμου, στη Μέση Ανατολή

Ο πραγματικός κερδισμένος από τη συνέχιση του πολέμου, στη Μέση Ανατολή

Σε μια περίοδο κρίσης, η Μόσχα θα μπορούσε να εμφανιστεί ως πιθανός διαμεσολαβητής ή ως βασικός παίκτης, στις διαπραγματεύσεις για αποκλιμάκωση.

Όσο μαίνεται ο πόλεμος στη Μέση Αναστολή, τόσο οι ΗΠΑ, όσο και το Ισραήλ βγαίνουν εκτός σχεδιασμού που ήταν να πετύχουν μια γρήγορη και αποφασιστική νίκη κατά του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν. Αντίθετα, από αυτή τη σύγκρουση βγαίνει κάποιος άλλος κερδισμένος.

Συγκεκριμένα, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι ένας από τους ηγέτες που θα μπορούσε να αποκομίσει τα μεγαλύτερα στρατηγικά οφέλη, είναι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.

Πρώτος και πιο άμεσος παράγοντας είναι η μετατόπιση της προσοχής της Δύσης. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους εμπλακούν σε μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν, μεγάλο μέρος των πολιτικών, στρατιωτικών και διπλωματικών τους πόρων θα στραφεί αναπόφευκτα προς τη Μέση Ανατολή. Αυτό θα σήμαινε λιγότερη πίεση προς τη Μόσχα σε άλλα μέτωπα της διεθνούς πολιτικής και μεγαλύτερο περιθώριο ελιγμών για το Κρεμλίνο.

Δεύτερος κρίσιμος παράγοντας είναι η ενέργεια. Η περιοχή του Περσικού Κόλπου αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κόμβους παγκόσμιας παραγωγής και μεταφοράς πετρελαίου. Μια πολεμική σύγκρουση με το Ιράν θα δημιουργούσε σοβαρές ανησυχίες για τη σταθερότητα των θαλάσσιων οδών και την ασφάλεια των ενεργειακών υποδομών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι διεθνείς τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου τείνουν να αυξάνονται. Για τη Ρωσία, μια από τις μεγαλύτερες εξαγωγικές δυνάμεις υδρογονανθράκων, αυτό θα μπορούσε να μεταφραστεί σε σημαντικά αυξημένα έσοδα και μεγαλύτερη οικονομική ανθεκτικότητα.

Παράλληλα, μια σύγκρουση αυτού του τύπου, θα μπορούσε να ενισχύσει τη διπλωματική επιρροή της Μόσχας. Η Ρωσία διατηρεί στρατηγικές σχέσεις με το Ιράν, ενώ ταυτόχρονα έχει αναπτύξει δίαυλους επικοινωνίας με αρκετά κράτη της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένων χωρών που συνεργάζονται στενά με τη Δύση. Σε μια περίοδο κρίσης, η Μόσχα θα μπορούσε να εμφανιστεί ως πιθανός διαμεσολαβητής ή ως βασικός παίκτης στις διαπραγματεύσεις για αποκλιμάκωση.

Επιπλέον, μια τέτοια σύγκρουση θα μπορούσε να δοκιμάσει την ενότητα των δυτικών χωρών. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενδέχεται να αντιμετωπίσουν διαφορετικά διλήμματα σχετικά με την ενεργειακή ασφάλεια, τη μετανάστευση ή τη στρατιωτική εμπλοκή. Κάθε ρήγμα στη συνοχή της Δύσης θα αποτελούσε στρατηγικό πλεονέκτημα για τη ρωσική διπλωματία.

Τέλος, σε επίπεδο παγκόσμιας εικόνας, μια νέα μεγάλη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, θα ενίσχυε το αφήγημα που προωθεί εδώ και χρόνια η Μόσχα: ότι ο κόσμος μεταβαίνει από μια μονοπολική διεθνή τάξη σε ένα πιο πολυπολικό σύστημα ισχύος. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Ρωσία επιχειρεί να παρουσιαστεί ως μία από τις βασικές δυνάμεις που καθορίζουν τις εξελίξεις.

Τελευταίες Ειδήσεις