Η πολυετής εκστρατεία πληροφοριών από το Ισραήλ που οδήγησε στο θάνατο του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη
Μια πολυετής, πολυεπίπεδη εκστρατεία συλλογής πληροφοριών που «έτρεχε» παράλληλα σε κυβερνοχώρο, δίκτυα επικοινωνιών και ανθρώπινες πηγές, είναι το υπόβαθρο πάνω στο οποίο «κούμπωσε» η επιχείρηση που κατέληξε στον θάνατο του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ στην Τεχεράνη, μέσα στο πρώτο κύμα των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων.
Σύμφωνα με τους Financial Times, οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν αποκτήσει σε βάθος χρόνου λεπτομερή εικόνα για την καθημερινή «γεωγραφία» ισχύος στην ιρανική πρωτεύουσα: από την πρόσβαση σε κάμερες κυκλοφορίας μέχρι την παρακολούθηση κρίσιμων κόμβων κινητής τηλεφωνίας.
Το κλειδί δεν ήταν ένα μεμονωμένο εύρημα, αλλά η συστηματική δημιουργία ενός «μοτίβου ζωής»: αλγοριθμική ανάλυση μεγάλων όγκων δεδομένων για τις συνήθειες, τις μετακινήσεις και τις επαφές του στενού κύκλου ασφαλείας ανώτερων Ιρανών αξιωματούχων.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο στόχος δεν ήταν μόνο ο εντοπισμός του ίδιου του Χαμενεΐ, αλλά και το «πότε» και «πώς» θα βρεθεί εκτός των πιο ανθεκτικών πρωτοκόλλων προστασίας.
Παρέμβαση στις επικοινωνίες
Στο επιχειρησιακό σκέλος, υπήρξαν παρεμβάσεις σε υποδομές κινητής τηλεφωνίας στην περιοχή, με στόχο να περιοριστούν πιθανές προειδοποιήσεις προς τη φρουρά. Η εικόνα που περιγράφεται είναι μιας Τεχεράνης «χαρτογραφημένης» σε τέτοιο βαθμό, ώστε ακόμη και μικρές, ασυνήθιστες αλλαγές να θεωρούνται σήμα συναγερμού και αντίστροφα, η απουσία τους να λειτουργεί ως παράθυρο ευκαιρίας.
Παράλληλα, μέσα από ανάλυση κοινωνικών δικτύων και μαζική επεξεργασία δεδομένων, οι υπηρεσίες είχαν αναπτύξει μια διαδικασία επιλογής και ιεράρχησης προσώπων και κόμβων λήψης αποφάσεων.
Η κρίσιμη πληροφορία για τα υπόγεια καταφύγια
Το πιο καθοριστικό, όμως, στοιχείο της υπόθεσης ήταν η εκτίμηση για τα υπόγεια καταφύγια του Χαμενεΐ. Ο ανώτατος ηγέτης δεν ζούσε μόνιμα σε καταφύγιο, σε αντίθεση με άλλους ηγέτες οργανώσεων που παρέμεναν για χρόνια «θαμμένοι» για λόγους ασφαλείας. Όμως σε συνθήκες ανοιχτού πολέμου, το πιθανότερο ήταν να μετακινηθεί σε υπόγειες εγκαταστάσεις που θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να πληγούν με τα διαθέσιμα μέσα. Πηγή με γνώση της υπόθεσης φέρεται να αναφέρει ότι υπήρχαν δύο καταφύγια και ότι, αν βρισκόταν εκεί τη στιγμή της επίθεσης, οι βόμβες δεν θα μπορούσαν να τον πλήξουν.
Αυτό εξηγεί και γιατί η χρονική συγκυρία παρουσιάζεται ως «μοναδική»: πριν η ιρανική ηγεσία περάσει σε πλήρη λειτουργία αποφυγής, με μετακινήσεις σε βαθιά, προστατευμένα σημεία και με διαφορετικά πρωτόκολλα επικοινωνίας.
Σημασία είχε και η επιλογή του χρόνου της επίθεσης: πλήγμα υπό το φως της ημέρας, ώστε να επιτευχθεί τακτικός αιφνιδιασμός ακόμη και σε περιβάλλον αυξημένης ετοιμότητας.
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
