Το Πεκίνο καταγγέλλει, ανησυχεί για πετρέλαιο, αλλά βλέπει στρατηγικά περιθώρια
Η Κίνα καταδίκασε με αυστηρή γλώσσα τις αμερικανικές κινήσεις κατά του Ιράν, προβάλλοντας την πάγια θέση της υπέρ της κρατικής κυριαρχίας και της μη παρέμβασης. Παρά τη δημόσια ρητορική, ωστόσο, η κινεζική ηγεσία κοιτά τις εξελίξεις με διπλό φακό, καθώς η ίδια κρίση που προκαλεί φόβο για αποσταθεροποίηση, μπορεί, σε βάθος χρόνου, να δημιουργήσει και γεωπολιτικές ευκαιρίες. Η βασική ιδέα της ανάλυσης είναι ότι μια παρατεταμένη αμερικανική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να απορροφήσει πόρους, προσοχή και πολιτικό κεφάλαιο των ΗΠΑ, αφήνοντας μεγαλύτερα περιθώρια κινήσεων στο Πεκίνο σε άλλα μέτωπα.
Η Κίνα και η επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν: Η «γραμμή» της καταδίκης
Η κινεζική αντίδραση κινείται στη γνωστή στρατηγική: καταγγελία της χρήσης βίας, επίκληση των αρχών του ΟΗΕ, προειδοποίηση ότι τέτοιες ενέργειες διαβρώνουν τη διεθνή τάξη. Παράλληλα, το Πεκίνο δείχνει να ενοχλείται ιδιαίτερα από κάθε σήμα που μοιάζει να ενθαρρύνει αλλαγή καθεστώτος, καθώς αυτό συνδέεται με τον φόβο εσωτερικής αστάθειας και «εξαγωγής» αναταραχών. Η στάση αυτή λειτουργεί και ως μήνυμα προς τρίτους ότι η Κίνα στέκεται απέναντι στη λογική της μονομερούς στρατιωτικής επιβολής.
Η Κίνα και το πετρέλαιο: Το άμεσο ρίσκο που δεν μπορεί να αγνοήσει
Σε πρακτικό επίπεδο, η Κίνα έχει άμεσο λόγο να ανησυχεί, καθώς το ενεργειακό ζήτημα είναι κρίσιμο και οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή μπορούν να χτυπήσουν την οικονομία της. Το Πεκίνο εμφανίζεται ως βασικός αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, γεγονός που σημαίνει ότι μια διακοπή στις εξαγωγές ή νέοι περιορισμοί στις μεταφορές μπορεί να δημιουργήσουν πίεση. Ταυτόχρονα, η κλιμάκωση φέρνει κλεισίματα και περιορισμούς στον εναέριο χώρο, ακυρώσεις και ανατροπές σε διαδρομές, επιβεβαιώνοντας ότι η κρίση δεν είναι «τοπική», αλλά επηρεάζει κόμβους και ροές στην ευρύτερη περιοχή.
Η Κίνα ως ωφελημένη: Η φθορά των ΗΠΑ και το αφήγημα στον Παγκόσμιο Νότο
Μακροπρόθεσμα, η εικόνα μπορεί να αλλάζει. Μια μακρά εμπλοκή των ΗΠΑ θα μπορούσε να περιορίσει τη δυνατότητά τους να επενδύουν σε άλλα μέτωπα και να ενισχύσει το κινεζικό αφήγημα ότι η Ουάσιγκτον λειτουργεί ως δύναμη αποσταθεροποίησης. Αυτό το αφήγημα μπορεί να βρει ακροατήριο σε χώρες που αποφεύγουν να ευθυγραμμιστούν πλήρως με τις δυτικές πρωτεύουσες και αναζητούν εναλλακτικά κέντρα επιρροής. Επιπλέον, μια στρατηγικά «απορροφημένη» Αμερική θα μπορούσε, σύμφωνα με την ανάλυση, να ανοίξει περιθώρια για το Πεκίνο σε θέματα υψηλής προτεραιότητας, όπως η Ταϊβάν, χωρίς αυτό να σημαίνει αυτομάτως άμεσες κινήσεις, αλλά πιθανή αναδιάταξη των συσχετισμών.
Παρά τα πιθανά οφέλη, η Κίνα δεν δείχνει να θεωρεί την κρίση «δώρο». Το ρίσκο μιας ανεξέλεγκτης αποσταθεροποίησης, οι φόβοι για «λαϊκές εξεγέρσεις» και η πιθανότητα ενεργειακών σοκ κρατούν το Πεκίνο επιφυλακτικό. Η ανάγνωση είναι ταυτόχρονα κυνική και αμυντική: φόβος για το σήμερα, αλλά και υπολογισμός για το αύριο.
Τελευταίες Ειδήσεις
- Δεν τα έχουμε δει όλα: Ο απόλυτος αιφνιδιασμός από τον Πάνο Καμμένο ενόψει εκλογών
- Αυτούς εμπιστεύεται: Τα 6 πρόσωπα που επέλεξε η Μαρία Καρυστιανού για την πρώτη γραμμή του κόμματός της
- Έρχονται μεγάλες ανατροπές: Τι έδειξε η τελευταία κρυφή δημοσκόπηση για το κόμμα Τσίπρα
