Δύναμη πυρός του «οι πόλεις των πυραύλων»: Έχει το Ιράν το οπλοστάσιο να αντέξει μια πολύμηνη σύρραξη με ΗΠΑ και Ισραήλ;

Δύναμη πυρός του «οι πόλεις των πυραύλων»: Έχει το Ιράν το οπλοστάσιο να αντέξει μια πολύμηνη σύρραξη με ΗΠΑ και Ισραήλ;

Ποιο είναι το οπλοστάσιο του Ιράν και οι δυνατότητές του

Η στρατιωτική ισχύς του Ιράν δεν βασίζεται στην ποιοτική υπεροχή της αεροπορίας του ούτε σε έναν σύγχρονο στόλο επιφανείας. Σε αυτούς τους τομείς, υστερεί σαφώς έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Η αποτρεπτική του ισχύς, όπως καταγράφεται σε αναλύσεις διεθνών ινστιτούτων όπως το IISS και το CSIS και σε ρεπορτάζ του Reuters, στηρίζεται κυρίως σε ένα εκτεταμένο πυραυλικό και μη επανδρωμένο οπλοστάσιο, ελεγχόμενο σε μεγάλο βαθμό από τους Islamic Revolutionary Guard Corps.

Η ραχοκοκαλιά αυτής της στρατηγικής είναι οι βαλλιστικοί πύραυλοι. Το Ιράν διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στόλους βαλλιστικών πυραύλων στη Μέση Ανατολή. Πύραυλοι μικρού βεληνεκούς όπως οι Fateh-110 και Zolfaghar, στερεού καυσίμου και κινητής εκτόξευσης, επιτρέπουν ταχεία ανάπτυξη και μειωμένο χρόνο προειδοποίησης. Παράλληλα, συστήματα μέσου βεληνεκούς όπως οι Shahab-3 και Sejjil φτάνουν έως και τα 2.000 χιλιόμετρα, καλύπτοντας ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Η χρήση στερεού καυσίμου ενισχύει την επιβιωσιμότητα, ενώ η διασπορά κινητών εκτοξευτών δυσκολεύει τον εντοπισμό.

Οι πόλεις των πυραύλων

Καθοριστικό στοιχείο είναι οι υπόγειες εγκαταστάσεις (οι λεγόμενες «πόλεις πυραύλων») που έχουν παρουσιαστεί επανειλημμένα από ιρανικά μέσα και έχουν επιβεβαιωθεί μέσω δορυφορικών εικόνων. Αυτές οι βάσεις αυξάνουν την αντοχή του οπλοστασίου σε ένα πρώτο κύμα αεροπορικών πληγμάτων. Σε μια πολύμηνη σύγκρουση, η επιβιωσιμότητα των εκτοξευτικών μέσων θα ήταν κρίσιμη.

Πέρα από τους βαλλιστικούς πυραύλους, το Ιράν έχει επενδύσει σε πυραύλους cruise όπως ο Soumar, με εμβέλεια άνω των 1.000 χιλιομέτρων, και σε αντιπλοϊκά συστήματα που απειλούν τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο. Η ικανότητα χαμηλής πτήσης και δυσκολότερου εντοπισμού δημιουργεί πολυεπίπεδη απειλή απέναντι σε αντιαεροπορικά συστήματα.

Φάκελος drones

Το πιο δυναμικό και χαμηλού κόστους στοιχείο του ιρανικού οπλοστασίου όμως αυτή τη στιγμή είναι τα drones. Τα Shahed-136, που έχουν χρησιμοποιηθεί και σε άλλα μέτωπα, αποτελούν loitering munitions σχεδιασμένα για κορεσμό αεράμυνας. Με χαμηλό κόστος παραγωγής και δυνατότητα μαζικής εκτόξευσης, μπορούν να εξαντλήσουν ακριβά αναχαιτιστικά μέσα του αντιπάλου. Παράλληλα, UAV όπως το Mohajer-6 προσφέρουν δυνατότητες αναγνώρισης και στοχοποίησης.

Στη θάλασσα, το ιρανικό δόγμα βασίζεται στην άρνηση πρόσβασης. Στα Στενά του Ορμούζ, κρίσιμο πέρασμα για την παγκόσμια ενέργεια, το Ιράν διαθέτει παράκτιες πυραυλικές συστοιχίες, ταχύπλοα σκάφη και UAV επιτήρησης. Σε ενδεχόμενη παρατεταμένη σύγκρουση, θα μπορούσε να επιδιώξει διαταραχή της ναυσιπλοΐας, αυξάνοντας το οικονομικό κόστος για τη Δύση.

Η μάχη με τις υπερδυνάμεις

Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν το Ιράν μπορεί να προκαλέσει σοβαρό πλήγμα, αλλά αν μπορεί να αντέξει μακροχρόνια σύγκρουση με υπερδυνάμεις που διαθέτουν απόλυτη αεροπορική υπεροχή, εκτεταμένα δίκτυα βάσεων και ανώτερα συστήματα πληροφοριών. Οι ΗΠΑ διατηρούν στρατηγικά βομβαρδιστικά, αεροπλανοφόρα και δυνατότητες κυβερνοπολέμου που υπερβαίνουν κατά πολύ τις ιρανικές δυνατότητες. Το Ισραήλ, από την πλευρά του, διαθέτει προηγμένα συστήματα αεράμυνας και εμπειρία σε στοχευμένα πλήγματα μεγάλης ακρίβειας.

Σε μια σύντομη, περιορισμένη σύγκρουση, το ιρανικό δόγμα κορεσμού και ασύμμετρης απειλής μπορεί να προκαλέσει σημαντικό στρατηγικό κόστος. Σε μια πολύμηνη σύρραξη, όμως, η αντοχή της ιρανικής οικονομίας, η προστασία των υποδομών και η διατήρηση της βιομηχανικής παραγωγής όπλων θα δοκιμαστούν σκληρά…

Τελευταίες Ειδήσεις