Δυσάρεστο και αμήχανο
Τρία χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, η συγκέντρωση μνήμης στο Σύνταγμα, που θα έπρεπε να είναι μια στιγμή ενότητας και κοινής φωνής των συγγενών των θυμάτων, σημαδεύτηκε από μια δυσάρεστη εξέλιξη η οποία προκάλεσε αμηχανία και άφησε μια πικρή αίσθηση σε όσους την είδαν.
Η Μαρία Καρυστιανού, που μέχρι πρότινος ήταν πρόεδρος του συλλόγου για τα θύματα των Τεμπών, εμφανίστηκε ενοχλημένη για τη μεταχείριση που, όπως η ίδια υποστηρίζει είχε από την πλευρά των συγγενών και της οργανωτικής επιτροπής. Παρότι, σύμφωνα με όσα είπε, ήταν έτοιμη να εκφωνήσει ομιλία στη συγκέντρωση, τελικά δεν το έκανε, γεγονός που γέννησε εύλογα ερωτήματα σε όσους γνώριζαν ότι είχε προετοιμαστεί να μιλήσει.
Η ίδια τόνισε ότι δεν υπήρχε διάθεση από την πλευρά της οργανωτικής επιτροπής να της δοθεί ο λόγος, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «αισθάνθηκα ότι δεν ήθελα να μιλήσω». Οι συγγενείς απαντούν από την άλλη ότι η κυρία Καρυστιανού δεν ζήτησε από κάποιον αρμόδιο το λόγο. Εάν το έκανε θα τον έπαιρνε και σημειώνουν ότι ο Πάνος Ρούτσι δεν ήταν αρμόδιος για το συγκεκριμένο θέμα.
Λίγο αργότερα, η κυρία Καρυστιανού προχώρησε σε ανάρτηση στο Facebook, δημοσιεύοντας το κείμενο της ομιλίας που ήθελε να εκφωνήσει, αλλά ένιωσε ότι δεν ήθελαν να το κάνει. Η κίνησή της αυτή ενίσχυσε την αίσθηση ότι «το γυαλί ράγισε» σε ένα μέτωπο που μέχρι πρόσφατα παρουσιαζόταν ενωμένο, με κοινή φωνή και κοινή διεκδίκηση: την απόδοση ευθυνών και δικαιοσύνης για την τραγωδία.
Το πιο βαρύ, ωστόσο, δεν είναι το ίδιο το επεισόδιο, αλλά η εικόνα που αφήνει προς τα έξω. Ένας κόσμος που από την πρώτη στιγμή στάθηκε δίπλα στους συγγενείς, στήριξε τις δράσεις τους και συμμετείχε σε κινητοποιήσεις, δεν νιώθει καλά βλέποντας σημάδια ρήξης ανάμεσα σε ανθρώπους που κουβαλούν το ίδιο πένθος και τον ίδιο αγώνα.
Η πικρή αυτή αίσθηση δεν αφορά «στρατόπεδα», αφορά το ότι ένα κίνημα, που γεννήθηκε μέσα από μια ανείπωτη απώλεια, δείχνει να αντιμετωπίζει εσωτερικές τριβές τη στιγμή που η κοινωνία περιμένει ενότητα, καθαρό μήνυμα και δύναμη.
Και κάπου εδώ βρίσκεται και το πολιτικό διακύβευμα: κάθε εικόνα διάσπασης, όσο ανθρώπινη κι αν είναι, αντικειμενικά ευνοεί όσους θα ήθελαν να δουν το «κίνημα των Τεμπών» να χάνει συνοχή, να αποδυναμώνεται ή να μετατρέπεται σε πεδίο εσωτερικών συγκρούσεων. Αυτό είναι που κάνει την εξέλιξη ακόμη πιο δυσάρεστη: όχι επειδή δεν επιτρέπονται οι διαφωνίες, αλλά επειδή το κόστος τους, όταν βγαίνουν δημόσια, μπορεί να είναι μεγάλο…
Τελευταίες Ειδήσεις
- Οι πρώην πρωθυπουργοί πιέζουν το Μαξίμου: Σαμαράς στο 90’, γρίφος ο Καραμανλής
- Το πολιτικό σαλόνι στον Βενιζέλο
- To ΠΑΣΟΚ κρατά «ζεστή» την 4ημερη εργασία
