Η οινική ιστορία της οικογένειας ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα, με την καλλιέργεια αμπελιών στην ορεινή Αρκαδία από το 1860.
Από το αρκαδικό αμπέλι του 1860 στις ηλεκτρονικές δημοπρασίες του 2026. Η ιστορία της οικογένειας Σπυρόπουλου μοιάζει με εγχειρίδιο για το πώς μια ιστορική οινοποιητική δυναστεία μπορεί να φτάσει από την πρωτοπορία και τη διεθνή αναγνώριση στην ασφυξία του τραπεζικού δανεισμού, τις εσωτερικές έριδες και, τελικά, στα «σφυριά» των πλειστηριασμών. Η διαδρομή πέντε γενεών στην ορεινή Αρκαδία, με κεντρικό μότο το «Et in Arcadia ego», καταλήγει σήμερα να δοκιμάζεται σκληρά, με τα δύο εμβληματικά οινοποιεία σε Μαντινεία και Νεμέα να περνούν στον χάρτη των distressed assets της αγοράς.
Η άνοδος: από την οικογενειακή παράδοση στην πρωτοπορία
Η οινική ιστορία της οικογένειας ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα, με την καλλιέργεια αμπελιών στην ορεινή Αρκαδία από το 1860. Έναν αιώνα και κάτι μετά και συγκεκριμένα στα τέλη της δεκαετίας του ’80 τα τρία αδέλφια της οικογένειας Επαμεινώνδας, Ροβέρτος και Ιωάννης Σπυρόπουλος, αποφασίζουν να μεγαλώσουν το όραμά τους ιδρύοντας το Κτήμα Σπυρόπουλος, επενδύοντας σε οργανωμένες εγκαταστάσεις και σύγχρονη οινοποιία.
Το πρώτο σύγχρονο οινοποιείο χτίζεται στη Μαντίνεια και αρχίζει να παράγει το 1989, με τον εμβληματικό πέτρινο αρκαδικό πύργο να δεσπόζει ανάμεσα στις σύγχρονες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, για να ακολουθήσει η επένδυση στη Νεμέα, εκεί που η οικογένεια είχε αμπελώνα 110 στρεμμάτων με την ποικιλία του Αγιωργήτικου. Οι αμπελώνες πολλαπλασιάζονται, η βιολογική καλλιέργεια μπαίνει στο «κόλπο» και το Μοσχοφίλερο για ροζέ και αφρώδη χτίζει ισχυρό brand σε εγχώρια και διεθνή αγορά.
Τα πρώτα σύννεφα: Δανεισμός και έλλειψη ρευστότητας
Τα προβλήματα δεν βγήκαν τώρα στο προσκήνιο, αλλά σχεδόν δυόμιση δεκαετίες πιο πίσω. Χτυπημένη από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση κι ακολούθως από την ελληνική ύφεση η οινοποιεία Σπυρόπουλου παρουσιάζει σιγά σιγά έλλειψη ρευστότητας, δυσκολία εξυπηρέτησης ακόμα και ρυθμισμένων τραπεζικών υποχρεώσεων, ενώ την ίδια περίοδο κι ο τραπεζικός δανεισμός εκτοξεύεται στα 4 εκατ. ευρώ, με τις ετήσιες πωλήσεις να υποχωρούν κάτω από το 1 εκατ. ευρώ.
Ο Covid βάζει νάρκη στα θεμέλια, και παρά τα προσωρινά μέτρα στήριξης, το μέλλον φαντάζει να είναι προδιαγεγραμμένο. Τα χρηματοπιστωτικό σύστημα σκληραίνει τη στάση του, οι ζημιές συσσωρεύονται κι ο κίνδυνος απώλειας του βασικού της asset, της ίδιας της φήμης και του ονόματος, είναι πλέον ορατός.
Οικογενειακές έριδες και μάνατζμεντ δύο «στρατοπέδων»
Από τα τέλη του 2020 στο εσωτερικό της οικογένειας αρχίζουν οι πιέσεις και οι διενέξεις. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι μέτοχοι χωρίζονται σε δύο «στρατόπεδα». Από τη μία τα αδέλφια Επαμεινώνδας και Ιωάννης με περίπου 50% και από την άλλη ο ανιψιός τους, Απόστολος Σπυρόπουλος, γιος του Ροβέρτου, με μερίδιο 25%.
Ο Απόστολος Σπυρόπουλος φέρεται να αποχωρεί από το διοικητικό συμβούλιο μετά από σύγκρουση με τους θείους του και να κατευθύνεται στην ιδιωτική αγορά εργασίας, ενώ άλλο μέλος της οικογένειας μέτοχος διαμένει χρόνια στο εξωτερικό, κρατώντας απόσταση. Άνθρωποι με γνώση του κτήματος κάνουν λόγο για «νοσηρή» ατμόσφαιρα, παρωχημένο μάνατζμεντ, απουσία κοινής γραμμής για την επόμενη μέρα και ανάγκη ριζικής αναδιάρθρωσης δανεισμού και διοίκησης, ενδεχομένως με την είσοδο νέου επενδυτή – κάτι που όμως δεν υλοποιήθηκε.
«Κόκκινα» δάνεια και project Intrum
Την ίδια ώρα, το Κτήμα Σπυρόπουλος περνά και στη λίστα των προβληματικών οινοποιείων της Intrum, κι εντάσσεται στο πακέτο πώλησης κόκκινων δανείων 23 ελληνικών οινοποιείων συνολικού ύψους άνω των 20 εκατ. ευρώ. Για το κτήμα αναφέρεται δανεισμός 3,61 εκατ. ευρώ προς την Τράπεζα Πειραιώς και συνολικές υποχρεώσεις 4,72 εκατ. ευρώ, με κύκλο εργασιών περίπου 1,09 εκατ. ευρώ και μικρά κέρδη το 2022, τα οποία όμως δεν αλλάζουν την εικόνα της υπερχρέωσης. Η αρχή του τέλους ήταν ήδη εκεί…
Στο «σφυρί» Μαντινεία και Νεμέα
Η επόμενη πράξη παίζεται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα πλειστηριασμών. Το ιστορικό «Κτήμα Σπυρόπουλος» βρίσκεται αντιμέτωπο με δύο διαδοχικά «σφυριά» για τα βασικά του οινοποιεία. Ο πρώτος πλειστηριασμός αφορά το οινοποιείο στη Μαντινεία, ιδιοκτησίας της «Αγροτοβιομηχανικής Οινοποιητικής Αρκαδίας Α.Ε.», με κατάσχεση για 350.000 ευρώ έναντι επιταχθέντος κεφαλαίου 1,92 εκατ. ευρώ και τιμή πρώτης προσφοράς 1.397.000 ευρώ. Το ακίνητο περιλαμβάνει ενιαίο γήπεδο περίπου 9‑20 στρεμμάτων (ανάλογα με τον τίτλο και το τοπογραφικό), πλήρως διαμορφωμένο και περιφραγμένο, με εργοστάσιο οινοποιίας άνω των 1.400 τ.μ., υπόγειους χώρους παλαίωσης και βοηθητικές εγκαταστάσεις, εντός του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Μαντινείας. Ο δεύτερος πλειστηριασμός, που έχει προγραμματιστεί για τις αρχές Μαρτίου 2026, αφορά το οινοποιείο της Νεμέας σε γήπεδο 58 στρεμμάτων, με βιομηχανικό συγκρότημα οινοποίησης, εμφιάλωσης και γευσιγνωσίας και τιμή εκκίνησης 1.139.653 ευρώ. Παρότι επισημαίνεται ότι οι διαδικασίες δεν επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία των μονάδων και ότι υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο αναστολής ή ματαίωσης μέσω ρύθμισης ή νέου επενδυτή, η εικόνα είναι ξεκάθαρη. Τα κομβικά περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας βρίσκονται πλέον στην «αγορά» των πλειστηριασμών. Εν ολίγοις, τα οινοποιεία μπορεί να συνεχίσουν να υπάρχουν, όμως η οικογένεια Σπυρόπουλου πιθανώς θα αναλάβει ρόλο κομπάρσου ή ακόμα μπορεί και να εκπαραθυρωθεί βάζοντας τέλος σε μια πορεία σχεδόν δύο αιώνων.
Το δημόσιο «κατηγορώ» του Απόστολου Ρ. Σπυρόπουλου
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημερινό δριμύ «κατηγορώ» του Απόστολου Ρ. Σπυρόπουλου κατά της οικογένειάς του. Ο Σπυρόπουλος ανακοινώνει ότι «το ταξίδι τελειώνει» και εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά του πατέρα του, Ροβέρτου, και άλλων μελών της οικογένειας για τον τρόπο που διοίκησαν το κτήμα. Ο ίδιος περιγράφει τα όσα συμβαίνουν όχι ως «κακή συγκυρία» της αγοράς αλλά ως «νομοτελειακό αποτέλεσμα ετών αλαζονείας, νοσηρής οικογενειοκρατίας και μιας διοίκησης που μπέρδεψε μια ιστορική διαδρομή με προσωπικό της φέουδο».
Στο στόχαστρο βάζει τη διαδικασία διαδοχής («η εταιρεία δεν διοικήθηκε, ιδιοποιήθηκε»), την παράδοση του «τιμονιού» σε άνεργη τότε κόρη, την «παρασιτική» –όπως τη χαρακτηρίζει– διαβίωση στον «πύργο» του οινοποιείου, τις πολυτελείς μετακινήσεις με πρόσχημα την προώθηση προϊόντων και την πολιτική έκθεση μελών της οικογένειας, την ώρα που η επιχείρηση βυθιζόταν στα χρέη. Υποστηρίζει ότι ο ίδιος και η στενή οικογένειά του δεν έλαβαν ούτε 1 ευρώ σε 25 χρόνια και ότι από την παραίτησή του και μετά «δεν χρέωσε ούτε ένα μπουκάλι κρασί» στην εταιρεία.
Στο κλείσιμο, οι φράσεις του είναι χαρακτηριστικές της έντασης και του ρήγματος μέσα στην οικογένεια: «Αυτό που ζούμε δεν είναι μια “κακή συγκυρία” ή μια ατυχία της αγοράς. Είναι το νομοτελειακό αποτέλεσμα ετών αλαζονείας, νοσηρής οικογενειοκρατίας και μιας διοίκησης που μπέρδεψε μια ιστορική διαδρομή με προσωπικό της φέουδο».
«Ήμουν μόνος μου και απέναντί μου όλοι σας!».
«Η ευθύνη για την ηθική κατάπτωση, τη διάλυση και τον διασυρμό βαραίνει αποκλειστικά εσάς και μόνο εσάς!»
Με τα οινοποιεία να φεύγουν από τα χέρια της οικογένειας Σπυρόπουλου μέσα από την σκληρή διαδικασία των πλειστηριασμών, η υπόθεση λειτουργεί ως case study για το πώς η κακοδιαχείριση, ο οικογενειακός διχασμός και ο υπερδανεισμός μπορούν να υπονομεύσουν ακόμη και τα πιο «ακλόνητα» brand του χώρου της οινοποιείας.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Για να το συνδέσω με την Ιθάκη»: Το επικό σκίτσο του Πετρουλάκη για το νέο κόμμα Τσίπρα, για το οποίο μιλούν όλοι σήμερα
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα
