
«Να βρεις σύντροφο της ζωής σου άξιό μου»
Συγκίνηση έχει προκαλέσει η κυκλοφορία των ντοκουμέντων της εκτέλεσης 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Οι φωτογραφίες που εμφανίστηκαν σε δημοπρασία στο e-Bay αποσύρθηκαν και κλιμάκιο του υπουργείου Πολιτισμού αναμένεται να μεταβεί στο Βέλγιο για να διαπιστώσει αν είναι αυθεντικές.
Η κυκλοφορία των φωτογραφιών ζωντανεύει και τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τα πρόσωπα που περπατούν προς τον θάνατο, καθώς ξεκινούν οι πρώτες ταυτοποιήσεις, ενώ επανέρχονται στο προσκήνιο τα στερνά μηνύματα που άφησαν κάποιοι από τους εκτελεσμένους στους δικούς τους ανθρώπους, λόγια που είχαν καταγραφεί σε παλαιότερο δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη».
Λιτά, κοφτά, με διευθύνσεις και ονόματα, τα μηνύματα των μελλοθάνατων έδειχναν πως στην ύστατη ώρα σκέφτηκαν τους αγαπημένους τους.
Δάσκαλος από τη Ραχούλα Καρδίτσας, ο Βαγγέλης Πόλκος, άφησε πίσω από μια φωτογραφία της μικρής του ένα σημείωμα που έγινε σύμβολο πατρικής αγωνίας και αξιοπρέπειας: «Κόρη μου, Καίτη Πόλκου, μένει Κλειούς 22 Θεσσαλονίκη. Να γίνει δασκάλα. Ο πατέρας της».
Συγκλονιστικά, επίσης, ήταν τα μηνύματα του Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Στον πατέρα του έγραψε: «Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να ‘σαι περήφανος για το μονάκριβο γιο σου…».
Στην αρραβωνιαστικιά του, Δίδα Χαρά Λιουδάκη, το αποχαιρετιστήριο μήνυμα έμελλε να χαραχτεί στη μνήμη ως μια από τις πιο ανθρώπινες φράσεις εκείνης της Πρωτομαγιάς: «…Η τελευταία μου σκέψη μαζί σου. Θα ‘θελα να σε κάνω ευτυχισμένη. Να βρεις σύντροφο της ζωής σου άξιό μου…»
Και στην κουνιάδα του, τη Μαρία Λιουδάκη, την «αδελφούλα» του, όπως αναφέρεται, άφησε το τρίτο μήνυμα, για έναν δεσμό που χώρεσε σε λίγες γραμμές, λίγο πριν το τέλος.
Στο αρχείο του ΚΚΕ διασώζεται ακόμη μια ιστορία: το μαντήλι του Σπήλιου Αμπελογιάννη, θαμμένο για χρόνια σε έναν τενεκέ στην αυλή σπιτιού στον Κολωνό. Στην άκρη του, με μολύβι, ήταν γραμμένη η τελευταία του επιθυμία, μια ολόκληρη διαθήκη σε ύφασμα: «Αμπελογιάννης Σπήλιος του Κωνσταντίνου. Οδός Άστρους 93 Κολωνός. Έτσι πεθαίνουν οι τίμιοι Έλληνες. Πεθαίνω περήφανος. Ζήτω η Λευτεριά. Διαβάτη Έλληνα, το ρούχο τούτο να το πας στην παραπάνω διεύθυνση. Είναι η στερνή επιθυμία ενός ανθρώπου που ξέρει να πεθαίνει για την λευτεριά. Ζήτω ο Ελληνικός Λαός».

Άλλος τόνος, ίδια αποφασιστικότητα, στο μήνυμα του Μήτσου Ρεμπούτσικα, στελέχους του ΚΚΕ από την Αχαγιά της Πάτρας, που ζητά από τους δικούς του να μη λυγίσουν: «…Σφίξτε τις καρδιές σας και βγείτε παλικάρια από τη νέα δοκιμασία…».
Και συνεχίζει, δίνοντας νόημα στην απώλεια με όρους αγώνα και παρακαταθήκης: «Ο θάνατός μου δεν θα πρέπει να σας λυπήσει αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη, που διεξάγεται… Έτσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά δεν πεθαίνει ποτέ».
Οι πρώτες ταυτοποιήσεις
Στην ταυτοποίηση δύο από τους 200 προχώρησε το ΚΚΕ, με βάση του αρχείο που διαθέτει η Κεντρική Επιτροπή. Όπως δημοσιεύει ο ιστότοπος του κόμματος 902.gr, από τη μέχρι τώρα έρευνα προκύπτει ότι πολύ πιθανά σε μία από τις φωτογραφίες απεικονίζονται ο 30χρονος Θρασύβουλος Καλαφατάκης, που είναι ο άντρας με το λευκό πουκάμισο και ο ποντιακής καταγωγής Δημήτρης Παπαδόπουλος, που απεικονίζεται στα αριστερά του. Για να συμβάλλει στην ταυτοποίηση, το ΚΚΕ παραθέτει και τις φωτογραφίες που διαθέτει στο αρχείο του.
Το ΚΚΕ έδωσε στη δημοσιότητα και τα βιογραφικά τους στοιχεία, που άντλησε από την έκδοση της ΤΟ Ανατολικών Συνοικιών της ΚΟΑ του ΚΚΕ με τίτλο «ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ» (Νοέμβριος 2016).
Αναλυτικά τα βιογραφικά στοιχεία όπως τα έδωσε στη δημοσιότητα το ΚΚΕ:
Βιογραφικά στοιχεία Θρασύβουλου Καλαφατάκη

30 χρονών. Ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης του Γρηγόρη και της Πελαγίας, γεννήθηκε το 1914 στον Πλατανιά Χανίων της Κρήτης, από εύπορη και πολυμελή οικογένεια. Ήταν ψηλός, εύσωμος, αρρενωπός και χειροδύναμος. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με την γεωργία και τη γαλακτοκομία. Παντρεύτηκε πολύ μικρός την Αικατερίνη Χάλη και απέκτησαν δύο κόρες, τη Μαρία και την Ιφιγένεια.
Από νέος, μαθητής του γυμνασίου, διακρινότανε για την επιμέλειά του και την καθαρή πολιτική του σκέψη. Οργανώθηκε στο ΚΚΕ από το μέλος της ΚΕ Βαγγέλη Κτιστάκη και συνεργάστηκε με τους Γιώργη Τσιτίλο, Χαρίλαο Ψυλλάκη, Γιώργη Πατεράκη και τους Νίκο Μαριακάκη και Παναγιώτη Κορνάρο, που εκτελέστηκαν μαζί του την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τους 200 πατριώτες κομμουνιστές. Οι πιέσεις που δεχότανε σαν πρωτοπόρος του προοδευτικού κινήματος ήταν πολλές και ιδιαίτερα από τον Ενωμοτάρχη του Σταθμού Χωροφυλακής Πλατανιάς, για να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Απέρριπτε συνεχώς όλες τις προτάσεις και τις απειλές που του έκαναν. Στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά συνεχίζοντας τη δράση του, οργάνωσε πολλούς νέους στο χωριό του και στα γύρω χωριά. Σαν μέλος της νομαρχιακής επιτροπής έλαβε μέρος μαζί με άλλους στο αντιδικτατορικό κίνημα τον Ιούλη του 1938. Αντέδρασαν επίσης με την ρίψη προκηρύξεων στην υποδοχή του αγγλικού πλοίου στο λιμάνι της Σούδας που είχε προσκληθεί από τον βασιλιά Γεώργιο και τον Μεταξά. Πράξη που απαιτούσε για την εποχή εκείνη μεγάλη γενναιότητα. Συνελήφθη το 1939 δικάστηκε 5 χρόνια φυλακή και τον έκλεισαν στην επανορθωτική φυλακή Χανίων. Αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβέρωφ της Αθήνας και από κει στην Ακροναυπλία. Στη συνέχεια πήγε στο ιταλικό στρατόπεδο της Λάρισας και στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1943 ήρθε μαζί με τους Ακροναυπλιώτες στο Χαϊδάρι. Σαν μάγειρας του στρατοπέδου φρόντιζε τους μικρούς κρατούμενους με προσεγμένο και περισσότερο φαγητό. Προς τιμή του αξέχαστου αγωνιστή ο δήμος Χανίων έδωσε το όνομά του σ’ ένα δρόμο στην περιοχή του Αγίου Λουκά.
Βιογραφικά στοιχεία Δημήτρη Παπαδόπουλου

Καταγόταν από τον Πόντο. Απ’ τους παλιότερους και καλύτερους αγωνιστές οικοδόμους. Παίρνει μέρος στο συνδικαλιστικό κίνημα μόλις ήρθε σαν πρόσφυγας στην Ελλάδα το 1922-1924. Στα 1928 βγήκε στη διοίκηση της Βιομ. Ένωσης Οικοδόμων, για να ανέβει σε λίγο στην Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και να γίνει Γενικός Γραμματέας της. Στα χρόνια αυτά 1928-1936 οργανώνει και καθοδηγεί τους αγώνες των εργατών Οικοδόμων.
Για τους αγώνες του αυτούς πολλές φορές φυλακίζεται και εξορίζεται. Το 1936 όντας Γραμματέας της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Οικοδόμων συλλαμβάνεται από τη μοναρχοφασιστική διχτατορία της 4ης Αυγούστου, στέλνεται εξορία και από ‘κει στην Ακροναυπλία. Το 1941 παραδίδεται απ’ τους μοναρχοφασίστες στους Γερμανούς. Μεταφέρεται στο Χαϊδάρι και την 1η Μάη του 1944 τουφεκίζεται μαζί με τους 200 αγωνιστές του λαού.
Τελευταίες Ειδήσεις
- «Για να το συνδέσω με την Ιθάκη»: Το επικό σκίτσο του Πετρουλάκη για το νέο κόμμα Τσίπρα, για το οποίο μιλούν όλοι σήμερα
- Τα Μερομήνια προβλέπουν «σκληρό» καλοκαίρι: Ποιος θα είναι ο πιο δύσκολος μήνας
- Τεκτονικές αλλαγές σε νέα δημοσκόπηση: Τα 2 κόμματα που εξαφάνισε ο Τσίπρας με το καλημέρα