Τζέφρι Τσόσερ: Ο Άγγλος ποιητής που καθιέρωσε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου

Τζέφρι Τσόσερ: Ο Άγγλος ποιητής που καθιέρωσε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου

Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου έχει συνδεθεί με τη γιορτή των ερωτευμένων. Ποιος έκανε την αρχή και πώς εξελίχθηκε η ιστορία.

Περίπου κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ. έζησε ένας εκ των Βαλεντίνων, ο οποίος ήταν επίσκοπος της Ιντεράμνα (σημερινής Τέρνι) στην Ούμπρια της κεντρικής Ιταλίας.

Μαστιγώθηκε, φυλακίστηκε και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε επειδή ήταν Χριστιανός. Είχε τη φήμη ότι προσευχόταν για την ανάρρωση των αρρώστων. Πριν από τον θάνατό του λέγεται ότι αποκατέστησε την όραση της κόρης του δεσμοφύλακά του.

Ένα δημοφιλές, αν και μάλλον καλλωπιστικό, στοιχείο της παράδοσης αναφέρει ότι λίγο πριν από την εκτέλεσή του έστειλε ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα στη νεαρή γυναίκα που αγαπούσε ή είχε θεραπεύσει, με την υπογραφή «ο Βαλεντίνος σου».

Η φράση αυτή θεωρείται από πολλούς ως η απαρχή της καθιερωμένης ανταλλαγής ερωτικών μηνυμάτων την ημέρα της εορτής του.

Η σύνδεση της συγκεκριμένης ημερομηνίας με τον εορτασμό του έρωτα αποδίδεται στον Άγγλο ποιητή Geoffrey Chaucer (Τζέφρι Τσόσερ), ο οποίος τον ύστερο Μεσαίωνα συνέδεσε ποιητικά την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου με το ζευγάρωμα των πουλιών και την έννοια της ρομαντικής αγάπης.

Εκείνη την εποχή άνθιζε η κουλτούρα του ιπποτικού έρωτα, ο οποίος εξυμνούσε την αφοσίωση, την ευγένεια και την ιδεαλιστική λατρεία προς το πρόσωπο του/της συντρόφου.

«Τα κλειδιά του Αγίου Βαλεντίνου»

Κατά τον 18ο αιώνα, ιδίως στην Αγγλία, η ημέρα καθιερώθηκε ως κοινωνική περίσταση, κατά την οποία οι… τσιμπημένοι εξέφραζαν ανοιχτά τα αισθήματά τους.

Η ανταλλαγή λουλουδιών, μικρών συμβολικών δώρων και χειρόγραφων ευχετήριων καρτών έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής, με τα μηνύματα συχνά να περιλαμβάνουν ποιητικούς στίχους και προσωπικές εξομολογήσεις.

Στην υπόλοιπη Ευρώπη αναπτύχθηκαν και άλλες παραδόσεις, όπως τα λεγόμενα «κλειδιά του Αγίου Βαλεντίνου» που προσφέρονταν στους αγαπημένους ως ρομαντικό σύμβολο εμπιστοσύνης και πρόσκληση «να ξεκλειδώσουν την καρδιά» εκείνου που τα χάριζε.

Παράλληλα, σε ορισμένες περιοχές, τα κλειδιά δίνονταν και σε παιδιά, καθώς πίστευαν ότι λειτουργούσαν αποτρεπτικά απέναντι στη λεγόμενη «νόσο του Αγίου Βαλεντίνου», μια παλαιά ονομασία που σχετιζόταν με επιληπτικές κρίσεις.

Τέλος, κατά τον 19ο αιώνα, με την ανάπτυξη της τυπογραφίας και της βιομηχανικής παραγωγής, οι χειρόγραφες κάρτες αντικαταστάθηκαν σταδιακά από μαζικής παραγωγής ευχετήριες κάρτες.

Η εξέλιξη αυτή συνέβαλε στη διάδοση του εορτασμού σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, καθιερώνοντας τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα αφιερωμένη στην αγάπη και τον ρομαντισμό, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.

Τελευταίες Ειδήσεις