Σε όλες τις δημοσκοπήσεις η Νέα Δημοκρατία έχει διψήφια διαφορά από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο δείχνει ότι αδυνατεί να ακολουθήσει.
Η χώρα που επικρατούσε ο δικομματισμός επί σειρά δεκαετιών δεν είναι ίδια, αφού η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ και εν συνεχεία του ΣΥΡΙΖΑ, έφερε τη Νέα Δημοκρατία σε θέση ισχύος.
Είθισται, ιστορικά μιλώντας, τα κόμματα που διανύουν τη δεύτερη τετραετία τους στην κυβέρνηση, να έχουν μία πτωτική τάση.
Ο λαός θέλει πάντα κάτι καλύτερο, αλλά, μιας και η συζήτηση αφορά την Ελλάδα, σε πολλούς τομείς αξιώνει τα στοιχειώδη.
Από τη στιγμή που επί της ουσίας δεν υπάρχει δεύτερος πόλος, η πλειοψηφία είτε επιλέγει την αποχή (κυρίως οι νεαρές ηλικίες) είτε συμβιβάζεται με το κυβερνών κόμμα (κυρίως οι μεσήλικες).
Προκειμένου μία παράταξη να αναρριχηθεί σε υψηλότερα επίπεδα, θα πρέπει τα κεντρικά πρόσωπα να είναι συσπειρωμένα και με κοινούς στόχους.
Μία πραγματική Αλλαγή
Στο ΠΑΣΟΚ αυτό δεν συμβαίνει, αφού μετά τους Ανδρέα Παπανδρέου, Κώστα Σημίτη και Γιώργο Παπανδρέου, χάθηκαν πολλά συστατικά, θυμίζοντας περισσότερο τον χώρο της Αριστεράς.
Όταν ακόμα και ο μοναδικός εν ζωή από τους προαναφερθέντες, με το ειδικό βάρος του ονόματος που κουβαλάει, δεν είναι αυτό που λέμε «ένθερμος» υποστηρικτής του Νίκου Ανδρουλάκη (μάλλον το αντίθετο), κάτι δεν ρολάρει.
Όταν ο ίδιος ο επικεφαλής της παράταξης θεωρεί ότι με τις διαγραφές προσώπων πράττει ορθά, τότε, ναι μεν βγάζει μια δυναμική, από την άλλη όμως, με τόσο χαμηλά ποσοστά, μάλλον θα ήταν φρόνιμο να ακολουθήσει πιο ήπια τακτική.
Προφανώς, βέβαια, μόνο ο ίδιος ξέρει σε όλες τις περιπτώσεις ποιο είναι το παρασκήνιο και οι λόγοι που πήρε αυτές τις αποφάσεις, επομένως το σχόλιο είναι καθαρά υποθετικό.
Αυτό που «πρέπει» να γίνει στο εγγύς μέλλον είναι να γεφυρωθούν στο μέτρο του δυνατού οι αποστάσεις μεταξύ των κεντρικών προσώπων της παράταξης.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης να προσεγγίσει έστω τον τρόπο για μία Αλλαγή, αφού με τα κόμματα Καρυστιανού και Τσίπρα να βρίσκονται προ των πυλών, ακόμα και η 2η θέση κάθε άλλο παρά δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι με τόσους που διεκδικούν (ή φέρονται να διεκδικούν) την καρέκλα, η έννοια της συσπείρωσης δείχνει να χάνει έδαφος.
Και, σαφέστατα, όσο τα ποσοστά δεν ανεβαίνουν στις δημοσκοπήσεις, η γκρίνια και οι αμφισβητήσεις θα συνοδεύουν τον «ήλιο».
Τελευταίες Ειδήσεις
- ΣΚΑΪ, πρώην σύντροφοι και… θανατική ποινή: Το τριπλό χτύπημα που εξόργισε τον Τσίπρα
- Η τρίτη δύναμη χωρίς κόμμα: Το παράδοξο των 27 που αλλάζουν το παιχνίδι
- Ο δρόμος Μητσοτάκη προς την κάλπη: Τραμπ, ΔΕΘ, Μάρμαρα, εκλογές
