Ο παράδεισος της ιδιωτικότητας: Τον Σκορπιό του Ωνάση είχε βάλει στο μάτι ο Τζέφρι Επστάιν

Από το Παλάτι του Μπάκιγχαμ στο σκάνδαλο Επστάιν: Η πρώην Δούκισσα μιλάει μέσα από emails

Οι συνομιλίες εκτείνονται από τον Αύγουστο έως τα τέλη του 2011 και δείχνουν ότι ο Επστάιν συγκέντρωνε πληροφορίες για το ιστορικό νησί του Ιονίου

Σε επαφές για την πιθανή αγορά του Σκορπιού φέρεται να είχε προχωρήσει το 2011 ο Τζέφρι Επστάιν, σύμφωνα με ηλεκτρονική αλληλογραφία που περιλαμβάνεται σε εκατομμύρια έγγραφα τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης. Οι συνομιλίες εκτείνονται από τον Αύγουστο έως τα τέλη του 2011 και δείχνουν ότι ο Επστάιν συγκέντρωνε πληροφορίες για το ιστορικό νησί του Ιονίου, χωρίς ωστόσο να προκύπτει αν ενεργούσε για λογαριασμό του ή εκπροσωπούσε τρίτο πρόσωπο.

Στις επαφές του συμμετείχαν ο Μπόρις Νίκολιτς, πρώην συνεργάτης του Μπιλ Γκέιτς, και ο Γάλλος μεσίτης πολυτελών ακινήτων Ρισάρ Ζιρό. Σε email της περιόδου, ο Σκορπιός περιγράφεται ως «ένα από τα πιο ιδιωτικά νησιά της Ελλάδας», με αναφορές στις υποδομές του, αλλά και στην ιστορία του, που συνδέεται με τον Αριστοτέλης Ωνάσης.

Ο Επστάιν ζήτησε λεπτομέρειες για το καθεστώς ιδιωτικότητας, την πρόσβαση και το κοντινότερο αεροδρόμιο, ενώ έγινε προσπάθεια να οργανωθεί ιδιωτική επίσκεψη στο νησί. Παρά τους σχεδιασμούς για επίσκεψη το φθινόπωρο του 2011, κανένα ραντεβού δεν πραγματοποιήθηκε. Οι συζητήσεις συνεχίστηκαν αποσπασματικά έως το τέλος της χρονιάς, χωρίς τελική συμφωνία ή εξέλιξη στην υπόθεση.

Η Ελλάδα ως «εργαλείο» κέρδους στα αρχεία Επστάιν

Η Ελλάδα εμφανιζόταν στα αρχεία του Τζέφρι Επστάιν, όχι ως μια χώρα σε κρίση, αλλά ως ένα «στοίχημα» υψηλού ρίσκου και υψηλής απόδοσης, πάνω στο οποίο κάποιοι στις αγορές είδαν ευκαιρία κέρδους.

Στο επίκεντρο των αρχείων που αφορά την Ελλάδα, βρίσκεται η περίοδος 2012–2015: τα χρόνια των ελληνικών ομολόγων, των ανακεφαλαιοποιήσεων, της πολιτικής αβεβαιότητας και των διαδοχικών διαπραγματεύσεων. Η εικόνα που σκιαγραφείται είναι κυνική αφού η Ελλάδα αντιμετωπίζεται σαν «τρύπα» στο οικοδόμημα της Ευρωζώνης, την οποία θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί όποιος είχε καλύτερη πληροφόρηση, ψυχραιμία και πρόσβαση στα σωστά εργαλεία.

Τότε, ο Αμερικανός χρηματιστής παρακολουθούσε στενά τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, λειτουργώντας σαν σκιώδης αναλυτής που μελετούσε κάθε κίνηση γύρω από τον EFSF, τα πακέτα στήριξης και τη διαχείριση του ελληνικού κινδύνου. Η λογική ήταν καθαρά αριθμητική: πώς μια κρίση χρέους μετατρέπεται σε επενδυτική ευκαιρία.

Σε αυτό το πλαίσιο, στα αρχεία Επστάιν αποδίδεται ενδιαφέρον για προϊόντα και κινήσεις που συνδέονται με ελληνικά ομόλογα και παράγωγα, με αναφορές σε warrants και swaps, αλλά και σε στρατηγικές που «ποντάρουν» στις διακυμάνσεις της αγοράς.

Η Ελλάδα περιγραφόταν ως ένας αγωγός μέσω του οποίου επηρεάζονταν ευρύτερες ισορροπίες, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνταν πεδία για κέρδη, εφόσον κάποιος μπορούσε να προβλέψει σωστά την επόμενη στροφή.
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται, επίσης, στο πολιτικό παρασκήνιο.

Οι καταγραφές αφήνουν να εννοηθεί ότι η πληροφόρηση γύρω από ελληνικές εκλογές, τις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα και τις εσωτερικές ισορροπίες δεν αντιμετωπιζόταν ως «ειδήσεις», αλλά ως δεδομένα που μπορούσαν να ενσωματωθούν σε ένα χρηματοοικονομικό μοντέλο. Ταυτόχρονα η πολιτική αβεβαιότητα, η οποία για την κοινωνία μεταφράστηκε σε φόβο, πίεση και ανασφάλεια, διαβαζόταν ως μεταβλητή που γεννά αποδόσεις για να υπάρξει μεγαλύτερο κέδρος.

Τελευταίες Ειδήσεις